Ιστορίες καθημερινής τρέλας

Πήγε ο Δήμαρχος και είδε την Πρύτανη του πανεπιστημίου και του είπε, όπως λένε οι πληροφορίες, ότι από Δευτέρα θα ξεκινήσει η σίτιση των φοιτητών των πανεπιστημιακών σχολών του Αγρινίου.

Τελικά αυτή η σίτιση είναι σαν τις δίαιτες, που ξεκινάνε από Δευτέρα και κρατάνε καμιά βδομάδα. Βέβαια και εν προκειμένω η σίτιση κρατάει λίγο παραπάνω.

Κι έχω και τον Τηλιγάδα, που γυρίζει μέσα στην εφημερίδα και φωνάζει: «Πρέπει να ξεσηκωθούμε. Να τους αναγκάζουμε να λύσουν το ζήτημα, Δεν μπορεί να υπάρχουν παιδιά που ζουν στην πόλη μας μακριά από τα σπίτια τους κι εμείς να φλυαρούμε. Στήνουν ίντριγκα. Θέλουν τα πρυτανεία να μας πάρουν το πανεπιστήμιο»… Τρέλα σας λέω. Παλαβομάρα.

Με έφερε στο σημείο εχθές να αρπαχτώ στα χέρια μαζί του.

– Αμάν ρε αδερφέ, του είπα. Τι κάνεις έτσι: Έχεις μαυρίσει από το κακό σου το            ξέρεις. Μόνο έρανο δεν έκανες εδώ μέσα. Για ηρέμησε λίγο.

Είσαι αναίσθητος, μου είπε.

Ε, δεν άντεξα. Πετάχτηκα όρθιος και πήγε να γίνει της μπαρουτοχόβολης στο ισόγειο της Δεληγιώργη. Ευτυχώς μπήκε ανάμεσα μας εκείνο το καλό παιδί ο Κώστας ο Χονδρός και δεν έγινε το κακό.

Ακούς εκεί; Γίνανε τώρα όλοι επαναστάτες! Αρχίζει κι εκείνα τα θεωρητικά και δε συμμαζεύεται με τίποτα το άτομο λέμε. Ήθελα να ‘ξερα, πως τον κάνει παρέα εκείνος ο Μερμίγκης, που είναι και σοβαρός κύριος;

Ρε δεν πάμε καθόλου καλά. Όλα τα ‘χαμε, έχουμε και τον Τηλιγάδα!!!