ΦΡΑΓΜΑ ΠΕΙΡΟΥ – ΠΑΡΑΠΕΙΡΟΥ: Θα το χάσουμε μέσα από τα χέρια μας; Έτοιμο μέσα στο 2017 το έργο που θα ξεδιψάσει την Αχαΐα

Παρά τις δυσκολίες στην ομαλή του χρηματοδότηση, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι εντός του 2016 το φράγμα Πείρου-Παραπείρου θα είναι έτοιμο και μέσα στο 2017 θα έχει γεμίσει με νερό. Νερό άφθονο για την ύδρευση της Πάτρας και όμορων Δήμων, ενώ θα είναι σε θέση να καλύψει και ανάγκες άρδευσης.
Το φλέγον ζήτημα της τρέχουσας περιόδου είναι η σύσταση του φορέα διαχείρισης του φράγματος. Στο σημείο αυτό η απλή λογική κάνει λόγο για διαδημοτική επιχείρηση από τους Δήμους που θα κάνουν χρήση των υδάτων του φράγματος, μια επιχείρηση που μπορεί να έχει ως βασικό της φορέα τη ΔΕΥΑΠ. Μόνο που το σενάριο αυτό προσκρούει στην άρνηση του Δήμου Πατρέων να προχωρήσει.
Η νυν δημοτική αρχή αρνείται να αναλάβει την ευθύνη λειτουργίας του φράγματος και προτείνει τη σύσταση κρατικού φορέα που θα αναλάβει αυτήν την ευθύνη. Επί πλέον η δημοτική αρχή επικαλείται το κόστος λειτουργίας του φράγματος, αναφέροντας ότι δεν είναι σε θέση να το αναλάβει.

Ωστόσο μια πιο προσεκτική ματιά στην πραγματικότητα παράγει διαφορετικά δεδομένα. Το λειτουργικό κόστος του φράγματος εκτιμάται ότι θα είναι περί το 1,5 εκατ. ευρώ ετησίως. Αλλά ήδη η ΔΕΥΑΠ, με βάση στοιχεία των ισολογισμών της, δαπανά περί το 1,6 εκατ. ευρώ ετησίως πληρώνοντας στη ΔΕΗ ηλεκτρικό ρεύμα για τη λειτουργία των αντλιοστασίων. Αν συνυπολογισθούν και οι δαπάνες συντήρησης των αντλιοστασίων, το συμπέρασμα προκύπτει ξεκάθαρο. Η λειτουργία του φράγματος θα κοστίσει στη ΔΕΥΑΠ λιγότερο απ’ ότι της κοστίζει σήμερα η λειτουργία των αντλιοστασίων. Χώρια που στη λειτουργία του φράγματος θα εισφέρουν, αναλογικά, και οι όμοροι Δήμοι, άρα το οικονομικό βάρος για τη ΔΕΥΑΠ θα είναι ακόμα μικρότερο. Τέλος θα πρέπει να σημειωθεί και μια ακόμα σημαντική οικολογική διάσταση του όλου θέματος. Η σφράγιση των γεωτρήσεων θα ανανεώσει σε λίγα χρόνια τα υπόγειους υδροφορείς, θα ανεβάσει τη στάθμη τους και θα εμπλουτίσει τα υδάτινα αποθέματα της ευρύτερης περιοχής.

Στην ερώτηση αν τα νερά του φράγματος επαρκούν για όλες τις ανάγκες η απάντηση είναι εντυπωσιακή. Σε πλήρη λειτουργία το φράγμα θα αποθηκεύει περί τα 50 εκατ. κυβικά μέτρα νερού ετησίως όταν οι συνολικές ανάγκες του Δήμου Πατρέων για ύδρευση δεν φτάνουν τα 20 εκατ. κυβικά μέτρα.
Ακόμα κι αν επί του παρόντος δεν είναι ορατός ο κίνδυνος να ζητήσουν οι ευρωπαϊκές αρχές την ανάκληση των πιστώσεων που έχουν διαθέσει για την κατασκευή του φράγματος λόγω μη ύπαρξης φορέα διαχείρισης, δεν τούτοις η απουσία του φορέα έχει ήδη συνέπειες. Η εταιρεία που κατασκευάζει το φράγμα, έχει συμβατική υποχρέωση, να εκπαιδεύσει το προσωπικό που θα αναλάβει τη λειτουργία του φράγματος και κυρίως του διϋλιστηρίου. Οι ειδικοί αναφέρουν ότι θα ήταν ευχής έργον μερικοί άνθρωποι, λόγου χάριν της ΔΕΥΑΠ, να είναι από τώρα εκεί, να παρακολουθήσουν τις τελευταίες φάσεις κατασκευής του έργου ώστε να είναι πλήρως σε θέση να αναλάβουν την καθημερινή λειτουργία του, όταν το έργο θα παραδοθεί.

TIΘΑ ΣΥΜΒΕΙ ΑΝ Ο ΔΗΜΟΣ ΔΕΝ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΣΥΣΤΑΣΗ ΦΟΡΕΑ

Τι θα συμβεί όμως αν ο Δήμος Πατρέων επιμείνει μέχρι τέλους στη μη σύσταση φορέα διαχείρισης του φράγματος; Το σενάριο ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας, μιας φαντασίας όμως που εύκολα μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Το φορέα διαχείρισης του φράγματος τον συγκροτεί η πρώην ΒΙΠ-ΕΤΒΑ και νυν Τράπεζα Πειραιώς, που ούτως ή άλλως ενδιαφέρεται για τη ύδρευση των βιομηχανιών που είναι εγκατεστημένες στην περιοχή. Κι έτσι προκύπτει το μέγα παράδοξο. Η ιδεολογικά άκαμπτη θέση που λέει να αναλάβει το φράγμα το κράτος που θα μας δίνει το νερό, να είναι αυτή που θα ανοίξει το δρόμο στην ιδιωτικοποίηση του φράγματος και του νερού που πίνουμε, με την Τράπεζα Πειραιώς και το Μ. Σάλλα να μας πουλάνε το νερό που πίνουμε

dete.gr