«Πού εμ’ νες και π’ εβρέθαμε

Ιστορική Λαογραφική εκδήλωση με την μουσική κάλυψη από παραδοσιακή Ποντιακή ορχήστρα
«Πού εμ’ νες και π’ εβρέθαμε»

Με τον τίτλο «πού έμ’νες και π’ εβρέθαμε» (πού ήμασταν και πού βρεθήκαμε) η ΓΕΑ πραγματοποίησε εκδήλωση για τον Ποντιακό Πολιτισμό και τους απανταχού Ποντίους, αναδεικνύοντας την μυθολογία, την ιστορία και την λαογραφία τους

 

Ιστορική, λαογραφική εκδήλωση πραγματοποίησε την Κυριακή 2 Νοεμβρίου ο Λαογραφικός Όμιλος της Γυμναστικής Εταιρείας Αγρινίου (ΓΕΑ) στο Παπαστράτειο Μέγαρο. Η εκδήλωση είχε διττό σκοπό, το να αναδείξει και να προάγει την συμβολή του Ποντιακού Ελληνισμού στο πολιτιστικό γίγνεσθαι της Ελλάδας διαχρονικά, αλλά ταυτόχρονα να τιμήσει τους απανταχού Ποντίους.

Στην εκδήλωση έγινε ιστορική, λαογραφική, μουσική, ενδυματολογική και χορευτική ανάλυση του Ποντιακού Ελληνισμού κατά την διάρκεια του χρόνου, μέχρι και σήμερα. Ο Καθηγητής Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας κ. Κων/νος Κονταξής έκανε την ιστορική ανάλυση του Ποντιακού Ελληνισμού, αφού είναι γνώστης και έχει γράψει τέσσερα βιβλία για το θέμα αυτό. 

Ο μύθος του Φρίξου και της Έλλης που φανερώνουν τις προσπάθειες των ανήσυχων Ελλήνων να περάσουν τον Ελλήσποντο και να φτάσουν στις περιοχές των νοτίων παραλίων του Εύξεινου Πόντου. Επίσης, κάπου στον Καύκασο που ήταν ο Προμηθέας δεσμώτης και έκτιε την ποινή του για το καλό που έκανε στους ανθρώπους και η έναρξη της αργοναυτικής εκστρατείας για να πάρουν το χρυσόμαλλο δέρας, ήταν το μυθολογικό κομμάτι.

Κατά τον κ. Κονταξή, τα ιστορικά στοιχεία τοποθετούνται στον 8ο π.Χ. αιώνα που ο Πόντος αρχίζει να γεμίζει από ελληνικές αποικίες. Στην αρχή, οι αποικίες ήταν εμπορίας και αργότερα οι Πόντιοι εγκαταστάθηκαν εκεί, όπου τους βρήκε ο Ξενοφώντας για τον οποίο έγιναν μεγάλες τιμές για την υποδοχή του. Στα χρόνια του Βυζαντίου, το 1204 δημιουργήθηκε η αυτοκρατορία της Τραπεζούντας, η οποία επέζησε 8 χρόνια μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, πέφτοντας τελικά σε Τουρκικά χέρια. Στην περίοδο του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν η αρχή του τέλους για τον Πόντο, αρχίζοντας τους διωγμούς οι Τούρκοι, ενώ ο ίδιος ο Κεμάλ είχε χαρακτηρίσει τους διωγμούς αυτούς βάναυσους.

Ο Πόντιος ερευνητής, συγγραφέας και χοροδιδάσκαλος κ. Νίκος Ζουρνατζίδης ανέλαβε το λαογραφικό οδοιπορικό της εκδήλωσης.  Μίλησε για τις επιδράσεις άλλων φυλών πάνω στην ποντιακή χορευτική παράδοση, την ενδυμασία, τα μουσικά όργανα, τον τρόπο χορού στον Πόντο και την διαμόρφωσή του μέσα στο χρόνο μέχρι και σήμερα. 

Οι αλλαγές στο πέρασμα του χρόνου είναι τεράστιες, σε βαθμό που κατά τα πρώτα χρόνια ο Ποντιακός χορός δεν διέθετε οργανοπαίχτη, τραγουδιστή, χώρο κατάλληλα διαμορφωμένο και μικροφωνική εγκατάσταση, αλλά τότε χόρευαν οι Πόντιοι σε αλάνες, σε κυκλική μορφή με λύρα ή άλλο πνευστό και ο μουσικός έτρεχε περιμετρικά του κύκλου που χόρευαν, συνεπώς δεν ακούγονταν και η μουσική.

Κατά την διάρκεια των τοποθετήσεων υπήρχε μουσική κάλυψη από ειδική για την περίσταση Ποντιακή παραδοσιακή ορχήστρα, ενώ κατά περίπτωση οι χοροί αποδίδονταν από την ομάδα παραστάσεων του Λαογραφικού Ομίλου της ΓΕΑ.

Κων/νος Χονδρός