ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΕλλαδα“Η Ευεργεσία Γνώση και Προσφορά”

“Η Ευεργεσία Γνώση και Προσφορά”

“Η Ευεργεσία Γνώση και Προσφορά”

«Εάν εύ ποιής, γνώθι τίνι ποιείς και έσται χάρις τοις αγαθοίς σου», στ.1.

Βίβλος: Σοφία Σειράχ, κεφ. ιβ΄(12)                                                    

«ευ ποίησον ευσεβεί, και ευρήσεις ανταπόδομα, και ει μη παρ’ αυτού, αλλά παρά Υψίστου», στ. 2.

Πρώτα να συστηθούμε!

Ευεργεσία!..= Αγαθοεργία, Αγαθοποιία, Ευποιία, Καλωσύνη, Φιλανθρωπία. Η λέξη εννοιολογείται ως πράξη που προσφέρει με ειλικρίνεια, το αγαθό και ωφέλιμο, χωρίς απαίτηση ή προσδοκία ανταλλάγματος. Τότε, ξεπερνάει το όριο του πρακτέου και ενδύεται την τήβεννο της Αρετής.

Η Ευεργεσία είναι πράξη Θεϊκή, που μεγαλύνει τον άνθρωπο, εφόσον αυτή, προσδιόρισε ολόκληρη την επίγεια πορεία του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού. Μαζί Του συμπορεύτηκαν και όλες οι αγιασμένες ψυχές στο πέρασμα των αιώνων, ακόμα και σήμερα. Βεβαιώνει η Βιβλική και αποκαλυπτική ιστορία, ότι Εκείνος, ο Ιησούς Χριστός, «διήλθεν ευεργετών και ιώμενος πάντας τους καταδυναστευμένους υπό του διαβόλου», (Πράξ. ι΄38). Ήταν το αντίδοτο στο ανύσταχτο πολεμικό παραλήρημα του κακού κατά του καλού, της κακίας κατά της αρετής, του διαβόλου κατά του ανθρώπου. Πανίσχυρο οχυρωματικό τότε, προβάλλεται η πράξη της Ευεργεσίας, αφού περιλαμβάνει μέσα της και εγγενώς, όλα τα δώρα του Αγίου Πνεύματος ανάμικτα με το Έλεος του Θεού, ως απαραίτητο δυναμικό της σωτηρίας μας. Τούτο το φωνάζει, το υμνογραφεί και μας το θυμίζει ο Προφητάναξ Δαυΐδ, όταν κατατάσσει τον Ευεργέτη στην κατηγορία του Δικαίου, αυτόν που σέβεται και τηρεί τις υποχρεώσεις του στους ανθρώπους και το Θεό. Λέγει, αποκαλυπτικά και με έμφαση: «Όλην την ημέραν ελεεί και δανείζει ο δίκαιος, και το σπέρμα αυτού εις ευλογίαν έσται», (Ψαλ. κστ΄26).

Αυτή είναι η Ευεργεσία, ως πράξη και ως αρετή.

Παρά ταύτα, κατά την ανθρώπινη σκέψη, η πράξη της Ευεργεσίας ως ανέκκλητη παραχώρηση, συνδέεται με δύο παραμέτρους. Η πρώτη σχετίζεται με τη «Γνώση» ώστε να αναζητείται σε ποιον χρεώνεται και απευθύνεται, προκειμένου να καθίσταται ως πράξη, επωφελής. Η δεύτερη διαγγέλλεται, ως αυθόρμητη γενική και ανέκκλητη «Προσφορά», στην οποιαδήποτε εμφανιζόμενη ανάγκη. Σημειώνεται δε, ότι και οι δύο παράμετροι στοχεύουν στην λυσιτελή και ωφέλιμη παραχώρηση πράξεως, προς επιβεβαίωση της θείας ικανοποίησης, ως Θεϊκής πράξης. Ενεργείται ως θεμελιώδης απαίτηση για την κατάκτηση της σωτηρίας μας. Κάθε μια παράμετρος όμως, έχει τη θέση της και την αξία της. Για του λόγου τούτου το αληθές, παραθέτουμε και τα ακόλουθα ενημερωτικά.

α. Ως προς την πρώτη παράμετρο της «Γνώσης», που πρέπει να προηγείται της Ευεργεσίας, θα ακούσουμε το λόγο του Θεού για τον τρόπο της προσφοράς της, δια του σοφού Σειράχ από την Π.Δ. ακόμα. Εκεί μιλάει για τις προϋποθέσεις, τα προβλήματα και τις δυσκολίες της Ευεργεσίας. Μας παραγγέλλει να προσέχουμε ευεργετώντας, σε ποιους προτιθέμεθα να απευθυνθούμε, για να προσφέρει ωφέλεια η Ευεργεσία μας. Προσδιορίζει μάλιστα ότι δεν πρέπει να προσφέρεται ανεξέλεγκτα η Ευεργεσία, χωρίς προηγουμένη γνώση σε ποιον ευεργετούμενο δίδεται. Λέγει: «Εάν εύ ποιής, γνώθι τίνι ποιείς και έσται χάρις τοις αγαθοίς σου», κεφ. ιβ΄στ.1. Όταν η ανεξέλεγκτη Ευεργεσία, ως Φιλανθρωπία, δίδεται σε πρόσωπο που προτίθεται να κάμει κακή χρήση αυτής και να αμαρτήσει, τότε έχουν και οι ευεργετούντες ιδιαίτερη ευθύνη. Σημειώνεται εδώ ότι και ο Ίδιος ο Ιησούς Χριστός ευεργετούσε άτομα έχοντα την ανάγκη Του, μετά από δημόσια διαπίστωση ότι ήταν άξια της ευεργεσίας. Ήταν συνηθισμένη η διαγνωστική φράση Του προ της Ευεργεσίας, «η πίστις σου σέσωκέ σε». Αποκάλυπτε την ύπαρξη της πίστεως, ως συστατικό αξιοποίησης της Ευεργεσίας. Σ’ αυτή τη διάταξη θα προσθέσουμε και ερμηνευτική διατύπωση για το δύσκολο της ευεργεσίας, του σοφού Πατρός, αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου. Διδάσκει: «Ευεργεσία καθίσταται το μη πρόχειρον της ευεργεσίας, τοις γε νουν έχουσι», (PG 36,42A). Δηλαδή: Οι συνετοί άνθρωποι θεωρούν ως ευεργεσία το ότι δεν είναι εύκολη η ευεργεσία. Είναι άλλωστε εκ της φύσεως του ανθρώπου το να ξεχνάει την Ευεργεσία που δέχτηκε. Ο ιερός Χρυσόστομος δε, επισημαίνει τούτο και λέγει. «Τοιαύτη η ανθρωπίνη φύσις, ταχέως επιλανθάνεται ών ευεργετείται», (PG 60,291).

