ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΑιτωλοακαρνανιαΟργανωμένο έγκλημα και θεσμοθετημένη εγκληματικότητα

Οργανωμένο έγκλημα και θεσμοθετημένη εγκληματικότητα

Οργανωμένο έγκλημα και θεσμοθετημένη εγκληματικότητα

Του Άκη Ροδίτη

Δύσκολο πράγμα το πολίτευμα της δημοκρατίας, καθώς απαιτεί πολιτείες ανθρώπινες και πολίτες με ανθρωπιά που δρουν από κοινού μέσα σε ένα περιβάλλον θεσμοθετημένου αυτοπεριορισμού. Οι νόμοι της πολιτείας είναι το κανονιστικό πλαίσιο που ρυθμίζει τις σχέσεις των πολιτών. Τα χρηστά ήθη της χώρας είναι αυτά που καθορίζουν την αποδοχή των πολιτών στους θεσμούς και τις πρακτικές που επηρεάζουν τις ζωές τους με τρόπο έμμεσο και συνδυαστικό.

Το οργανωμένο έγκλημα, που με τόσο εμφατικό τρόπο αναδεικνύεται το τελευταίο διάστημα, είναι ένα φαινόμενο που απασχολεί το ανθρώπινο είδος από την εποχή που οργανώθηκε σε κοινωνίες. Εμπλέκει ομάδες ποινικών που στοχεύουν στην απόκτηση οικονομικού κέρδους με παράνομα μέσα και που για την επίτευξη αυτού του στόχου δεν διστάζουν να κάνουν το οτιδήποτε. Το οργανωμένο έγκλημα δεν δύναται να καταστεί κοινωνικά αποδεκτό. Αφενός γιατί επισύρει τις αυστηρότερες των ποινών και αφετέρου γιατί οι επιπτώσεις του είναι άμεσες. Ειδικά στην Ελλάδα όμως, δίπλα στο οργανωμένο πεζοδρομιακό έγκλημα των συμμοριών, θα πρέπει να τοποθετήσουμε και κάποιες άλλες μορφές εγκληματικότητας πολιτικοκοινωνικού χαρακτήρα. Θεσμοθετημένες μορφές συμμοριών, πολύ πιο επικίνδυνων για το κοινωνικό σώμα, γιατί του κατατρώνε καθημερινά και σε βάθος χρόνου τα σπλάχνα, μέσα σε ένα περιβάλλον καθωσπρεπισμού και υπό την προστασία πολιτικών κομμάτων που ειδικεύονται στο αντικείμενο:

Η κακονομία και η κακοδιοίκηση, ως μηχανισμοί ανάσχεσης της νεωτερικότητας, εκδίωξης των νουνεχών  και καταλήστευσης του κράτους. Η κακονομία είναι που γεννά την κακοδιοίκηση και η κακοδιοίκηση τη γραφειοκρατία που σκοπό της έχει τη διατήρηση του αδηφάγου σοβιετικούδιοικητικού συστήματος.

Οι κομισάριοι της δημοσιοϋπαλληλίας. Οι εκπαιδευτικοί, οι διοικητικοί, οι καλαμαράδες, οι νοσοκομειακοί. Οι θεράποντες του «δεν αξιολογούμαι», «δεν απολύομαι», «δεν εμβολιάζομαι», «παράγω όσο γουστάρω και άμα γουστάρω», «απεργώ όπως μου αρέσει και όπου που αρέσει», βάζουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές και εκτοξεύουν το «κόστος ευκαιρίας» εις βάρος της κοινωνίας.

