ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΕλλαδα9η Διδασκαλία της Παναγίας «Η Χαρά, παγκόσμιο αίτημα»

9η Διδασκαλία της Παναγίας «Η Χαρά, παγκόσμιο αίτημα»

9η Διδασκαλία της Παναγίας «Η Χαρά, παγκόσμιο αίτημα»

«Πάλιν δε όψομαι υμάς και χαρήσεται υμών η καρδία, και την χαράν υμών ουδείς αίρει αφ’ υμών».

«ο τον λόγον ακούων και ευθέως μετά χαράς δεχόμενος και λαμβάνων αυτόν».

Ενάτη διδασκαλία:

Το αίσθημα και την αρετή της Χαράς, διδάσκει η Παναγία μας.

Θα δανειστούμε για βοήθεια, ένα φαινόμενο από την πρακτική ζωή. Η χαρά, που είναι από τα πιο επιθυμητά αισθήματα, συμβαδίζει με τη λύπη, πού λογίζεται από τα πιο ανεπιθύμητα. Η συμπόρευσή τους όμως, είναι τόσο δυνατή, που αλληλοδιαδέχονται και δημιουργούν μια ψυχική ιδιομορφία, πολλαπλώς ελεγχόμενη. Δικαιούμαστε τότε, να ορίζουμε ότι, «Στα βάθη κάθε μου χαράς, μια λύπη είναι κλεισμένη· στα βάθη κάθε λύπης μου, κάποια χαρά απομένει». Αυτά τα δύο αντίθετα αισθήματα, που κυριαρχούν στον κόσμο, τα έζησε σε όλη τη ζωή της και η Παναγία μας. Αναζητούσε τη χαρά και ξέβγαινε απρόσμενη μια λύπη δυνατή. Ζούσε μια λύπη ακάλεστη και ξεφύτρωνε μια υπέροχη χαρά.

Αυτά τα δύο αντίθετα αισθήματα τα έζησε έντονα και η Παναγία μας, κυρίως στην εξέλιξη των Παθών και της Ανάστασης του Υιού και Θεού Της. Συνέδρια άνομα, Σύλληψη ληστρική, Δίκες-Παρωδία, Όχλος, Πάθη, Σταυρός, Τετέλεσται, Ταφή. Η λύπη σε έξαρση, ως το ζενίθ. Η «Ρομφαία» που προέβλεψε ο Συμεών, χτύπησε την Παναγία, όσο βαθιά μπορούσε. Στα βάθη όμως, της ψυχής της Παναγίας μας κυκλοφορούσε αναμενόμενη χαρά, κινούμενη εκ πίστεως. Σβήνουν με μιας όλα τα στοιχειά της συμφοράς. Τη χαρά της Αναστάσεως ζούσε μέσα της η Παναγία μας, παρά τον ορυμαγδό της παραπληροφόρησης των αρχόντων.

Όταν πάντες οι νουνεχείς, οι μυαλωμένοι, «δια τον φόβον των Ιουδαίων», είχαν κρυφτεί στα «υπερώα», Εκείνη παρακολουθούσε τα γενόμενα και ενδόμυχα ζούσε τη δική της χαρά. Τη χαρά της Αναστάσεως. Εβόα μεν πικρώς, αλλ’ έκραζε ενδόμυχα Μητρικώς: «σπεύσον ουν ανάστηθι». Η χαρά Της δεν προερχόταν από ειδική πληροφόρηση, αλλά από πίστη στις προρρήσεις των Προφητών και από μητρική διαίσθηση. Ήταν βέβαια, η ίδια πληροφόρηση που είχε και ο υγιής και νομοταγής Λαός των Ιουδαίων, κόντρα στον ελεγχόμενο όχλο των αρχόντων και των σταυρωτών. Άλλο Λαός και άλλο όχλος. Λαός με άποψη, όχλος δουλικός με άλυτα δεσμά.

Μέσα της η Παναγία μας προέβλεπε με βεβαιότητα την Ανάσταση. Εμπνευσμένη από την υμνογραφία των Αποστίχων της Μ. Πέμπτης, ποιητικά εκφράστηκαν τούτα τα αισθήματά Της, από σύγχρονη στιχουργία.

