Παράταξη Τραπεζιώτη: «Δεν χωρούν μικροπολιτικές στο προσφυγικό»

Η Δημοτική Παράταξη «ΑΓΡΙΝΙΟ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΡΑ – ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ», καταθέτει ανοιχτά τις σκέψεις της για το μείζον θέμα του προσφυγικού – μεταναστευτικού, όπως αυτό έχει διαμορφωθεί τους τελευταίους μήνες στη χώρα μας.

Με ψυχραιμία και πολιτικοκοινωνικά επιχειρήματα, προσεγγίζουμε το θέμα με τρόπο που απέχει από μικροπολιτικές σκοπιμότητες και δίνει προτεραιότητα στην ανθρωπιά και στην αλληλεγγύη.

Η παραπαίουσα Ευρωπαϊκή Ένωση αδυνατεί να υποστηρίξει το κοινωνικό της πρόσωπο επιτρέποντας σε Κράτη μέλη της να κλείνουν παράνομα τα σύνορα, ενώ δεν είναι άμοιρη ευθυνών για τη συνέχιση του πολέμου στη Συρία που είναι η αιτία του ξεριζωμού εκατομμυρίων ανθρώπων.

Καλούμε τη Δημοτική Αρχή να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και τονίζουμε ότι θα πρέπει να σηκώσουμε το βάρος που μας αναλογεί ως Δήμος, με δράσεις και πρωτοβουλίες που θα αποδεικνύουν εμπράκτως την αλληλεγγύη μας αφενός και αφετέρου θα συμβάλλουν στην ικανοποίηση του αιτήματος των προσφύγων να φτάσουν με ασφάλεια και με τις εγγυήσεις των διεθνών συνθηκών στους προορισμούς τους, ώστε η χώρα μας να μη μετατραπεί σε αποθήκη ψυχών. Καλούμαστε να φανούμε άξιοι συνεχιστές της Ιστορίας και του Πολιτισμού μας.

Με σεβασμό στο διεθνές προσφυγικό δίκαιο, στον ευρωπαϊκό νομικό πολιτισμό και στην πολιτισμική ετερότητα των προσφύγων, πρέπει να δημιουργηθούν ανοιχτοί χώροι, όπου αυτό είναι δυνατόν και υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές φιλοξενίας  (ΟΧΙ κέντρα κράτησης), στους οποίους θα εξασφαλίζονται ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης, σίτισης και υγειονομικής φροντίδας.

Προσπαθούμε να απομονώσουμε ξενοφοβικές και ρατσιστικές ιδεοληψίες. Φροντίζουμε ώστε να μη διαταραχθεί η κοινωνική συνοχή που έτσι κι αλλιώς απειλείται  από την οικονομική κρίση που περνάει η χώρα μας. Τα καραβάνια της απόγνωσης που διέρχονται από την πατρίδα μας δεν πρέπει να μετατραπούν σε καραβάνια θανάτου.

«Λαός που ξεχνάει την Ιστορία του, είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει με τον χειρότερο τρόπο».

Είναι καταγεγραμμένες στη νεότερη ιστορία, όλες οι φορές που οι Έλληνες βρήκαν καταφύγιο ως πρόσφυγες στα Συριακά εδάφη.

– Το 1860, όταν ξεκίνησαν οι σφαγές και οι διωγμοί των χριστιανών, κατά τη διάρκεια του χωρίσματος των γαλλοβρεττανικών ζωνών στη Β. Αφρική.

– Το 1882 και κατά τη διάρκεια της Αιγυπτιακής Επανάστασης, 40,000 Έλληνες καταφεύγουν στο Χαλέπι και τη Δαμασκό.

-Μετά το 1922 και κατά τη διάρκεια της ανταλλαγής των πληθυσμών μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας, 17.000 Έλληνες πέρασαν τα σύνορα της Συρίας και γλίτωσαν από την καταστροφική μανία του πολέμου.

Τώρα, εν έτει 2016, στην τραγική θέση βρίσκεται ο λαός της Συρίας.

Πενήντα χιλιάδες άνθρωποι, που έζησαν τη φρίκη του πολέμου, βρίσκονται στην Ελλάδα. Πάνω από τριάντα χιλιάδες  είναι βρέφη και παιδιά. Δεν επιθυμούν την παραμονή τους στην πατρίδα μας . ΖΗΤΑΝΕ φιλοξενία μέχρι να πάνε στις χώρες που θέλουν ή να γυρίσουν στην χώρα τους, όταν τελειώσει ο πόλεμος.

Τι έχει όμως αντιληφθεί η συντηρητική Δημοτική Αρχή απ’ όλα αυτά;

Στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο, κατά τη συνεδρίαση της 28/03/2016 με θέμα: «Αναζήτηση κατάλληλων χώρων για την κάλυψη έκτακτων αναγκών προσωρινής στέγασης προσφύγων», η Δημοτική Παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, άτεχνα και κακότεχνα μετακύλησε τις ευθύνες που της αναλογούν στην κεντρική εξουσία, αποφεύγοντας να απαντήσει στην πρόσκληση του Υπουργείου Εσωτερικών, προς όλους τους Δήμους της Χώρας, να προτείνουν συγκεκριμένους τόπους που βρίσκονται στην επικράτεια του Δήμου και θα μπορούσαν με κάποιες τροποποιήσεις να φιλοξενήσουν τουλάχιστον οικογένειες προσφύγων. Αντί αυτού, περιορίστηκε υποκριτικά στην εξαγγελία για συλλογή τροφίμων και ρούχων (επικουρικά, με τη συμμετοχή εθελοντικής οργάνωσης και όχι με πρωτοβουλία του Δήμου).

Δήλωσε αδυναμία φιλοξενίας σε ένα Δήμο εκατό χιλιάδων κατοίκων που στο πρόσφατο παρελθόν φιλοξένησε και αφομοίωσε χιλιάδες οικονομικούς μετανάστες από τη γειτονική χώρα της Αλβανίας, δίχως την ύπαρξη κάποιου σχεδίου της τότε κεντρικής εξουσίας.

Τέλος να θυμίσουμε ότι πάρα πολλοί Δήμοι της Χώρας μας ανέλαβαν θετικές πρωτοβουλίες  για τη φιλοξενία προσφύγων, συνάπτοντας σχετικές συμβάσεις, όπως για παράδειγμα ο Δήμος Αθηναίων με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, και ότι τα χρήματα για τη στήριξη των προσφύγων καλύπτονται από την Ε.Ε., χρήματα τα οποία προφανώς θα τονώσουν  και τις τοπικές κοινωνίες των Δήμων αυτών.