β. Ως προς την δεύτερη παράμετρο, αυτήν της «Προσφοράς» στην εμφανιζόμενη ανάγκη, είναι και πάλι ξεκάθαρος ο τρόπος που δίδεται. Είναι απαραίτητη και πάλι η διαπίστωση της καλής χρήσης της Ευεργεσίας, καθόσον δι’ αυτής μεταδίδεται θεία Χάρις. Είναι χρέος μας επομένως, να ρωτήσουμε και να βεβαιωθούμε πώς θα χρησιμοποιηθεί αυτήν και αν υπάρχουν οι προϋποθέσεις ευεργεσίας. Προς τούτο μας δίδεται παράδειγμα Θεϊκής παραχώρησης.

Παρακολουθούμε:

Μπροστά σε παρόμοια περίπτωση βρέθηκε και ο Ιησούς Χριστός. Αναφέρει τούτο ο Ευαγγελιστής Μάρκος στο θ΄ (9ο) κεφάλαιο. Μέσα από πλήθος λαού όπου δίδασκε ο Ιησούς, ξεπετιέται ένας πατέρας και ανακοινώνει με αγωνία: «Διδάσκαλε, ήνεγκα τον υιόν μου προς σε, έχοντα πνεύμα άλαλον», στ.17. Περιγράφει το όλο οικογενειακό του δράμα. Με διακριτή αμφιβολία ρωτάει: «ει τι δύνασαι, βοήθησον ημίν σπλαχνισθείς εφ’ ημάς» , στ.22. Τα λόγια του κρύβουν αμφιβολία της Θεϊκής φύσεως του Χριστού. Ερωτάται τότε ο πατέρας. «ει δύνασαι πιστεύσαι, πάντα δυνατά τω πιστεύοντι», στ.23. Ο πατέρας, έντρομος και με ειλικρινή δάκρυα κράζει, αποδεχόμενος την απιστία του. «πιστεύω, Κύριε· βοήθει μου τη απιστία», στ.24. Η επιβεβαίωση της ειλικρίνειας του πατέρα, επισφραγίζεται και μαρτυρείται μπροστά στο λαό. Ο Κύριος, ως καρδιογνώστης Θεός, επιτιμά το δαιμόνιο. «το πνεύμα το άλαλον και κωφόν, εγώ σοι επιτάσσω, έξελθε εξ αυτού και μηκέτι ησέλθης εις αυτόν», στ.25. Έτσι συντελέστηκε, η προσφορά της Ευεργεσίας. Η θεία Χάρις την επισφράγισε. Το απαραίτητο υπόδειγμα της «Προσφοράς» Ευεργεσίας, μας δόθηκε.

Συμπέρασμα. Οι περισσότερο ευεργετημένοι είμαστε όλοι οι άνθρωποι. Το δικό μας χρέος απέναντι στην Ευεργεσία, επισημαίνει ο Μ. Βασίλειος. Λέγει: «Δεν πρέπει να αποσιωπάμε τις ευεργεσίες του Θεού, αλλά να τον ευχαριστούμε γ’ αυτές». Ο σοφός Γρηγόριος ο Θεολόγος την ονομάζει «Γνώρισμα του Θεού». Λέγει: «Ενώ είναι πολλά τα γνωρίσματα για τα οποία θαυμάζεται ο Θεός, δεν είναι κανένα τόσο χαρακτηριστικό όσο το ότι ευεργετεί όλους». Ο ίδιος ο άγιος Πατέρας της Εκκλησίας, προσδιορίζει τη σχέση «Ευγνωμοσύνης και Ευεργεσίας». Μας διδάσκει: «Ο ευεργετημένος πρέπει να θυμάται ό,τι καλό του έκαμαν, ο ευεργέτης όμως, καθόλου».

Απέναντι σε όλα αυτά αναμένεται η δική μας ανταπόκριση.

Ιερά Πόλις Μεσολογγίου  Χριστούγεννα 2019

Νικόλαος Σπ. Βούλγαρης

Καθηγητής Θεολογίας

Τί συμβόλιζαν τα Τίμια Δώρα των Μάγων – Πού βρίσκονται σήμερα

 

ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ
Χαριλάου Τρικούπη 26
30131 Αγρίνιο, GR
Τηλ: +30-2641039410
Email: info@sinidisi.gr