Προεκλογικά το λογιστήριο αγνοείται, μετεκλογικά ανακαλύπτεται

Προεκλογικά το λογιστήριο αγνοείται, μετεκλογικά ανακαλύπτεται Από τα πιο ενδιαφέροντα που ακούστηκαν στο debate των πολιτικών αρχηγών ήταν η προτροπή να πάνε τα κόμμα στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους

Προεκλογικά το λογιστήριο αγνοείται, μετεκλογικά ανακαλύπτεται

Προεκλογικά το λογιστήριο αγνοείται, μετεκλογικά ανακαλύπτεται

Από τα πιο ενδιαφέροντα που ακούστηκαν στο debate των πολιτικών αρχηγών ήταν η προτροπή να πάνε τα κόμμα στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους τα προγράμματά τους και εκείνο με τη σειρά του να κάνει την κοστολόγηση και έτσι ο κόσμος να ξέρει ποιος τάζει τι και κυρίως πόσο εφικτό είναι αυτό που τάζει.

Αυτό θα μπορούσε να γίνει να γίνει και νόμος του Κράτους. Να συμπεριληφθεί, δηλαδή, στην εκλογική νομοθεσία και ένα κόμμα που θέλει να συμμετέχει στις εκλογές στον Άρειο Πάγο μαζί με όλα τα άλλα να καταθέτει και τη κοστολόγηση του προγράμματός του.

Και επειδή πολλές φορές τα κόμματα μας λένε διάφορα πράγματα στο… περίπου, θα μπορούσαν μπρος αυτή την κατεύθυνση να γίνουν και άλλα πράγματα. Δηλαδή, όταν π.χ. λέει το τάδε κόμμα θα δώσουμε «γενναία» αύξηση στον προϋπολογισμό της Υγείας, κανείς δεν ξέρει τι εννοεί με τη «γενναία» αύξηση… Όταν ένα άλλο κόμμα λέει ότι θα κάνει «γενναίες» μειώσεις στη φορολογία των μικρομεσαίων, τι εννοεί; Όλα αυτά τα μαθαίνουμε μετά τις εκλογές… και συνήθως οι όποιες προσδοκίες δημιουργήθηκαν προεκλογικά διαψεύδονται.

Θα μπορούσαν όμως τα κόμματα να έχουν την υποχρέωση μαζί την κοστολόγηση του προγράμματός τους, να παρουσιάσουν πλήρως αποτυπωμένα με συγκεκριμένους αριθμούς π.χ. πέντε νομοσχέδια, έτσι ώστε να ξέρουμε πόση είναι η «γενναία» αύξηση στα χρήματα για την Υγεία και ποιον θεωρεί με νούμερα με συγκριμένα όρια μικρομεσαίο και πόσο θα του μειώσει το φόρο.

Θα μπορούσε και αυτό να συμπεριληφθεί στην εκλογική νομοθεσία και τα κόμματα να υποχρεωμένα να καταθέσουν π.χ. πέντε νομοσχέδια, που να είναι υποχρεωμένα να τα ψηφίσουν αμέσως μόλις εκλεγούν. Αντί να ακούμε «διάφορα» για το πρόγραμμα των 100 ημερών του κόμματος, αυτό μπορούσε να είναι η μίνιμουμ δέσμευση των κομμάτων, έτσι ώστε κάποια από αυτά που ψηφίζει ο κόσμος, την επομένη των εκλογών να γίνονται πράξη.

Δυστυχώς όμως τα κόμματα δεν θα περάσουν προεκλογικά από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, θα το ανακαλύψουν μετεκλογικά για να μας πουν μαζί με άλλες δικαιολογίες ότι τα νούμερα δεν βγαίνουν.

Εφημερίδα "Συνείδηση"

Θα μπορούσε να γίνει ποτέ “ελεύθερο” ντιμπέιτ με όλους τους αρχηγούς;