Αποκλειστική συνέντευξη Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευ. Βενιζέλου στην “Σ”. Ευάγγελος Βενιζέλος: “Τρίτος πόλος το ΠΑΣΟΚ”

Απόψε το βράδυ ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Ευάγγελος Βενιζέλος θα μιλήσει στο Παπαστράτειο Μέγαρο Αγρινίου, αφού πρώτα συναντηθεί με αγροτοσυνδικαλιστές της περιοχής του Αγρινίου στα γραφεία της Ένωσης.

Επικοινωνήσαμε την χθεσινή μέρα με τον κ. Βενιζέλο, στον οποίο θέσαμε έξι ερωτήματα και πήραμε τις παρακάτω απαντήσεις:

Λ.Τ.: Κύριε Πρόεδρε το ΠΑΣΟΚ σε αυτή την κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση επιχειρεί να διατηρήσει την πρωτοκαθεδρία του στον αρκετά συρρικνωμένο χώρο του ιστορικού κέντρου. Η ύπαρξη ταυτόχρονα πέραν των δύο κομματικών σχηματισμών που απευθύνονται στον ίδιο πολιτικό χώρο, αλλά και η παρουσία του νεοσύστατου πολιτικού σχηματισμού «Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών», πόσο εφικτό κάνει τον πολιτικό στόχο του ΠΑΣΟΚ για την κατάκτηση της τρίτης εκλογικής θέσης;

Ε.Β.: Το πρώτο που πρέπει να αποφευχθεί θεσμικά και δημοκρατικά είναι να μην είναι η Χρυσή Αυγή τρίτο κόμμα. Θα ήταν δημοκρατικά παράταιρο να κληθεί ως αποδέκτης της τρίτης εντολής ο κ. Μιχαλολιάκος. Στις ευρωεκλογές το ΠΑΣΟΚ άντεξε και χάρη στο ποσοστό του ΠΑΣΟΚ και της Ελιάς, χάρη στο 8% άντεξε και η κυβέρνηση, γιατί η ΝΔ ήρθε δεύτερη σε σχέση με το ΣΥΡΙΖΑ, αλλά τρίτο κόμμα ήταν η Χρυσή Αυγή, είχε 1% διαφορά από το ποσοστό το δικό μας. Και είναι λογικό να διεκδικεί κανείς αυτή τη θέση από τη Χρυσή Αυγή για λόγους προστασίας της αξιοπιστίας του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Από κει και πέρα, βεβαίως υπάρχουν κι άλλοι διεκδικητές. Είναι επίζηλη η τρίτη θέση. Εμείς θα θέλαμε να διεκδικούμε την πρώτη θέση, αλλά βλέπετε ιστορικά ήταν πολύ σκληρή η μοίρα με το ΠΑΣΟΚ επειδή έτυχε να βρεθεί στην κυβέρνηση το 2009, θα μπορούσε να είναι και αντίστροφα τα πράγματα. Επίσης, επειδή έτυχε να σηκώσει το βάρος μόνο του, γιατί δεν έγινε δεκτή η πρόταση μου να ζητήσουμε αυξημένη πλειοψηφία 180 ψήφων για την έγκριση του πρώτου μνημονίου, οπότε θα είχε σπάσει το τεχνητό αντιμνημονιακό μέτωπο από την αρχή.

Διεκδικητής της τρίτης θέσης είναι και το Ποτάμι. Σας θυμίζω ότι το 2012 είχαμε ζήσει κάτι παρόμοιο με τη ΔΗΜΑΡ, που τότε ήταν το φρέσκο προϊόν, το συμπαθητικό. Το ΠΑΣΟΚ ήταν φθαρμένο, ήταν κουρασμένο, «ύποπτο». Και όταν έγινε η κυβέρνηση συνεργασίας και δεν ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά ήρθε η ΔΗΜΑΡ με τη ΝΔ, τον «μόσχο τον σιτευτό» τον έσφαξε και η ΝΔ και το σύστημα ενημέρωσης υπέρ της ΔΗΜΑΡ και είδαμε την εξέλιξη. Σήμερα, τη θέση της ΔΗΜΑΡ ευελπιστεί να καταλάβει το Ποτάμι που είναι ένα ετερόκλητο, ευκαιριακό σχήμα, ένα είδος κοινοπραξίας, στο οποίο βρίσκονται παλιά εμβληματικά στελέχη της ΔΗΜΑΡ, πρόσωπα που δηλώνουν παντελώς απολίτικα, κάποιοι συνταξιούχοι με εθνικιστικές τάσεις, πολλοί δεξιοί νεοφιλελεύθεροι από τη Δράση, όπως ο κ. Σκυλακάκης και η κα Ξαφά που ήταν στο επιτελείο του κ. Μητσοτάκη.