Οι κομματικές νεολαίες. Οι στρούγκες στις οποίες πήζει το γάλα και γίνεται τυρί στο κεφάλι των υποτελών και των γραφειοκρατών του αύριο, μέσα από μια γραμμική διαδικασία αναίρεσης της ατομικότητας και διαβουκόλησης των μαζών. Τα εκκολαπτήρια που δημιουργού ντους κοινωνικούς δυνάστες (συνδικαλιστές) της επόμενης μέρας. Αυτούς που αποφασίζουν ποιοι δρόμοι θα κλείσουν, πότε θα πάει ο κόσμος στις δουλειές του με το Μετρό, και πότε τα δημόσια νοσοκομεία θα δέχονται τους παρίες φορολογούμενους ασθενείς. Για να εισαχθούν κάποια στιγμή και τελικά να πεθάνουν…

Οι αριστερές συμμορίες των πανεπιστημίων, που ελέγχουν τους χώρους τους προάγοντας την αγραμματοσύνη, την κακομοιριά, την κακή αισθητική, τον κομματοσκυλισμό και τον βαλκανατολίτικο τρόπο έκφρασης. Όσο θα ανοίγουν οι σχολές, διευκολύνοντας την έκφραση νέων ιδεών και μαζί την εποπτεία του νόμου για την προστασία τους, τόσο ο ανταγωνισμός εις βάρος των παλαιοημερολογιτών του δομισμού θα αυξάνεται, το μίσος τους για την κανονικότητα θα πολλαπλασιάζεται και οι καταστροφές τους θα παίρνουν μεγαλύτερες διαστάσεις. Όλα αυτά μέχρι να βρουν μπροστά τους το «τείχος» της έστω και αργά αφυπνισμένης κοινωνίας, όπως το βρήκαν οι σύντροφοί τους στο λιμάνι του Πειραιά. Τα ημιπιτσιρίκια του μαοσταλινικού εργατοπατερισμού με τα στυλιάρια στα χέρια, που την μια μέρα είναι απεργοί λιμενεργάτες, την επόμενη άνεργοι οικοδόμοι και την μεθεπόμενη αγωνιστές νοσοκομειακοί, πήραν ένα πρώτο (δωρεάν)μάθημα  για το τι έρχεται.

Οι παραπάνω είναι μερικές μόνο από τις μορφές της θεσμοθετημένης εγκληματικότητας που ευδοκιμούν στη χώρα και η αντιμετώπιση αυτών των μορφών θα πρέπει να είναι προτεραιότητα της κυβερνητικής «αντεγκληματικής» πολιτικής. Το οργανωμένο έγκλημα στην Ελλάδα εξακολουθεί να παραμένει αρκετά κάτω από τον παγκόσμιο μέσο όρο, όσο κι αν κάποιοι επιμένουν για το αντίθετο. Ωστόσο μπορεί να αντιμετωπιστεί σχετικά γρήγορα, με την καλύτερη εκπαίδευση των θεσμών που το διαχειρίζονται και με τη βελτίωση των τεχνικών μέσων. Η απαλλαγή μας από την θεσμοθετημένη εγκληματικότητα θα απαιτήσει χρόνο, κόπο, και μια συστηματική συλλογική προσπάθεια που θα οδηγήσει σε αλλαγή νοοτροπίας, οπότε και θα δημιουργηθεί ένας άλλος τύπος Έλληνα που θα είναι απαλλαγμένος από ιδεοληψίες, θρησκοληψίες, μισαλλοδοξίες και άλλες νευρώσεις. Ένας ώριμος πολίτης που θα σπουδάζει διαφορετικά, θα παράγει διαφορετικά και εντέλει θα ψηφίζει διαφορετικά. Και έτσι από μια ανορθολογική κοινωνία βολεμένων και εναγκαλισμένων με τον λαϊκισμό ατομιστών, θα προκύψει μια ορθολογική κοινωνία υπεύθυνων πολιτών.

Πρέβεζα: Νεκρός ο ηλικιωμένος Γάλλος που αναζητούσε το Λιμεναρχείο

ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ
Χαριλάου Τρικούπη 26
30131 Αγρίνιο, GR
Τηλ: +30-2641039410
Email: info@sinidisi.gr