ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΚοινωνικα ΝεαΑπό το Αγρίνιο πάνε στην… Αθήνα για οδοντίατρο – «Γολγοθάς» για τα παιδιά με αναπηρίες

Από το Αγρίνιο πάνε στην… Αθήνα για οδοντίατρο – «Γολγοθάς» για τα παιδιά με αναπηρίες

Από το Αγρίνιο πάνε στην… Αθήνα για οδοντίατρο – «Γολγοθάς» για τα παιδιά με αναπηρίες

Μακρύς ο δρόμος της ισότητας για τα ΑμεΑ  σε Υγεία και Παιδεία όπως αναφέρει η εφημερίδα “Συνείδηση” 

Αναλυτικά το δημοσίευμα: 

Μοιάζει απίστευτο αλλά τα παιδιά με αναπηρίες στο Αγρίνιο, τα οποία χρειάζονται μια απλή οδοντιατρική πράξη, πρέπει να πάνε στην Αθήνα για να μπορέσουν να έχουν την θεραπεία τους! Ο λόγος είναι ότι κανένας φορέας ή ιδιώτης οδοντίατρος δεν αναλαμβάνει ένα παιδί ΑμεΑ στην ευρύτερη περιοχή, καθώς χρειάζεται πολύ συχνά ολική νάρκωση για ευνόητους λόγους.

«Για κάποια χρόνια υπήρχε στην Λευκάδα ένας παιδοδοντίατρος, που αναλάμβανε τις περιπτώσεις και από την περιοχή μας, εδώ και πολύ καιρό όμως οι γονείς παίρνουν τα παιδιά τους και πάνε στην Αθήνα, ούτε καν στην Πάτρα, με ό, τι αυτό συνεπάγεται για τα οικονομικά τους», επισημαίνει  ο κ. Νικόλαος Δεληγιάννης δάσκαλος και Διευθυντής του 1ου Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Αγρινίου. Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν είναι το μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά και οι γονείς τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα Ταμεία για τις εργοθεραπείες των παιδιών καλύπτουν μόνο ένα μικρό ποσοστό από τα έξοδα(περίπου ένα 15%), τα υπόλοιπα τα πληρώνουν οι ίδιοι οι γονείς από την τσέπη τους!

Αφορμή για την επικοινωνία με τον κ. Δεληγιάννη αλλά και την ψυχολόγο του 1ου Ειδικού Σχολείου Αγρινίου κ. Ιωάννα Κιόχου ήταν το εξαιρετικό κείμενο που δημοσιοποίησαν με αφορμή την 3η Δεκέμβρη, Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία. Εκεί βασικό ερώτημα ήταν το «Αρκεί μια Ημέρα;» και η απάντηση ήταν προφανής.

«Πρέπει να γίνει αντιληπτό το βάθος του προβλήματος, δεν πρόκειται απλά για μια τάση εκπαίδευσης ή για κάποιες αλλαγές που πρέπει να γίνουν σε υποδομές ή τρόπο διοίκησης των ιδρυμάτων που φιλοξενούν παιδιά ΑμεΑ. Τις προάλλες έφυγε από τη ζωή ένα παιδί σε μια δομή, ενώ στην Κρήτη ένα άλλο έπεσε στον δρόμο από το καροτσάκι του κι ένας «λεβέντης» χωρίς κάποια αναπηρία φώναζε «σηκώστε τον μ…κα» γιατί του εμπόδιζε την κυκλοφορία στον δρόμο! Οι αλλαγές πρέπει να γίνουν αφορούν σχεδόν τα πάντα. Έχετε δει ποτέ κάποιο από τα παιδιά που ακολουθούν τις βαθμίδες εκπαίδευσης για ΑμεΑ στην Ελλάδα να βγαίνουν από το σύστημα και να αποκτούν κάποια πρόσβαση στην εργασία; Ακόμα και στα προγράμματα προστατευόμενης εργασίας δεν υπάρχει κάτι τέτοιο, παρότι ένα παιδί με σύνδρομο down θα μπορούσε π.χ. να απασχοληθεί στο πράσινο ή κάπου αλλού. Αυτό που συμβαίνει είναι τα παιδιά να γίνονται ενήλικες και αυτοί να περνάνε στην μέση ηλικία συνεχίζοντας να φιλοξενούνται κάπου. Όμως έτσι ούτε συμπεριληπτική είναι η κοινωνία μας, ούτε ισότιμη η εκπαίδευση, απαιτείται η ύπαρξη παιδαγωγών παντού κι αυτή να ισχύει για το κάθε παιδί εκεί που μεγαλώνει, απασχολείται κι εκπαιδεύεται», τονίζει ο κ. Δεληγιάννης.

