Οι χαμένες θέσεις εργασίας και το πανεπιστήμιο

Οι χαμένες θέσεις εργασίας και το πανεπιστήμιο Μόνο και μόνο στις τελευταίες δέκα μέρες χάθηκαν δεκάδες θέσεις εργασίας στο Αγρίνιο, κυρίως μέσα στο Σαββατοκύριακο όταν τα Public ειδοποίησαν το πρωί τους υπαλλήλους και το απόγευμα είχαν κλείσει.

Οι χαμένες θέσεις εργασίας και το πανεπιστήμιο

Οι χαμένες θέσεις εργασίας και το πανεπιστήμιο

Μόνο και μόνο στις τελευταίες δέκα μέρες χάθηκαν δεκάδες θέσεις εργασίας στο Αγρίνιο, κυρίως μέσα στο Σαββατοκύριακο όταν τα Public ειδοποίησαν το πρωί τους υπαλλήλους και το απόγευμα είχαν κλείσει. Αυτό ήρθε να προστεθεί σε όσους, τώρα ή αργότερα, δεν θα συνεχίσουν στο Emileon, με την ελπίδα η νέα διοίκηση να φτιάξει νέες θέσεις για ένα διαφορετικό πρότζεκτ.

Δυστυχώς αυτοί οι άνεργοι δεν φαίνεται να συγκινούν κανέναν και είναι μάλλον λογικό σε μια πόλη δημοσίων υπαλλήλων, συνταξιούχων και εισοδηματιών, με ολίγους επιδοματίες αγρότες.

Αυτό εξηγείται και από το γεγονός ότι ελάχιστοι ασχολούνται με τη συνδικαλιστική τους εκπροσώπηση, ενώ είναι γνωστό ότι μόνο μερικές δεκάδες άτομα ασχολούνται από τις χιλιάδες των εργαζομένων και των αυτοαπασχολούμενων με το συνδικαλισμό.

Από την άλλη, είναι ξεκάθαρο πως όσοι κυβέρνησαν και κυβερνούν από οποιαδήποτε θέση στην περιοχή δεν έχουν καταφέρει να φέρουν εδώ και χρόνια μια επιχείρηση, μια παραγωγική δουλειά για να δουλέψει ο κόσμος. Προτιμούν να... διορίζουν ωρομίσθιους σε σούπερ μάρκετ.

Ο κόσμος ακόμη και στα σχόλια στα κοινωνικά δίκτυα είναι σε μεγάλη σύγχυση, αρκετοί κατηγορούν την ίδια την... πόλη, λέγοντας ότι δεν έχει τίποτε, είναι ουρά της Πάτρας και των Ιωαννίνων. Λες και περιγράφοντας την κατάσταση κι αναθεματίζοντας την πόλη, όπου ζουν δίνουν την εξήγηση ταυτόχρονα!

Είναι χαρακτηριστικό το παραμύθι που "έφαγε αμάσητο" ολόκληρη η κοινωνία του Αγρινίου, όταν αποφάσισε ο Γαβρόγλου να κλείσει το μοναδικό πανεπιστήμιο που έχει κλείσει στην Ελλάδα, αυτό που έδρευε στο Αγρίνιο.

Τότε έγραφαν όλες οι "σοβαρές" εφημερίδες ότι δεν μπορεί κάθε χωριό να έχει πανεπιστήμιο, δεν είναι ανάπτυξη αυτό. Και στο Αγρίνιο πολλοί συμφωνούσαν με την άποψη αυτή. "Δεν θέλουμε τα παιδιά του κόσμου να έρχονται στο Αγρίνιο για να πουλάμε εμείς σουβλάκια", έλεγαν οι μυαλοπώλες, συνήθως "ευαίσθητοι" και "αλληλέγγυοι".

Χθες στην Καθημερινή έπαιξε ένα ρεπορτάζ για πως η Κοζάνη (μια πόλη μικρότερη του Αγρινίου) όχι μόνο απέκτησε το πιο σύγχρονο campus στην χώρα -και διαθέτει πια 8.000 προπτυχιακούς φοιτητές- αλλά θα γίνει κι ένας αναπτυξιακός βραχίονας που θα αλλάξει τον ενεργειακό προσανατολισμό της Δυτικής Μακεδονίας!

Για την Κοζάνη υπήρξε αποβιομηχάνιση και στροφή από τον λιγνίτη, για εμάς δεν υπήρξε αγροτική εγκατάλειψη και έλλειμμα ξένου χρήματος; Αλλά κανείς δεν είπε στην Κοζάνη όταν ακόμη είχε ένα Πανεπιστήμιο μικρό και προβληματικό ότι δεν θέλει να... κοροϊδεύει τα παιδιά του λαού...

Εφημερίδα "Συνείδηση" 

Και πλειστηριασμούς έχω, διαλέχτε!