Από το «παλκοσένικο» στροφή στην ενημέρωση

Μετά την τεράστια καριέρα και τις επιτυχημένες εμφανίσεις στο παλκοσένικο, έφτασε η στιγμή να κάνει στροφή στην ποιότητα και να ασχοληθεί με την ενημέρωση των πολιτών.

Η ιστορία της νεότερης Ξανθής Περάκη με τις μπούκλες από την περμανάντ, ξεκινά πολλά χρόνια πριν, όταν ο καημός για αναγνώριση του ταλέντου της, την έφερε στις πίστες των τότε νυχτερινών κέντρων διασκέδασης, πλάι σε λαϊκούς αλλά και δημοτικούς τροβαδούρους.

Μάλιστα η επιτυχία ήταν σε τέτοιο βαθμό, που αντί για τα γνωστά γαρίφαλα με τα οποία ραίνουν τις εκάστοτε αοιδούς, στις πίστες, την περί ου ο λόγος την έραιναν με… μονοδόλαρα, μιας και οι τσιγγάνοι όταν γλεντούν στα πανηγύρια είναι τρομερά ανοιχτοχέρηδες. Όταν δε η αοιδός έκανε την εμφάνιση της πάνω σε πλατφόρμες τρακτέρ όπου τις χρησιμοποιούσαν για πάλκο, φορώντας 15 πόντους κοθόρνους για να ξεχωρίζει λόγω αναστήματος, τότε από κάτω γίνονταν το έλα να δεις.

Δεν χρειάζονταν  να πατά σε νότες, ούτε να διαθέτει σπουδές στη μουσική… Το φάλτσο και το στονάρισμα πήγαινε γόνα.

Αλλά η αοιδός δεν πτοούνταν…

Τα τσαλίμια, το νάζι και το σκέρτσο, το τίναγμα της αλογίσιας κόμης, και το λίκνισμα των γοφών, έκαναν το πλήθος να αλαλάζει και να μπαίνει σε διονυσιακούς ρυθμούς και εξάπτοντας την φαντασία κάνοντας τους στιβαρούς και ορεσίβιους κτηνοτρόφους να θέλουν να ρίξουν στα πόδια της, τις κερατοφορούσες γίδες και τις επιδοτήσεις για να ικανοποιήσουν τις αχόρταγες ορέξεις τους.

Οι δικοί της άνθρωποι όμως δεν συμφωνούσαν με την απόφαση της να κάνει καριέρα στο τραγούδι και της έκαναν μια εναλλακτική πρόταση.

Να κάνει καριέρα μουσική μεν, στο ραδιόφωνο δε.

Αφού το σκέφτηκε αρκετά και κατάλαβε ότι η καριέρα στο τραγούδι είναι εφήμερη αποφάσισε να κάνει από νωρίς στροφή στην ποιότητα και να ασχοληθεί επαγγελματικά με το ραδιόφωνο αλλά όχι με την παραγωγή μουσικών εκπομπών αλλά με την δημοσιογραφία που αν την χειριστείς καλά αφήνει και το κατιτίς παραπάνω.

Τότε λοιπόν στην χρυσή δεκαετία του 90 άρχισε την δεύτερη καριέρα της ενημερώνοντας τους πολίτες για τα τεκταινόμενα.

Άλλαξε μαζί και το λουκ.

Ντύθηκε, ντεκαπάρισε το μαλλί κάνοντας το ξανθό, φόρεσε το eyeliner και μέσω του τηλεοπτικού φακού πλέον έκανε στροφή στην καριέρα της και έγινε broadcaster.

Εκεί πια έσπασε τα κοντέρ.

Τι ατάκες που άφησαν εποχή, τι πηχυαίοι τίτλοι για νεκρά πτώματα πέρναγαν μπροστά από τα έντρομα μάτια των τηλεθεατών, τι αμίμητες ερωτήσεις σε πολιτικούς που πέρασαν από το δελτίο, αλλά αυτό για το οποίο θα μείνει αξέχαστη στην μεγάλη διαδρομή είναι πως κάποτε λέγεται ότι εκμυστηρεύτηκε σε άνθρωπο που είναι γραμματιζούμενος ότι πολλές φορές πολλά από αυτά που έλεγε σε συνεντεύξεις του δεν μπορούσε να τα καταλάβει.

Και φυσικά δεν έκανε καμία προσπάθεια να μάθει στοιχειώδη ελληνικά ώστε να ξεπεράσει το φράγμα των 200 λέξεων που όφειλε να γνωρίζει.

Οι εφημερίδες για παράδειγμα ήταν πάντα μια καλή πηγή για «clopy paste». Αφού υπήρχε αυτός ο τρόπος γιατί να κουραστεί;

Αλλά γιατί να το κάνει αφού άλλοι μπορούσαν και ακόμη μπορούν να κάνουν τη δουλειά της; Όμως, οι υποβολείς της καλό θα ήταν να μην χρησιμοποιούν «καμένα χαρτιά» για να κάνουν τη «δουλειά» τους καθώς τους καταλάβαμε…

Η στροφή στην ποιότητα όμως την έκανε να ακολουθήσει όπως λένε κάποια άλλα μονοπάτια.

Καλό το τηλεοπτικό γυαλί, αλλά πρέπει με ένα μισθό δεν πάς μπροστά.

Με το που έγινε γνωστό το μουτράκι στην tv άρχισαν οι προτάσεις για «συνεργασίες» και άρχισαν να πηγαινοέρχονται τα χιλιάρικα και αργότερα τα ευρώπουλα.

Πέρα δώθε λένε πήγαιναν τα «τούβλα» κι η ίδια έπαιρνε αέρα.

Πολύ αέρα.

Ώσπου μια αποφράδα ημέρα εκπαραθυρώθηκε και άρχισε η κάτω βόλτα.

Χάθηκε από το γυαλί.

Χάθηκε η δόξα.

Έμεινε όμως η λόξα.

Κι έτσι αναγκάστηκε μετά από τόσα χρόνια να κάνει άλλη μια στροφή στην καριέρα της και να γίνει σύμβουλος επικοινωνίας.

Κι εκεί κατάφερε χωρίς πολύ κόπο να δείξει σε σύντομο χρονικό διάστημα την ανεπάρκεια της, γιατί για να κρατηθεί κάποιος ή κάποια σε αυτή τη θέση αν μη τι άλλο θα πρέπει να διαθέτει και τα ανάλογα προσόντα κι αν δεν είναι του πανεπιστημίου να ξέρει έστω γράμματα.

Αλλά όπως λένε και σε αυτό το πόστο προσπάθησε να εφαρμόσει την παροιμία που λέει «μάθε τέχνη κι άστηνε κι αν πεινάσεις πιάστηνε».

Οι γνωρίζοντες λένε ότι ο μισθός κι εδώ δεν έφτανε κι έτσι το ρίξε στις συμφωνίες. Πότε για κάτι καρουσέλ, πότε για κάτι χριστουγεννιάτικα τρενάκια και πότε για κάτι ηχοσυστήματα.

«Ουδέν κρυπτόν από τον ήλιον» όμως και πιάστηκε στα πράσα. Εκπαραθυρώθηκε κι από κει και τότε ήταν που «έβρεξε επί δικαίων και αδίκων».

Αλλά επειδή χωλαίνει στα γράμματα κι αυτό το γνωρίζουν οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ, ίσως οι συντάκτες των κειμένων της θα έπρεπε να είναι προσεκτικοί και να την ρωτούν εάν καταλαβαίνει αυτά που δημοσιεύει.

Ν.Σ. – to be continued