MusiqueRevue: Iron Maiden – “The Book of Souls”

Είδος: heavy metal
Highlights: Speed of Light, Tears of the Clown, The Man of Sorrows, Empire of the Clouds

 

«All looks well on the outside / Underneath the solemn truth / There’s something that inside has died»

 
Με αφορμή τις πρόσφατες κυκλοφορίες των Iron Maiden και των Motörhead, αλλά και την περσινή κυκλοφορία των AC/DC, έχει ανοίξει ένας κύκλος συζητήσεων σε διάφορα μουσικά portals σχετικά με την αντικειμενικότητα με την οποία το μουσικόφιλο (και ακόμη περισσότερο το metalhead) κοινό χαρακτηρίζει έναν δίσκο καλό ή όχι. Ποια είναι, δηλαδή, τα ουσιαστικά κριτήρια, και ποιες παράμετροι είναι πρέπον να επηρεάζουν αυτή μας την κρίση; Ο ίδιος ο καλλιτέχνης ή το συγκρότημα, η συνολική του πορεία (εκτός κι αν είναι πρωτοεμφανιζόμενος/-ο), τα βιογραφικά στοιχεία του δημιουργού κ.α. είναι σίγουρα ορισμένα στοιχεία που θα ληφθούν υπ’ όψη, αλλά σε πολλές περιπτώσεις ενισχύουν απλώς τη μεροληψία μας.Διότι αυτό που μένει εν τέλει είναι η ίδια η μουσική.

Στο σύνολό του, το The Book of Souls είναι εντυπωσιακό. Το γεγονός ότι ο 16ος διπλός δίσκος των Maiden είναι τόσο μεστός ζωντάνιας και φρέσκων ιδεών δεν μπορεί παρά να αποτελεί ευχάριστη έκπληξη, ειδικά εάν αναλογιστεί κανείς ότι ο ηλικιακός μέσος όρος της μπάντας είναι τα 59 έτη. Δεν υπάρχει ούτε ένα αδιάφορο τραγούδι, ούτε ένα μέτριο έστω: όλα κερδίζουν τον ακροατή τους τουλάχιστον μέχρι το πρώτο ρεφραίν. Από «Speed of Light» μέχρι το «When The River Runs Deep», κι από το «Shadows of the Valley» ως το «Empire of the Clouds», οι Dickinson, Harris, Smith, Murray, Gers και McBrain θα σας αποδείξουν ότι έχουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν έντεκα άκρως δυναμικά και μεηντενικώς θεατρικά τραγούδια, 92 λεπτά ταξιδιού στις συναρπαστικές του μελωδίες.

Το εξώφυλλο του δίσκου είναι επηρεασμένο από την φυλή των Μάγια, ταιριάζοντας έτσι με τα θέματα της θνητότητας και της ψυχής που πραγματεύονται τα τραγούδια
Το εξώφυλλο του δίσκου είναι επηρεασμένο από τη φυλή των Μάγια, ταιριάζοντας έτσι με τα θέματα της θνητότητας και της ψυχής που πραγματεύονται τα τραγούδια

Το καλύτερο σημείο αυτού του δίσκου είναι ότι οι Maiden δεν έπαισαν στην παγίδα που έχει ταλανίσει αρκετά συγκροτήματα ομοίως μακροχρόνιας καριέρας: δεν προσπαθούν να ακουστούν σαν τους Maiden. Απεναντίας, αντί να μετατραπούν σε ασθενικά κακέκτυπα αυτού που κάποτε ήταν, συγκεντρώνονται αποκλειστικά στην δημιουργική διαδικασία, και αποδεικνύουν ότι μόνο αυτή είναι η αποτελεσματική μέθοδος. Διαφορετικά, δεν θα προέκυπταν τραγούδια όπως τα «If Eternity Should Fail», «The Book of Souls», «Tears of the Clown», «The Man of Sorrows», αλλά και το 20-λεπτο έπος του Dickinson «Empire of the Clouds».Το τελευταίο μάλιστα θεωρείται η μεγαλύτερη σε διάρκεια σύνθεση του συγκροτήματος. Κάθε λεπτό όμως είναι σημαντικό, χωρίς αχρείαστες επαναλήψεις, οπότε η διάρκειά του δεν υπάρχει λόγος να ξενίζει τους μη μυημένους στον ήχο των Maiden.

To The Book of Souls ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια που ο Bruce Dickinson, τραγουδιστής του συγκροτήματος, έδινε την προσωπική του μάχη κατά του καρκινώματος που βρισκόταν στο πίσω μέρος της γλώσσας του. Ο Dickinson όχι μόνο κέρδισε τη μάχη με τον καρκίνο, αλλά κατάφερε με τη μπάντα του να δημιουργήσουν έναν άρτιο δίσκο, ο οποίος τη στιγμή που γράφεται η συγκεκριμένη παρουσίαση βρίσκεται στην 4η θέση στο Billboard 200, ενώ δέχεται γενικότερης κριτικής αποδοχής και επιβράβευσης από γνωστά μουσικά περιοδικά. Σίγουρα δεν είναι το καλύτερο άλμπουμ που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ οι Iron Maiden, αλλά αξίζει μια θέση στο πρόγραμμα, το mp3 player και ίσως και τη δισκοθήκη σας.

Εύα Ξευγένη