Έχουμε και το προσωπικό κόμμα του κ. Παπανδρέου, καθώς και τους ΑΝΕΛ, που όμως δεν φαίνονται δημοσκοπικά να περνάνε το όριο του 3% για να εισέλθουν στη Βουλή.

Αυτοί είναι οι διεκδικητές της τρίτης εντολής. Αλλά για να είσαι τρίτος πόλος και εγγυητής πρέπει να έχεις αντοχή, να έχεις δοκιμαστεί, να έχεις καθαρή στρατηγική, να έχεις καθαρή φυσιογνωμία, να έχεις γνώση, να έχεις εμπειρία. Γι’ αυτό πρέπει η παράταξη να είναι ισχυρή. Πρέπει ο τρίτος πόλος, η τρίτη εντολή να είναι το ΠΑΣΟΚ. Και θα είναι.

 

Λ.Τ.: Πόσο ρεαλιστική μπορεί να είναι μια μετεκλογική κυβερνητική συνεργασία του ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ. Μέσα σε ποιο πολιτικό πλαίσιο μπορεί να υπάρξει μια τέτοια συνεργασία;

Ε.Β.:Αυτοδυναμία δεν θα υπάρξει στις 25 Ιανουρίου, όσο κι αν την ονερεύονται κάποιοι ή λένε ότι την θέλουν. Επίσης δεν θα υπάρξουν δεύτερες εκλογές κι ας τις ξεχάσουν όσοι τις υπολογίζουν χωρίς να σκέπτονται τις αρνητικες επιπτώσεις που θα έχουν για τη χώρα. Τέλος, δεν θα υπάρχουν άλλοθι και δικαιολογίες για τους αναγκαίους συμβιβασμούς που θα πρέπει να γίνουν.

Τι θα υπάρχει ή μάλλον τι πρέπει να υπάρχει; Πρέπει να υπάρχει ένα σχήμα στο οποίο θα μετέχουν στην ευθύνη όλες οι πολιτικές δυνάμεις που ανήκουν στο δημοκρατικό τόξο και δηλώνουν υπέρ του ευρωπαϊκού προσανατολισμού. Η ασύμμετρη κατανομή ρόλων, όπου κάποιοι σηκώνουν το βάρος, παίρνουν τις δύσκολες αποφάσεις, πληρώνουν το κόστος, που αυτοί είμαστε εμείς κυρίως, και κάποιοι άλλοι πατάνε στις πλάτες των προηγούμενων και έχουν την ευκαιρία των υποσχέσεων, της δημαγωγίας, αυτή η ασύμμετρη κατανομή δεν οδηγεί πουθενά.

Δεν ξέρω ποιος θα είναι πρώτος, ποιος είναι δεύτερος, δεν έχουν κριθεί οι εκλογές, έχουμε ακόμη μερικές πάρα πολύ έντονες ημέρες. Αλλά ας πάρω την υπόθεσή σας ότι θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτος. Αυτός έχει μεγαλύτερο “έννομο συμφέρον” να υπάρξει συνεργασία. Διότι τώρα έφτασε η ώρα της αλήθειας, η ώρα της εξόφλησης των υποσχέσεων, τώρα δεν είναι εύκολο να επαναλαμβάνεις λόγια, τώρα πρέπει να χειριστείς τη χώρα, τη διαπραγμάτευση. Λοιπόν τι θα γίνει τώρα;

Πάρτε μια από τις δύο εκδοχές: είτε εφαρμόζονται κατά γράμμα τα υπεσχημένα του ΣΥΡΙΖΑ και οδηγούμαστε σε ρήξη, αδιέξοδο με τεράστιες συνέπειες, είτε γίνεται η μεταστροφή, η κυβίστηση και φυσικά αντιδρούν εσωτερικά όλοι αυτοί οι οποίοι έχουν δεσμευθεί, οι άνθρωποι που εκφράζουν πεποιθήσεις ότι πρέπει να εφαρμοστούν άλλες πολιτικές, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με την Ευρώπη, με τους συσχετισμούς, με τις αγορές και με την οικονομική κατάσταση της χώρας. Όπως κι αν το πάρεις, είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα.

