MusiqueRevue: Chelsea Wolfe – “Abyss”

musique revueΕίδος: gothic folk, electronic, doom metal
Highlights: Iron Moon, Maw, Survive, The Abyss

«Sometimes I don’t know / If I’ll find the answer / Or if I’ve ever asked the question»

Κάθε τελετουργία περιβάλλεται από ένα μυστήριο, μιαν αίγλη που προκαλεί δέος. Η τέλεση του γάμου, για παράδειγμα, αλλά και της βαπτίσεως, θεωρείται από την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία «μυστήριο» (εκ των επτά συνολικά) από το οποίο προκύπτει η ένωση Θεού κι ανθρώπου, καθώς μέσω αυτής επιδιώκεται η σωτηρία της ψυχής του δεύτερου. Η ανθρωπότητα όμως (βλ. Αζτέκοι, Μάγια, Μότσε κ.α.) ανέκαθεν στήριζε την επιβίωσή της σε τελετουργίες, όπως οι ανθρωποθυσίες, οι σπονδές και οι προσευχές, ενώ με την πάροδο των ετών και την διεύρυνση των γνώσεων και των αντιλήψεών μας, η τελετουργία έχει εισχωρήσει –αναίμακτα ευτυχώς- στην καθημερινή μας ζωή. Ο τρόπος παρασκευής τσαγιού, οι τελετές αποφοίτησης, οι ορκωμοσίες βουλευτών, το Καρναβάλι, όλα αποτελούν μικρές ή μεγάλες τελετές.

Η προσωπική τελετουργία της Chelsea Wolfe είναι ιδιαιτέρως σκοτεινή∙ ήδη από το εναρκτήριο «Carrion Flowers», πραγματοποιείται η «μύηση» του ακροατή στην ιδιωτική σφαίρα της καλλιτέχνιδος, η εισχώρησή του από το χείλος, στα εσώτερα της δικής της Αβύσσου. Έπειτα ακολουθεί μια καθοδική πορεία μέχρι το κέντρο της γης, σαν ελεύθερη πτώση του ακροατή από το Διάγραμμα της Κόλασης του Μποτιτσέλι, ώσπου να βουτήξει εν τέλει στα καθαρτήρια νερά του «The Abyss». Ως προς αυτό το σκέλος, το Abyss δεν διαφέρει από τους προηγούμενους εξίσου ζοφερούς δίσκους της Wolfe. Κι αυτό είναι το ενδιαφέρον της υπόθεσης.

Στο Διάγραμμα της Κόλασης, ο Sandro Botticelli απεικονίζει την Κόλαση, το Καθαρτήριο και τον Παράδεισο, όπως αυτά περιγράφονται στη Θέα Κωμωδία του Δάντη
Στο Διάγραμμα της Κόλασης, ο Sandro Botticelli απεικονίζει την Κόλαση, το Καθαρτήριο και τον Παράδεισο, όπως αυτά περιγράφονται στη Θεία Κωμωδία του Δάντη

Μένοντας σταθερή στις folk ρίζες της, η Chelsea Wolfe αποφασίζει να εντάξει στο μουσικό της ταξίδι στοιχεία από τη doom metal, τα οποία όχι μόνο δένουν όμορφα με τις κιθάρες και τα απαλά synth, αλλά ενισχύουν εκπληκτικά τον ήδη σκοτεινό της ήχο. Αν και είναι θορυβώδης σε ορισμένα σημεία, παραμένει γαλήνια και μελωδική, καθώς αντιμετωπίζει με την απαραίτητη ειλικρίνεια και αυτογνωσία τους προσωπικούς της δαίμονες («Watch your thoughts in the dark / They’ll drag you down to the deep blue sea»).

Ρίχνοντας μια φευγαλέα ματιά στο εξώφυλλο του δίσκου μπορεί κανείς να αντιληφθεί περί τίνος πρόκειται το Abyss: μια παραμονή στην επιφάνεια ενός ποταμού, μιαν ελεύθερη πτώση, μια τελετουργία, μια πάλη μέσω της απόλυτης άφεσης, μιαν εξομολόγηση.
Αν και κυκλοφόρησε καλοκαίρι, είναι ένα άλμπουμ που εξιστορεί ένα χειμώνα βαρύ, που δεν επηρεάζεται από θερμοκρασίες. Ιδανικό για βραδινές βόλτες, αποτελεί μια μελαγχολική παρέα γεμάτη μελωδίες που στοιχειώνουν, καθώς
και ένα εξαιρετικό μουσικό εγχείρημα εκ μέρους της Wolfe. Μόνο μην τρομάξετε εάν η άβυσσος σας κοιτάξει κατάματα πίσω.

Εύα Ξευγένη