Muse – “Drones”

Áíþíõìï-2.indd

 

Είδος: alternative rock
Highlights: Dead Inside, Reapers, Defector

«I don’t think I can handle the truth / I’m just a pawn / And we’re all expendable / Electronically erased / By your Drones».

Δύο χρόνια μετά το πειραματικό The 2nd Law (βέβαια το όνομα του συγκροτήματος έχει συνδεθεί άμεσα με τα μουσικά ταξίδια στα διάφορα παρακλάδια της ροκ), οι Muse επιστρέφουν με την 7η δισκογραφική τους δουλειά, το Drones. Αν και πρόκειται για concept album, θεματικά το Drones δεν διαφέρει ιδιαίτερα από τον προκάτοχό του, έχοντας βασικές αναφορές στην οικολογία, την κοινωνική αποξένωση και τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο[1].

Με το εναρκτήριο «Dead Inside» γίνεται για τον ήρωά μας η αρχή του τέλους, καθώς, έπειτα τον επίλογο μιας σχέσης, ο εσωτερικός κόσμος του αρχίζει να νεκρώνει. Φήμες λένε ότι το τραγούδι έχει γραφτεί για την πρώην μνηστή του Bellamy, Kate Hudson. Έχοντας πλέον πιστέψει ότι «η αγάπη δεν θα τον οδηγήσει πουθενά», μαθαίνουμε από τα «Drill Sargent» και «Psycho» ότι  ο ήρωας της ιστορίας μετατρέπεται σε ψυχοπαθή δολοφόνο έπειτα από πλύση εγκεφάλου που έχει υποστεί στο στρατό. Συνειδητοποιεί μολαταύτα το συναισθηματικό κενό του στο αμέσως επόμενο «Mercy», με την ελπίδα ότι κάποιος θα τον σώσει.

Το «Reapers», που είναι από τα πιο βαριά κομμάτια του δίσκου, αλλά και της δισκογραφίας των Muse γενικότερα, βρίσκει τον πρωταγωνιστή της ιστορίας να πηγαίνει στον πόλεμο, ενώ στο «The Handler» θέλει πλέον να αποδεσμευτεί από όσους τον χειρίζονται. Όντας ελεύθερος από προπαγάνδες και πιο δυνατός, στο «Defector» ο πρωταγωνιστής προσπαθεί να επαναποκτήσει τον έλεγχο της ζωής του, αφού κανείς πλέον «δεν μπορεί να τον ελέγξει».

«Our freedom is just a loan / Run by machines and drones» τραγουδά ο Bellamy στο «Revolt», με τον ήρωα της ιστορίας να διαμηνύει με αισιοδοξία πως μπορούμε να κάνουμε τον κόσμο όπως τον θέλουμε. Στο «Aftermath», που λειτουργεί σαν διάλειμμα από τον πόλεμο και τις τηλεκατεθυνόμενες φονικές μηχανές, τον ακούμε να γλυκοτραγουδάει στο καινούριο αντικείμενο του ερωτικού του ενδιαφέροντος.

Μέσα από το δεκάλεπτο «The Globalist» γίνεται η εξιστόρηση της ανώδου και της πτώσης ενός δικτάτορα που εξαλείφει από τον κόσμο τα κράτη και τις κουλτούρες τους, με την απλούστατη αιτιολογία ότι στερήθηκε αγάπης («I just wanted / I just needed to be loved»). Η εν λόγω δήλωση πάντως έχει υποστηριχθεί και αναπτυχθεί από τον επιστημονικό κόσμο, όπως λ.χ. από την ψυχολόγο Alice Miller.

Η ιστορία φτάνει στο τέλος της. Ο πρωταγωνιστής έχει χάσει την οικογένειά του από τους Κηφήνες (Drones), ενώ οι ζωές όλων βρίσκονται στα δικά τους χέρια. Στο δωδέκατο και τελευταίο τραγούδι του δίσκου, το «Drones», οι Γρηγοριανές ψαλμωδίες του Bellamy κορυφώνονται με ένα τρομακτικά γαλήνιο «αμήν».

Μουσικά, το Drones είναι μια από τις πιο μεστές δουλειές των Muse από την εποχή του Black Holes and Revelations. Οι πειραματισμοί των προηγούμενων ετών έχουν περιοριστεί σημαντικά, με τα ηλεκτρονικά ή ορχηστρικά στοιχεία να είναι ενδεικτικά, και τους οργανικούς ήχους να έχουν εμφανώς την πρωτοκαθεδρία . Παρόλο που ο δίσκος έχει και τις αδιάφορες ή έστω μέτριες στιγμές του, διατηρεί την εκκρηκτικότητα-σήμα κατατεθέν της μπάντας μέσα από κομμάτια όπως το «Dead Inside», το «Reapers» και το «Defector».  Το «The Globalist», που θεωρείται το δεύτερο μέρος του «Citizen Erased» από το album Origin of Symmetry, συνοψίζει στα τρία μέρη του τον δίσκο , και αποκαλύπτει μια σειρά επιρροών, όπως η western και η metal μουσική, οι Pink Floyd, αλλά και οι Queen.

Θεματικά και στιχουργικά, όμως, το Drones φέρεται να είναι ελλειπές. Τόσο η αυτή κάθεαυτή προσέγγιση των ζητημάτων που καταπιάνεται, όσο και η στιχουργική του Matthew Bellamy, χαρακτηρίζονται αρκετά συχνά από απλοϊκότητα, και σε πολλές περιπτώσεις από αδεξιότητα.

Στο σύνολό του, το Drones είναι μια αρκετά δυνατή προσπάθεια, αλλά σίγουρα όχι ο μέχρι τώρα καλύτερος δίσκος των Muse, καθώς στο παρελθόν έχει εκδηλωθεί σαφέστερα η μουσική τους ιδιοφυΐα.

Εύα Ξευγένη

[1] Ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος αποτελεί ένα καθαρά φαντασιακό γεγονός, σύμφωνα με το οποίο ΗΠΑ και Σοβιετική Ένωση αντιμάχονται με τη χρήση πυρηνικών όπλων. Η ιδέα έχει χρησιμοποιηθεί σε ταινίες, βιβλία, τηλεοπτικές σειρές, ακόμη και βιντεοπαιχνίδια.