Εμείς λοιπόν θα επιμείνουμε, όχι γιατί είμαστε κυβερνητικός μπαλαντέρ, δε μας ενδιαφέρει να είμαστε στην κυβέρνηση. Θα επιμείνουμε στο να εφαρμοστεί και να κληθεί και να εγγυηθεί όλος ο ελληνικός λαός μία εθνική στρατηγική εξόδου από την κρίση. Από κει και πέρα, όποιος δε θέλει και δεν μπορεί, δε θα μετάσχει. Πρέπει να υπάρχει επαρκής κοινοβουλευτική δύναμη, αλλά η προτίμησή μας είναι το σωστό και εθνικά επιβεβλημένο, δηλαδή να είναι μέσα όλες οι δυνάμεις που πρέπει, κάτι που δεν το κατορθώσαμε το 2012, αλλά πρέπει να το κατορθώσουμε το 2015.

Λ.Τ.: Ο κ. Παπανδρέου σας κατηγορεί ότι μεταλλάξατε το ΠΑΣΟΚ προς τα δεξιά και ταυτιστήκατε με τη ΝΔ του κ. Σαμαρά. Ο πολιτικός σας αντίλογος σε αυτόν τον πολιτικό ισχυρισμό ποιος είναι;

Ε.Β.:Έχω κουραστεί να λέω τα αυτονόητα. Λες και μιλάμε για κάποια παλιά ιστορία που ο κόσμος έχει ξεχάσει ή λες και έπαθαν όλοι αμνησία. Δεν ξέρετε ότι τον Ιούνιο του 2011 ο κ. Παπανδρέου συζήτησε με τον κ. Σαμαρά και του πρότεινε να φύγει από Πρωθυπουργός και να γίνει κυβέρνηση με άλλον Πρωθυπουργό; Στο Υπουργικό Συμβούλιο την επομένη των Καννών, μας ανακοίνωσε τον σχηματισμό κυβέρνησης, όχι μόνο με τη δεξιά του κ. Σαμαρά, αλλά και με τον κ. Καρατζαφέρη, χωρίς καν να είναι αριθμητικά απαραίτητος ο ΛΑΟΣ.

Τον Ιούνιο του 2012, εμείς σχηματίσαμε κυβέρνηση με δύο κόμματα, με τη ΝΔ από τα δεξιά και την ΔΗΜΑΡ από τα αριστερά -παρά την επιμονή μας ο ΣΥΡΙΖΑ δεν δέχθηκε να μετάσχει- προκειμένου να ολοκληρώσουμε την προσπάθεια που είχε ήδη φτάσει στο 80% και να βγούμε από το μνημόνιο. Και τα δύο κόμματα προσχώρησαν στην δική μας στρατηγική. Στο εσωτερικό της η ΝΔ πολλοί κατηγορούσαν την ηγεσία της ότι ταυτίζεται με το ΠΑΣΟΚ, να σας θυμίσω. Όταν αποχώρησε η ΔΗΜΑΡ, εμείς τι έπρεπε να κάνουμε; Να ρίξουμε την κυβέρνηση και να σύρουμε τη χώρα πάλι σε εκλογές; Η ΚΟ του ΠΑΣΟΚ αποφάσισε ομόφωνα να παραμείνουμε.

Οπότε, αργά θυμήθηκαν κάποιοι τα δήθεν αντιδεξιά τους αντανακλαστικά. Σε λίγο θα μας πουν ότι είναι και αντιμνημονιακοί. Άλλωστε σε αυτή τη χώρα ο καθείς είναι ό,τι δηλώσει, σωστά;

Λ.Τ.: Ποια είναι η μέχρι σήμερα παρακαταθήκη της συγκυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ στο μέλλον και την προοπτική της χώρας;

Ε.Β.:Η παρακαθήκη μας είναι ότι στις 25 Ιανουαρίου που θα ψηφίσουν οι Έλληνες, θα βρουν μια χώρα όρθια και ακέραιη. Τις τράπεζες να είναι υγιείς, την οικονομία να λειτουργεί, το ευρώ να είναι το νόμισμά μας και τους εταίρους μας να περιμένουν την ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης. Και φυσικά τις αγορές να περιμένουν τι θα γίνει στην Ελλάδα, εάν θα προχωρήσουμε στην ανάκτηση του χαμένου εδάφους, ή εάν θα έχουμε προβλήματα, αβεβαιότητες, αμηχανίες. Θα πάρχει δηλαδή μια κατάσταση πολύ διαφορετική από αυτή που αντιμετωπίσαμε εμείς το 2012 και σίγουρα πάρα πολύ διαφορετική από αυτή που βρήκαμε το 2009.