Στο ίδιο μήκος κύματος και η ψυχολόγος του σχολείου κ. Κιόχου: «Η τάση παγκοσμίως είναι να μην υπάρχουν πλέον σχολεία που θα είναι αποκλειστικά για παιδιά με αναπηρία, αλλά να είναι μικτά σχολεία για όλους. Για να γίνει κάτι τέτοιο όμως δεν αρκεί να αλλάξεις μόνο τις υποδομές, την προσβασιμότητα κλπ. Πρέπει να φτιάξεις και όλο το πρόγραμμα του εκπαιδευτικού προγράμματος, έτσι ώστε να είναι για όλους στ’ αλήθεια κι όχι στα λόγια. Πως μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο όταν, για παράδειγμα, στην χώρα μας ένα άτομο με αναπηρία δεν μπορεί ούτε λεφτά να βγάλει από το ΑΤΜ μόνο του, γιατί δεν έχει φτιαχτεί για ΑμεΑ; Φοβάμαι ότι έχουμε πολύ δρόμο ακόμη ως χώρα και στον τομέα αυτό, είμαστε μακριά από το επιθυμητό», εξηγεί. Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα, σύμφωνα με την ίδια; «Η νοοτροπία αλλά όχι με την έννοια που το λέμε ως γενίκευση, η ουσία της διάθεσης των πολιτών να αποδεχτούν τον διαφορετικό άνθρωπο και να αποφασίσουν ότι πρέπει και μπορούν να ζουν μαζί του», απαντά.

Όπως έγραψαν στο κείμενο τους οι άνθρωποι του 1ου Ειδικού Σχολείου «Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (International Day of Persons with Disabilities) καθιερώθηκε το 1992 με απόφαση της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ και τιμάται κάθε χρόνο στις 3 Δεκεμβρίου. Η επιλογή της ημερομηνίας αυτής συνδέεται με την υιοθέτηση από τον διεθνή οργανισμό στις 3 Δεκεμβρίου 1982 του προγράμματος δράσης για τα ΑμεΑ, το οποίο οδήγησε στην υπογραφή της διεθνούς Σύμβασης για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία στις 30 Μαρτίου 2007 (η Ελλάδα την κύρωσε το 2012). Η ημέρα αυτή δίνει την ευκαιρία στις κυβερνήσεις, στους οργανισμούς και στις κοινωνίες να εστιάσουν την προσοχή τους στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ανθρώπων με αναπηρία. Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), περί το 15% του παγκόσμιου πληθυσμού (περί το 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι) πάσχουν από κάποιας μορφής αναπηρία. Η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία (ΕΣΑμεΑ) παρουσίασε έρευνα για τις «Στάσεις και τις Αντιλήψεις για την Αναπηρία στην Ελλάδα και τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, Χρόνιες Παθήσεις και των Οικογενειών τους», η οποία πραγματοποιήθηκε από τις 14 έως τις 21 Νοεμβρίου 2021 και τα αποτελέσματά της, που παρά τις καλές προθέσεις που διαφαίνονται εκ μέρους του κοινωνικού συνόλου, σκιαγραφούν μια μάλλον μελανή εικόνα για την καθημερινότητα των πολιτών με αναπηρία, τη στάση των πολιτών, τα δικαιώματα, την ισότητα, την αντιμετώπιση και τις ευθύνες».

Σύμφωνα με το άρθρο 28 της Σύμβασης που η χώρα μας μαζί με το Προαιρετικό της Πρωτόκολλο επικύρωσε με τον Ν. 4074/2012, το οποίο αφορά στο ανεκτό βιοτικό επίπεδο και κοινωνική προστασία, «τα Συμβαλλόμενα Κράτη αναγνωρίζουν το δικαίωμα των ατόμων με αναπηρίες για ένα βιοτικό επίπεδο ανεκτό, για τα ίδια και τις οικογένειές τους, συμπεριλαμβανομένης και της κατάλληλης διατροφής, ένδυσης και κατοικίας, και για συνεχή βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για να προστατεύουν και να προάγουν την εξασφάλιση του δικαιώματος αυτού, χωρίς διακρίσεις βάσει της αναπηρίας, 2β. να διασφαλίζουν την πρόσβαση από τα άτομα με αναπηρίες (…) στα προγράμματα κοινωνικής προστασίας και τα προγράμματα μείωσης της φτώχειας».

Το Σύνταγμα της χώρας μας στο άρθρο 21 τονίζει ότι «τα άτομα με αναπηρίες έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν μέτρων που εξασφαλίζουν την αυτονομία, την επαγγελματική ένταξη και τη συμμετοχή τους στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας».

Γιάννης Συμψηρής – Εφημερίδα “Συνείδηση” 

Νωρίτερα φέτος και στο Αγρίνιο η έξαρση – «Σαρώνουν» οι ιώσεις

ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ
Χαριλάου Τρικούπη 26
30131 Αγρίνιο, GR
Τηλ: +30-2641039410
Email: info@sinidisi.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