«Πολιτισμική αύρα»

 του γλύπτη ΘΟΔΩΡΟΥ

Η πρόσφατη επίσκεψη στο Αγρίνιο, όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα, ήταν για μένα βάλσαμο ψυχής καθώς ένιωσα να ανοίγεται μια νέα εποχή για τον πολιτισμό στην περιοχή, με τη λειτουργία της Δημοτικής Πινακοθήκης στο συγκρότημα της Εθνικής Τράπεζας και της Γλυπτοθήκης στον χώρο της Λαχαναγοράς.  Κτίρια που για πολλά χρόνια βρίσκονταν σε πλήρη εγκατάλειψη και αποτελούσαν σύμβολα παρακμής.

Η λειτουργία αυτών των χώρων στο κέντρο της πόλης σηματοδοτεί ένα νέο ξεκίνημα για την πολιτισμική ταυτότητα και την εικόνα της πόλης με τη συμμετοχή των πολιτών σε εκθέσεις και γενικότερες πολιτισμικές εκδηλώσεις, όσο και με την καλλιέργεια της ευαισθησίας σε ζητήματα διαχείρισης του αστικού περιβάλλοντος, όπως με τη διάσωση και συντήρηση ιστορικών κτιρίων σε νέες συμβατές λειτουργίες, με την ελπίδα μήπως διορθωθεί κάπως η τραγική οικιστική ανάπτυξη της πόλης.
Σε αυτή την προσπάθεια της Δημοτικής Αρχής που πράττει το καθήκον της απέναντι στην ιστορία της πόλης και στις προοπτικές εξέλιξης, δεν πρέπει να παραλείψουμε να υπογραμμίσουμε τη σημαντική συμβολή του Εικαστικού Εργαστηρίου, με την άοκνη προσπάθεια του Καλλιτεχνικού Διευθυντή του για την λειτουργία αυτών των πολιτισμικών οάσεων αλλά και την οργάνωση της μόνιμης Συλλογής έργων καλλιτεχνών, που θα αποτελέσει τον πυρήνα για μια άλλη κουλτούρα γύρω από ζητήματα της Σύγχρονης Τέχνης.
Σε αυτό το πλαίσιο δεν πρέπει να παραλείψουμε να επισημάνουμε και άλλες παράλληλες πρωτοβουλίες, όπως η συντήρηση του κτιριακού συγκροτήματος του Παπαστράτειου Γυμνασίου, από όπου αποφοίτησε η τάξη μας – το 1949 ! – του 2ου Δημοτικού Σχολείου, αλλά και τις ιδιωτικές πρωτοβουλίες όπως η ανακαίνιση  και αξιοποίηση παλαιού κτιρίου σε νέες συμβατές λειτουργίες με το άνοιγμα του ξενοδοχείου Μάρπησσα, που σηματοδοτούν ένα νέο ήθος κόντρα στην άπληστη και άναρχη εκμετάλλευση της αστικής οικοδομής.
Ελπίζω και εύχομαι από καρδιάς να υπάρξει συνέχεια και εξέλιξη τέτοιων πρωτοβουλιών για να βρει η πόλη μας την πολιτισμική της ταυτότητα.