«Κάτι ακούω να ’ρχεται, κάτι βλέπω να ’ράζει, μια προσδοκιά ουρανόφερτη και μια ζωή καινούρια φέρνει χαρούμενη ζωή,  Ανάσταση  τη λένε!

Για να σκορπίσει τη χαρά, αγάπη να διδάξει, σ’ όλη την πλάση Θέωση, με κρίση να μοιράσει!»

Αυτήν την δική της χαρά διδάσκει και σε μας η Παναγία μας. Τη χαρά της προσμονής και της αποδοχής της Αναστάσεως, που προέρχεται από την πίστη και μόνον. Δεν χρειάστηκε η Παναγία την έρευνα του κενού Τάφου, ούτε το μήνυμα κάποιου Αγγέλου. Δεν επεδίωξε να ακούσει ότι: «Ηγέρθη, ουκ έστιν ώδε· ίδε ο τόπος όπου έθηκαν αυτόν». Μάρ. ιστ΄6. Είχε θεμελιωμένη τη χαρά της στην πίστη και όχι στην εμπειρία. Γνώριζε καθαρά ότι: «Μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες». Ιω. κ΄29.

Γρήγορα και πειστικά ίσχυσαν βεβαιωτικά τα λόγια του Χριστού πριν απ’ το Πάθος. «Πάλιν δε όψομαι υμάς και χαρήσεται υμών η καρδία, και την χαράν υμών ουδείς αίρει αφ’ υμών», Ιωάν.ιστ΄22. Βεβαίως χαίρονται οι καρδιές των πιστών, μόνο στην περίπτωση αποδοχής των βεβαιωτικών λόγων του Χριστού, όπως το είχε προλέξει και διδάξει ότι, «ο τον λόγον ακούων και ευθέως μετά χαράς δεχόμενος και λαμβάνων αυτόν», Ματθ. ιγ΄20. Τότε, δεν εκλείπει η χαρά που διαμήνυσε ο Αναστάς Κύριός μας.

Μοναδικό δίδαγμα χαράς δίδαξε η Παναγία μας με τον τρόπο της αντιμετώπισης κορυφαίου γεγονότος της ζωής Της. Εκείνη έδωσε στον κόσμο μας το μήνυμα της χαράς. Χωρίς να τρέξει, χωρίς να μιλήσει, χωρίς να συγκλονιστεί. Μας έμαθε να χαιρόμαστε την Ανάσταση του Κυρίου διαρκώς. Πέραν αυτών η Παναγία μας στέκεται ακοίμητος φρουρός τήρησης του πνεύματος της χαράς. Στην Ορθοδοξία μας, η διδασκαλία της χαράς από την Παναγία μας αποτελεί συγκλονιστικό σύνθημα και μάθημα. Θα λέγαμε: Για πόσες αφορμές και για πόσα χρωστάμε να χαιρόμαστε:

Ας ακούσουμε μερικές:

Χαρείτε Χριστιανοί την Ανάσταση και την αλήθεια.

Χαρείτε Χριστιανοί για τη θεότητα του Χριστού.

Χαρείτε Χριστιανοί για την ελπίδα ζωής που έχετε μπροστά σας.

Χαρείτε Χριστιανοί για τη χαρά που δόθηκε στον κόσμο.

Χαρείτε Χριστιανοί γιατί ο Θεός έδειξε τη σωστική αγάπη Του.

Χαρείτε Χριστιανοί την ενότητα που χάρισε η Ανάσταση του Χριστού.

Η Ανάσταση του Χριστού δίνει ζωή, νόημα και χαρά.

Το «Χαίρετε» ήταν η πρώτη λέξη του Κυρίου στις Μυροφόρες και τον κόσμο.

Είναι η  λέξη που τα λέει όλα!…

«Αγαλλιάσθε, δίκαιοι εν Κυρίω». Ψαλ. λβ΄1.

Ιερά Πόλις Μεσολογγίου 2020

Νικόλαος Σπ. Βούλγαρης

Καθηγητής Θεολογίας

6972725701

ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ
Χαριλάου Τρικούπη 26
30131 Αγρίνιο, GR
Τηλ: +30-2641039410
Email: info@sinidisi.gr