Δικαίωση για 13χρονο

Δικαίωση για 13χρονο

 

Ήταν μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα εγκλωβισμένος στο σπίτι του με εγκεφαλική παράλυση και σπαστική τετραπληγία

 

 

Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα έλαβε τέλος ο Γολγοθάς του κ Κώστα, ο οποίος έχει ένα 13χρονο παιδί, που μέχρι και την προηγούμενη εβδομάδα, λόγω της γραφειοκρατίας και της αναλγησίας, παρέμενε εγκλωβισμένο στο σπίτι. Χρειάστηκε, το δεκατριάχρονο παιδί του, που πάσχει από εγκεφαλική παράλυση και σπαστική τετραπληγία, να περάσει εκ νέου από επιτροπή για να του επαναπιστοποιήσει αυτό που είναι οφθαλμοφανές. Η «Σ» είχε αναδείξει το ζήτημα τον Μάιο του 2014 με τίτλο «Εγκλωβισμένος στο σπίτι δεκατριάχρονος με εγκεφαλική παράλυση και σπαστική τετραπληγία». Μέτα το γεγονός αυτό η πρόεδρος του συλλόγου «Παιδικά Όνειρα» κα Ευαγγελία Βέρρη ευαισθητοποιήθηκε και κίνησε τις διαδικασίες ώστε να συναντήσει την τότε ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, κάτι που έγινε και επέφερε θετικό αποτέλεσμα.

 

Ο κ Κώστας, ο άνεργος τρίτεκνος πατέρας, δεν μπορούσε να βγάλει βόλτα με το ειδικό αυτοκίνητο, που είχε αγοράσει με αιματηρή οικονομία, το ανάπηρο ανήλικο παιδί του, με ποσοστό αναπηρίας 90%, το οποίο πάσχει από εγκεφαλική παράλυση και σπαστική τετραπληγία. Ο λόγος ήταν επειδή δεν έχει στα έγγραφα που πιστοποιούσαν την αναπηρία του με τον χαρακτηρισμό «εφ’ όρου ζωής». Ο χαρακτηρισμός αυτός κρατούσε σε ακινησία το ειδικά διαμορφωμένο αυτοκίνητο και το δεκατριάχρονο παιδί όμηρο μέσα στο σπίτι, ο κ Κώστας είχε γίνει «μπαλάκι» μεταξύ των δυο υπουργείων (Υγείας και Μεταφορών), προσπαθώντας να φέρει εις πέρας τις διαδικασίες, ώστε να κυκλοφορεί το αυτοκίνητο νόμιμα.

Η περίπτωση της αναπηρίας του παιδιού, έως το 2012, είχε χαρακτηριστεί από τους αρμόδιους ελεγκτικούς μηχανισμούς ως «εφ’ όρου ζωής» με το ποσοστό της αναπηρίας να είναι 80%. Το 2012, που συστάθηκαν οι επιτροπές ΚΕΠΑ, υποχρεώθηκε να περάσει από την επιτροπή, η οποία του αύξησε το ποσοστό της αναπηρίας του στο 90% έως το 2016. Λόγω όμως του ότι δεν είχε πλέον τον χαρακτηρισμό «εφ’ όρου ζωής», παρά ότι το ποσοστό αναπηρίας ήταν 90%, αρκούσε ώστε να δημιουργήσει πολλά προβλήματα και να κρατήσει «αιχμάλωτο» τον δεκατριάχρονο στο σπίτι .
Ο πατέρας του παιδιού, ο κ. Κώστας, αποφάσισε να αγοράσει ένα αναπηρικό αυτοκίνητο, ειδικά διαμορφωμένο, ώστε να μπορεί το παιδί να μπαίνει σ αυτό με το αμαξίδιο, αφού είναι ακατόρθωτο να σηκωθεί απ’ αυτό και να μετακινηθεί για οποιονδήποτε λόγο.
Για να αγοραστεί το αυτοκίνητο από τον άνεργο κ. Κώστα, συγκεντρώθηκαν με κάθε δυσκολία και οικονομία χρήματα από το παραπληγικό επίδομα του παιδιού. Το αυτοκίνητο αγοράστηκε από την Γερμανία έμεινε όλο αυτό το χρονικό διάστημα καθηλωμένο στην πυλωτή του σπιτιού στο Αγρίνιο, καθώς τα χαρτιά του παιδιού δεν έγραφαν «εφ’ όρου ζωής» και εξ’ αιτίας αυτού δεν μπορούσε να το εκτελωνίσει, ενώ επίσης δεν έφερε και πινακίδες. Για να κυκλοφορήσει νόμιμα το ειδικό αυτό αυτοκίνητο, θα έπρεπε να επιστρέψει στην Γερμανία και να έρθει με Γερμανικές πινακίδες, διαδικασία η οποία στο σύνολό της κοστίζει πάνω από 2.500 ευρώ, τα οποία όμως δεν είχε ο άνεργος πατέρας, ενώ ο χρόνος ήταν ελάχιστος που του απέμενε για να αποφύγει την διαδικασία αυτή.

Τελικά, η διαδικασία αποφεύχθηκε, την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή, αφού το 13χρονο παιδί πέρασε εκ νέου από επιτροπή, όπως προαναφέραμε, και πήρε τον πολυπόθητο αυτό χαρακτηρισμό (εφ’ όρου ζωής) και το αυτοκίνητο εδώ και μια εβδομάδα περίπου κινείται νόμιμα.

Για να μπορεί ο κ. Κώστας να βγάλει το παιδί του βόλτα με ασφάλεια, πέρασε ολομόναχος από σαράντα κύματα, χωρίς καμία υποστήριξη και διευκόλυνση. Είναι δυνατόν να μην μπορεί να βρει υποστήριξη πουθενά; Είναι δυνατόν να μείνει μέσα στο σπίτι ένα 13χρονο παιδί; Είναι δυνατόν το αυτοκίνητο να είναι στην πυλωτή και να μη μπορεί να κυκλοφορήσει; Τα υπουργεία Μεταφορών και Υγείας τι ακριβώς ανάμεναν για να ευαισθητοποιηθούν και να δώσουν λύση στο πρόβλημα, ώστε ένας 13χρονος να μπορεί να πηγαίνει βόλτα με ασφάλεια με την οικογένειά του, να αντικρίσει άλλα μέρη, να γνωρίσει νέα πράγματα και να μην είναι μονίμως εγκλωβισμένος μέσα στο σπίτι του. Ο κ Κώστας ευχαριστεί μόνο την Πρόεδρο του συλλόγου «Παιδικά Όνειρα» κα Βέρρη, η οποία ήταν η μόνη που του συμπαραστάθηκε και τον βοήθησε στον Γολγοθά που έζησε.

Κων/νος Χονδρός