Η Λαϊκή Συσπείρωση Δ.Ε. για τις έρευνες για υδρογονάνθρακες

“Για τη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Δυτικής Ελλάδας σχετικά με τη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων”

Τη Δευτέρα 22.2.2016 πραγματοποιήθηκε συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου με βασικό θέμα την γνωμοδότησή του, “επί της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων” σε τρεις χερσαίες περιοχές της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας.

Επί της ουσίας αυτό που έθετε η εισήγηση της περιφερειακής αρχής ήταν η αξιοποίηση των πιθανών κοιτασμάτων για την προμήθεια φθηνής ενέργειας και πρώτης ύλης στο κεφάλαιο, και όχι για τις ανάγκες του λαού. Είναι χαρακτηριστικό πως όπως έλεγε και η εισήγηση το συγκεκριμένο πρόγραμμα συνάδει με την στρατηγική “Ευρώπη 2020”, την στρατηγική δηλαδή του Ευρωπαϊκού κεφαλαίου για την επίτευξη καλύτερης θέσης στον ανταγωνισμό με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Άρα όπως είναι κατανοητό η όλη συζήτηση διεξήχθη εκ μέρους της πλειοψηφίας με στόχο την συμβολή και της περιφέρειας στον αντιλαϊκό στόχο της λεγόμενης παραγωγικής ανασυγκρότησης της ελληνικής οικονομίας, η οποία θα βασιστεί στο τσάκισμα των δικαιωμάτων των εργαζομένων, των μικρομεσαίων αγροτών, των αυτοαπασχολούμενων.

Η όποια ανάπτυξη ευαγγελίζεται δεν παίρνει υπόψιν τις ανάγκες του λαού αλλά την βοήθεια προς το κεφάλαιο.Άλλωστε τι σημαίνει καπιταλιστική παραγωγική ανασυγκρότηση το βλέπουμε και με τις τελευταίες εξελίξεις που αφορούν στις αντιδραστικές αλλαγές στην ασφάλιση, στην φορολογία, στο εισόδημα και τα εργασιακά της εργατικής τάξης και των υπόλοιπων λαϊκών στρωμάτων. Χαρακτηριστική και η αναφορά του Περιφερειάρχη, για το πως αντιλαμβάνεται η περιφερειακή αρχή το ζήτημα της ανάπτυξης. Γι” αυτό και ονειρεύεται την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας μόνο με μεγαλοαγρότες, μεγαλοξενοδόχους και μεγαλοβιομήχανους. Αυτό που δεν λέγεται ευθέως μέσα από τέτοιες αναφορές, είναι το τι πραγματικά σημαίνει για το λαό η στήριξη της επιχειρηματικότητας. Επιχειρηματικότητα και ανταγωνιστικότητα, σημαίνει ανάπτυξη για τα κέρδη των λίγων. Σημαίνει να υποφέρει η λαϊκή πλειοψηφία.

Στη συνεδρίαση του Περιφερειακού συμβουλίου σημειώσαμε την κάθετη αντίθεσή μας και στον επιδιωκόμενο στόχο της “ενεργειακής και γεωπολιτικής αναβάθμισης της χώρας”, όχι μόνο γιατί είναι παραπλανητικός, μιας και με τον όρο “χώρα”, εννοούνται τα συμφέροντα του κεφαλαίου, αλλά και γιατί η στρατηγική αυτή βαθαίνει την εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, βάζοντας το λαό μας σε μεγάλες περιπέτειες. Η πείρα από άλλες χώρες επιβεβαιώνουν το παραπάνω συμπέρασμα.

Οι λαοί σε Συρία, Λιβύη,Ουκρανία, Ιράκ δεν κέρδισαν τίποτα από τον πλούτο που έκρυβαν στο υπέδαφος τους οι πατρίδες τους. Το ακριβώς αντίθετο. Φτώχεια και πόλεμοι για να μοιράζουν τα κέρδη οι ντόπιοι και οι ξένοι καπιταλιστές. Οι υπόλοιπες περιφερειακές παρατάξεις δεν ανέδειξαν την ουσία του ζητήματος. Τους κινδύνους που κρύβει για το λαό η στρατηγική που στηρίζει η περιφερειακή αρχή. Και πως να γίνει διαφορετικά, αφού και αυτές αποδέχονται την στρατηγική της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Γι’αυτό και η κριτική τους περιορίστηκε σε επιμέρους ζητήματα υλοποίησης της έρευνας.
Επί της ουσίας τους απασχολεί να μην θιγούν άλλα τμήματα του κεφαλαίου που δεν θα κερδίσουν άμεσα από την εξόρυξη των υδρογονανθράκων.

Φάνηκε από τις τοποθετήσεις και τις ενστάσεις που κατατέθηκαν από τις υπόλοιπες περιφερειακές παρατάξεις, και εκ μέρους συμβούλων της πλειοψηφίας, πως υπάρχει προβληματισμός και διαφωνίες από επιχειρηματικά συμφέροντα της περιφέρειας μας που προσδοκούν σε μεγαλύτερη στήριξη και καταστρώνουν εναλλακτικά επιχειρηματικά σχέδια από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων, π.χ. τμήματα του κεφαλαίου που στρέφονται σε επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ή τμήματα του κεφαλαίου που θέλουν να επενδύσουν στον τουρισμό και ανησυχούν από την πιθανή άντληση υδρογονανθράκων επειδή μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά για την τουριστική ανάπτυξη και τα κέρδη τους. Καλούμε τον λαό της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας να μην εγκλωβιστεί σε ψεύτικα οράματα και αντιπαραθέσεις που βρίσκονται μακριά από τις δικές του ανάγκες. Να διεκδικήσει με τον συλλογικό του αγώνα, να γίνει αφέντης στον πλούτο που ο ίδιος παράγει, αλλά και στον πλούτο που υπάρχει στην πατρίδα μας.

Οι εκλεγμένοι με την Λαϊκή Συσπείρωση
Κοτοπούλης Σπύρος – Κοτσιλιάνος Κώστας