Ψήφος αντοχής

Ψήφος αντοχής

 

Πρέπει να ομολογήσουμε ότι κανείς δεν περίμενε την προχθεσινή κίνηση του Αντώνη Σαμαρά να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης. Πολιτικοί αναλυτές και δημοσιογράφοι αναλωθήκαμε όλες τις προηγούμενες ημέρες ενασχολούμενοι με δημοσκοπήσεις, το αν και πόσο έγκυρες είναι αυτές, αν βγαίνουν τα κουκιά για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και για το τι θα κάνει η αντιπολίτευση, δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ. Κανείς δεν θα έπεφτε από τα σύννεφα αν το βράδυ της περασμένης Τετάρτης έβγαινε ο Αντώνης Σαμαράς κι έλεγε «προκηρύσσω εκλογές για την τάδε ή τη δείνα ημερομηνία». Επομένως, από αυτή την άποψη αξίζουν «συγχαρητήρια» στον ίδιο, ή στον Ευάγγελο Βενιζέλο, αν επιβεβαιωθεί ότι ήταν δική του η ιδέα, για την «κίνηση-έκπληξη». Είναι όμως ακριβώς έτσι τα πράγματα;

Ας υποθέσουμε καταρχήν ότι είναι. Όντως, το να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή η συγκυβέρνηση, τη στιγμή που όχι μόνο τίποτα δεν προϊδέαζε για κάτι τέτοιο αλλά ούτε η ίδια η αντιπολίτευση θα τολμούσε να το κάνει, είναι μια κίνηση που τάραξε τα νερά. Κι ακριβώς αυτός ήταν ο σκοπός της: να είναι μια κίνηση τόλμης που θα επανασυσπειρώσει του βουλευτές της συγκυβέρνησης που παρουσιάζουν φυγόκεντρες τάσεις, και θα κόψει μια και καλή τον βήχα όσων (δεν αφήνουμε απ’ έξω τον Τύπο) εξετάζουν σενάρια πρόωρων βουλευτικών εκλογών.

Όλα αυτά όπως είπαμε με αποδέκτη το ίδιο το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας αλλά και το συγκυβερνών ΠΑΣΟΚ. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι πρόσφατες παραιτήσεις στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, μεταξύ των οποίων και ο «δικός μας» Ανδρέας Κατσανιώτης, αλλά και οι ξαφνικές «αντιδράσεις» βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, επίσης μεταξύ τους και ο «δικός μας» Θάνος Μωραΐτης, ενισχύουν την εικόνα μιας κυβέρνησης, αν όχι σε διάλυση, τουλάχιστον σε «λύση», λύση του Κοινοβουλίου και προκήρυξη εκλογών.

Ταυτόχρονα όμως, κι αυτό δεν είναι λιγότερο σημαντικό, σίγουρα οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος είχαν και τον ΣΥΡΙΖΑ στο μυαλό τους όταν αποφάσισαν να ζητήσουν ψήφο εμπιστοσύνης. Όχι μόνο επειδή έτσι «στερούν» στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης το δικαίωμα να προχωρήσει σε πρόταση μομφής προτού παρέλθει ένα εξάμηνο, αλλά και για να ανακόψουν όσο μπορούν τις ανοδικές τάσεις που εμφανίζει ο ΣΥΡΙΖΑ στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις. Έτσι, όχι μόνο εξασφαλίζεται αρκετός χρόνος για την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας, αφού το εξάμηνο παρέρχεται τον επόμενο Απρίλιο, αλλά μπορεί να διαλυθούν και εν τη γεννέση κάποιες τάσεις συσπείρωσης κεντροαριστερών δυνάμεων, όπως της ΔΗΜ.ΑΡ., γύρω από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτά λοιπόν υποθέτουμε ότι σκέφτηκαν πρωθυπουργός και αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και αποφάσισαν να ξαφνιάσουν τους πάντες ζητώντας ψήφο εμπιστοσύνης από το ελληνικό Κοινοβούλιο την ερχόμενη εβδομάδα. Από την άλλη όμως, όσο ξαφνική κι αν φαίνεται αυτή η κίνηση, άλλο τόσο φαίνεται ως μια κίνηση απελπισίας και από πολλούς εκλαμβάνεται ως «σήμα κινδύνου»: αν η κυβέρνηση είναι καράβι που βουλιάζει, τότε η ψήφος εμπιστοσύνης είναι το «σωσίβιο» που μπορεί να την κρατήσει στην επιφάνεια. Ακόμη κι αν το καταφέρει, είναι μια άμεση ομολογία «ότι βουλιάζουμε».

Επιπλέον, αν και είναι 100% βέβαιο ότι η συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας-ΠΑΣΟΚ θα λάβει την πολυπόθητη ψήφο εμπιστοσύνης, κανένας από τους 154 βουλευτές δεν θα ρισκάρει να καταψηφίσει «κερδίζοντας» έτσι τον τίτλο του «αποστάτη που έριξε την κυβέρνηση», η διαδικασία κάθε άλλο παρά ευχάριστη και ανώδυνη θα είναι για τα δύο κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού. Η διαδικασία προβλέπει τριήμερη συζήτηση στη Βουλή και τοποθετήσεις όλων των πολιτικών αρχηγών, κάτι που σημαίνει ότι ο κ. Σαμαράς θα αναγκαστεί να προσέλθει στο Κοινοβούλιο, πράγμα που επιμελώς αποφεύγει, και να προσπαθήσει το αδιανόητο: να υπερασπίσει τις κυβερνητικές επιλογές σε μια αντιπολίτευση (κι έναν λαό) που έχει πάρει προβάδισμα εξουσίας, αν όχι και αυτοδυναμίας, και είναι διατεθειμένη να τα παίξει όλα για όλα.

Τι σημαίνουν πρακτικά όλα αυτά; Ότι η συγκυβέρνηση θα λάβει την ψήφο εμπιστοσύνης, οι 154 βουλευτές θα δηλώσουν με κάθε τρόπο την στήριξή τους στο πρόσωπο και τις πολιτικές του Αντώνη Σαμαρά αλλά ταυτόχρονα η συγκυβέρνηση θα έχει χαρίσει ανεπιστρεπτί το επικοινωνιακό παιχνίδι στον ΣΥΡΙΖΑ. Η ψήφος εμπιστοσύνης θα είναι μάλλον περισσότερο «ψήφος ανοχής», που απλά θα δώσει παράταση ζωής σε μια κυβέρνηση που παίζει τα τελευταία της χαρτιά σε θεσμικό επίπεδο. Αν λοιπόν κάποιος αμφέβαλε ότι πλησιάζουν οι πρόωρες εκλογές, τώρα μάλλον πρέπει να το ξανασκεφτεί καλύτερα.

 

Κώστας Καρακώστας