Πολλά τα ματς, λίγοι οι ρέφερι

Η Επιτροπή Διαιτησίας της Ένωσής μας (ΕΠΣΝΑ) λογικά έχει επίπονο έργο κάθε φορά που πρέπει να ορίσει διαιτητές. Παρά την ύπαρξη ταλαντούχων διαιτητών το επίπεδο πέφτει συνεχώς κι αντίθετα εκείνο των ομάδων ανεβαίνει.

Και είναι λογικό να ανεβαίνει όταν στην Α΄Κατηγορία υπάρχου ομάδες όπως ο Ναυπακτιακός, ακόμα και η «πληγωμένη» ΑΕΜ, ο Όμηρος, ο   επανερχόμενος Αμφίλοχος και οι ανερχόμενες δυνάμεις της Φλόγας και του Θέρμιου.

Η απουσία ομάδων σε Εθνική Κατηγορία έχει εγκλωβίσει ικανότατους ποδοσφαιριστές και προπονητές στις τοπικές Κατηγορίες, οι οποίοι στελεχώνουν και ομάδες της Β΄Κατηγορίας. Πολλές, δε,  από αυτές θα αγωνίζονταν άνετα στην μεγάλη Κατηγορία της Αιτωλοακαρνανίας και πιθανότατα θα πρωταγωνιστούσαν σε γειτονικούς Νομούς. Αυτή η πραγματικότητα  έχει ως φυσική συνέπεια αρκετά αμφίρροπα  παιγνίδια με την φυσιογνωμία ντέρμπυ και με αυξημένες απαιτήσεις. Ματς που χρειάζονται «στοιβαρούς» και ικανούς διαιτητές, οι οποίοι δεν αρκούν στον αριθμό και τα παράπονα φυσιολογικά αυξάνουν, με την ευτυχή συγκυρία ότι ο ποδοσφαιρικός πολιτισμός διοικητικών παραγόντων, προπονητών και ποδοσφαιριστών δεν επιτρέπει παρεκτροπές.

Μα το πρόβλημα υπάρχει. Οι διαιτητές της Αιτωλοακαρνανίας συνεχώς εξαφανίζονται από τις Εθνικές Κατηγορίες και η ελπίδα για κάτι καλύτερο στο άμεσο μέλλον είναι αρκετά ονειροπόλος συνειρμός. Μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού οι καλοί διαιτητές (ανάμεσά τους και ο Μιχάλης  Ματσούκας στη φωτο) δεν επαρκούν και οι αρμόδιοι της Διαιτησίας στην Αιτωλοακαρνανίας, πρέπει να πρώτα να συνειδητοποιήσουν το πρόβλημα- πριν γίνει ακόμα μεγαλύτερο – και μετά να δρομολογήσουν ρεαλιστικές ενέργειες για την αντιμετώπισή του.

papaioannou