Ποντιακή Γενοκτονία

«19 Μαΐου….. ημέρα μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας με κατ ουσίαν συμβολισμό, την εναντίωση απέναντι στη λήθη και την απόκρυψη της ιστορίας.

Οι Τούρκοι αρνούνται σήμερα τη σφαγή του 1922 – τη σφαγή των Ελλήνων. Κι όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με αδιάσειστα ντοκουμέντα, τα αποδίδουν στις αναπόφευκτες ακρότητες του πολέμου. Ιστορικά πλέον το θέμα της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Ανατολής όπως και των Αρμενίων και των Ασσυρίων είναι αποδεδειγμένο. Έτσι εξάλλου αποφάσισε το 2007 η συντριπτική πλειοψηφία του πλέον αρμόδιου παγκόσμιου επιστημονικού οργάνου η Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών για την μελέτη των Γενοκτονιών .
Ύστερα από μια ειρηνική και δημιουργική παρουσία 27 αιώνων, ένας λαός εκριζώνεται από τη γη του, αφήνοντας πατρογονικές εστίες , εκκλησίες, τάφους προγόνων, και καταλήγουν όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί ,στην μητέρα πατρίδα. Ανέστιοι και επιδιδόμενοι σε έναν σκληρό αγώνα επιβίωσης με μοναδικό εφόδιο στα χέρια τους τις άγιες εικόνες και τα ιερά κειμήλια και προσφερόμενη στήριξη από την Ελληνική πολιτεία το μόλις 1/10 της εκεί περιουσίας του ως ανταλλάξιμη.
Με τις γνώσεις και το έργο του συνεισέφερε τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και με την εργατικότητά του συνέβαλε στην πρόοδο. Η γενοκτονία των Ελλήνων στον Πόντο υπήρξε ως αποτέλεσμα της απόφασης των Τούρκων εθνικιστών για την επίλυση του εθνικού προβλήματος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με τη φυσική εξαφάνιση των γηγενών και χριστιανικών κοινοτήτων. Υπήρξε μια συστηματικά οργανωμένη πολιτική γενοκτονία με σφαγές, φρικαλεότητες, βιαιοπραγίες, μαζική βία, συλλήψεις, τάγματα εργασίας, πορείες θανάτου , μαζικές εκτοπίσεις και ολική εξαφάνιση. Το Ελληνικό Κοινοβούλιο προέβη στη νομοθετική καθιέρωσή της από το 1994 , ακριβώς μετά από 75 χρόνια όπου ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Η δε προώθηση της διεθνούς αναγνώρισής της αποτελεί για όλους μας χρέος τιμής. Η Τουρκία δεν μπορεί να ελπίζει ότι μπορεί ποτ πλήρως να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αν δεν σεβασθεί τα ανθρώπινα και θρησκευτικά δικαιώματα λαών που ζουν στην επικράτειά της και αν δεν συμβιβασθεί με το ιστορικό της παρελθόν.
Έχουμε τη βούληση να συνεχίσουμε τον αγώνα των προγόνων μας, έως ότου δικαιωθεί η μνήμη των 353.000 θυμάτων της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλιστές. Kάθε λαός έχει δικαίωμα ν’ απαιτεί μ’ επιμονή την επίσημη, διεθνή αναγνώριση των αδικημάτων που διαπράχθηκαν εναντίον του. H σημερινή πραγματικότητα δε δικαιολογεί νέες ολιγωρίες και αναβολές. Επαγωγικά ως 3ηυπέστησαν κυριολεκτικά τις ολέθριες συνέπειες της μικρασιατικής καταστροφής. Απαιτούμε πολιτική εθνικής αξιοπρέπειας, κανέναν συμβιβασμό για τα εθνικά μας θέματα, πολιτική εθνικών διεκδικήσεων για τις αλύτρωτες ιστορικές πατρίδες του Ελληνισμού στον Πόντο και τη Μικρά Ασία. Δεν είναι συναισθήματα εκδίκησης που υπαγορεύουν την άποψη αυτή, αλλά η ανάγκη απονομής Δικαιοσύνης στα θύματα, μα και στην ανθρωπότητα ολόκληρη»
ΤΑΦΙΑΔΗΣ Χρ. Νικόλαος
Πρόεδρος/Χοροδιδάσκαλος
Συλλόγου Ποντίων Ν.Αιτωλ/νίας
΄΄Δημ Ψαθάς΄΄