Απο εκεί και πέρα είναι στο χέρι το δικό μας, της χώρας, της επόμενης κυβέρνησης το πώς θα χειριστεί τα πράγματα. Εμείς θα είμαστε εδώ, παρόντες, ως εθνικοί εγγυητές, έτοιμοι ν να συμβάλουμε με τη γνώση και την εμπειρία μας στην απαραίτητη πολιτική σταθερότητα που έχει ανάγκη ο τόπος.

Λ.Τ.: Μετεκλογικά το ΠΑΣΟΚ, έχετε δηλώσει, ότι θα πάει σε συνέδριο ριζικής ανανέωσης και ενότητας. Πόσο ριζοσπαστική θα πρέπει να είναι αυτή η ανανέωση και ποια είναι τα σημαντικά ερωτήματα, τα οποία πρέπει να απαντηθούν σε αυτό;

Ε.Β.: Είναι όλα ανοιχτά αλλά προς το μέλλον, όχι προς το παρελθόν. Προς την ανανέωση, όχι προς την αναπαλαίωση. Το συνέδριο θα είναι συνέδριο ριζικής ανανέωσης και ενότητας. Όπως ξέρετε, εγώ επιτελώ καθήκον. Επιστρατεύτηκα στο Υπουργείο Οικονομικών, στην πραγματικότητα επιστρατεύτηκα και στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Δεν υπήρχε προθυμία. Ήταν πολύ δύσκολες οι συνθήκες. Δεν θα μου το χάριζε κανείς εύκολα, παρά μόνο επειδή υπήρχε απόλυτη ανάγκη και είναι μεγάλη μου τιμή. Αλλά δεν είμαι ούτε κληρονόμος, ούτε ιδιοκτήτης.

Και όπως είπα θα οργανώσουμε ένα συνέδριο ριζικής ανανέωσης και ενότητας. Αλλά ενότητας με αυτούς που αγαπούν, τιμούν και σέβονται την παράταξη και περιμένουν να την ψηφίσουν, τώρα ακόμη και εάν έχουν διστάσει μέχρι στιγμής. Περιμένουμε από τους απλούς ανθρώπους, τα μεσαία στελέχη μας, να καταλάβουν και να είμαστε όλοι συσπειρωμένοι, αλλά βεβαίως απευθυνόμαστε σε όλη την κοινωνία, απευθυνόμαστε σε ανθρώπους και εκτός παράταξης που δεν ψήφισαν ποτέ ΠΑΣΟΚ, αλλά αντιλαμβάνονται τον κρίσιμο και καθοριστικό ρόλο του ΠΑΣΟΚ Δημοκρατικής Παράταξης υπό τις παρούσες συνθήκες.

 

Λ.Τ.: Κάνοντας την προσωπική αυτοκριτική της δράσης και των στοχεύσεων που υπηρετήσατε όλο το προηγούμενο διάστημα ποιο θα ήταν το τελικό συμπέρασμα το οποίο θα θέλατε να έχει υπόψη του ο ψηφοφόρος την μέρα της εκλογής για την τελική του κρίση σε ότι αφορά την πολιτική σας παρουσία;

Ε.Β.:Από τη στιγμή που ανέλαβα την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δεν κάνω τίποτε άλλο από αυτοκριτική και αυτομαστίγωμα. Εμείς, καλώς ή κακώς, πήραμε ευθύνες που μας υπερέβαιναν, που δε μας αναλογούσαν. Μας αναλογούσαν πολλές, αλλά όχι όλες. Εδώ έχουμε φτάσει μόνο το ΠΑΣΟΚ ν’ αναλαμβάνει ευθύνες και να κάνει αυτοκριτική, όλοι οι άλλοι προϊόν παρθενογένεσης, κανείς άλλος δεν έχει ευθύνη για το σημείο στο οποίο φτάσαμε το 2009 και κανείς άλλος δεν έχει και ευθύνη για τη διαχείριση της κρίσης. Νομίζω ότι αυτή η εικόνα είναι και άδικη και άνιση και ψευδής.

Εμείς λοιπόν που έχουμε πληρώσει κόστος, εμείς που αντιλαμβανόμαστε την ευθύνη, εμείς που λέμε τη δύσκολη αλήθεια όταν οι άλλοι λένε το εύκολο ψέμα, κοιτάμε στα μάτια την κάθε Ελληνίδα και τον κάθε Έλληνα και του λέμε ν’ ακούσει, να σκεφτεί, να ψηφίσει, να προστατεύσει τις θυσίες του, να δώσει προοπτική στον τόπο με ασφάλεια. Και για να τα πετύχει όλα αυτά, υπάρχει ένας ασφαλής τρόπος, ένας εγγυητής, ένας ρυθμιστής: Το ΠΑΣΟΚ, η Δημοκρατική Παράταξη.