«ΝΑΙ» στην Ελπίδα

Η ένταξη της Ελλάδας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, με την υπογραφή από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή της Συνθήκης Προσχωρήσεως στις 28 Μαΐου 1979, υπήρξε η κορύφωση μιας τεράστιας προσπάθειας δεκαετιών του ελληνικού κράτους.

Για την ιστορία θυμίζουμε ότι οι αρχικές διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν με τον Γιάγκο Πεσματζόγλου το 1959, η δε Συνθήκη Συνδέσεως υπογράφηκε επίσημα στην Αθήνα στις 9 Ιουλίου 1961 και προέβλεπε την ενεργοποίησή της από τον Νοέμβριο του 1962. Μετά τη Χούντα ανέλαβε ο Καραμανλής, πραγματώνοντας εν τέλει ένα όνειρο του ελληνικού έθνους.

Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι της ιστορίας. Και συνέβησαν πολλά, όχι πάντα ευχάριστα για το λαό και τη δημοκρατία. Μέχρι σήμερα, όμως, ποτέ κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα έφτανε η μέρα που θα βιώναμε τον εφιάλτη που σήμερα ζούμε.

Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τις τράπεζες κλειστές και τις μεταμεσονύκτιες ακόμη ουρές στα ΑΤΜς, τη μη καταβολή των συντάξεων, τη μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων της χώρας, τη διεθνή απομόνωση, τα όσα άκρως υποτιμητικά της αξιοπρέπειας του λαού μας έχουν συμβεί τις τελευταίες μέρες, …στο όνομα της περηφάνειας μας!!!

Εδώ που φτάσαμε πρέπει να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: Αυτοί που επικαλούνται τη Δημοκρατία και που θυμήθηκαν ξαφνικά το «μολών λαβέ» του Λεωνίδα, το «όχι» του Μεταξά, τον Καραϊσκάκη και τον Κολοκοτρώνη, είναι εκείνοι που εγκλημάτησαν έναντι του λαού, τον οποίο και εξαπάτησαν, όσο ποτέ στο παρελθόν πολιτικός φορέας δεν έκανε. Και έχουν το θράσος να μιλάνε για αξιοπρέπεια!!!

Το σχέδιο Τσίπρα-Βαρουφάκη για επιστροφή στη δραχμή, έρχεται να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα όλων εκείνων, ανάμεσά τους και πολλά στελέχη του του ΣΥΡΙΖΑ, που έχουν βγάλει τα χρήματά τους στο εξωτερικό και που ελπίζουν στην «ηρωική» έξοδο απ’ το ευρώ, ώστε να τριπλασιάσουν τα λεφτά τους, αφού η δραχμή θα υποτιμηθεί δραματικά.

Και προπαγανδίζουν ότι «κανείς δεν μπορεί να μας διώξει απ’ το ευρώ», αποκρύπτοντας ότι θα υποχρεωθεί η ίδια η χώρα να αποχωρήσει: Από τη στιγμή που σταματά η στήριξη του ΕLA και κάθε χρηματοροή και απ’ τη στιγμή που ήδη η κυβέρνηση έχει μαζέψει όλα τα «ψιλά» απ’ τους «κουμπαράδες», ακόμα και τα αποθεματικά απ’ τις πρεσβείες μας σε όλο τον κόσμο, ο μόνος τρόπος για να πληρώσει συντάξεις και μισθούς είναι να κόψει δραχμές (κάτι που απαιτεί το εύλογο χρονικό διάστημα, βέβαια). Οι επιπτώσεις της επιστροφής στη δραχμή, τώρα, περιγράφονται με σαφήνεια στο άρθρο της Huffington post που δημοσιεύουμε στο διπλανό πλαίσιο.

Πολλοί θεωρούν ότι με τη χρεοκοπία και τη δραχμή θα σβηστούν τα χρέη και τα δάνειά τους. Τεράστια πλάνη! Η αλήθεια είναι ότι τα χρέη θα μεταφερθούν και θα τα ξεπληρώνουν μια ζωή σε ευρώ, έχοντας πλέον την υποτιμημένη δραχμή. Άλλοι νομίζουν ότι η κατάσταση θα ομαλοποιηθεί σε ένα μήνα και μετά θα σταθούμε περήφανα στα πόδια μας. Λάθος μεγάλο! Θα χρειαστεί η πάροδος δεκαετιών μέχρι να μπορέσει η χώρα να ορθοποδήσει. Κάποιοι λένε ότι θα συνεχίσουμε να εισπράττουμε επιδοτήσεις ως μέλη της Ε.Ε., έστω και έξω απ’ το ευρώ.

Σ’ αυτό απάντησαν ήδη με απόλυτο τρόπο οι ευρωπαίοι. Ενδεικτικά μόνο παραθέτουμε τη σχετική δήλωση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μ. Σουλτς: »…Δεν γίνεται να βγει κανείς από την Ευρωζώνη, να μην πληρώσει τα χρέη του, αλλά να περιμένει ότι θα εξακολουθήσουν να ρέουν γενναιόδωρα τα χρήματα από τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Υπάρχουν, τέλος, κι εκείνοι που απλώς δεν τους ενδιαφέρει ότι κι αν γίνει, οι οπαδοί του «να γκρεμιστεί το σύμπαν, αρκεί να γλιτώσουμε απ’ τα μνημόνια». Πρόκειται, προφανώς για ανθρώπους που έχουν την ψευδαίσθηση ότι οι ίδιοι δεν έχουν τίποτα να χάσουν. Φυσικά, αδυνατούν να συλλάβουν το μέγεθος της καταστροφής που θα επέλθει.

Μπροστά στον αρμαγεδώνα που έρχεται, είμαστε υποχρεωμένοι να πούμε ξεκάθαρα: Την Κυριακή το «ναι στην Ευρώπη» είναι η μόνη συνετή επιλογή. Οι ηρωισμοί είναι εύκολοι ίσως, το μεγάλο «όχι» όμως πρέπει ενωμένοι να το πούμε στην απομόνωση και στην απόλυτη αναξιοπρέπεια.

Οι πολίτες δεν έδωσαν καμιά εξουσιοδότηση και καμιά εντολή στην κυβέρνηση Τσίπρα να παίξει με το μέλλον της χώρας και των παιδιών μας, δεν της έδωσαν κανένα δικαίωμα να οδηγήσουν έναν ολόκληρο λαό στην απόλυτη εξαθλίωση. Υποσχέθηκαν λύσεις εντός του ευρώ. Αν δεν μπορούν… το καλύτερο που έχουν να κάνουν είναι να σηκωθούν και να φύγουν.

Νάντια Σαμαρά

Huffington post: Οι επιπτώσεις επιστροφής στη δραχμή

1. Ραγδαία υποτίμηση της δραχμής έναντι των άλλων νομισμάτων (η ισοτιμία ενδέχεται να ξεπεράσει τις 1000 ΔΡΧ/ 1€). Ενδεχόμενη προσπάθεια πρόσδεσης της δραχμής στο Ευρώ και κλείδωμα της ισοτιμίας είναι καταδικασμένη να αποτύχει (όπως απέτυχε και στην περίπτωση της Αργεντινής), λόγω της τεράστιας φυγής κεφαλαίων και της εξάντλησης των συναλλαγματικών αποθεμάτων.
2. Η υποτίμηση θα επιφέρει εκτίναξη του πληθωρισμού σε επίπεδα ίσα και μεγαλύτερα του 40%, συρρικνώνοντας με αυτό τον τρόπο την αγοραστική δύναμη των πολιτών.
3. Η φυγή κεφαλαίων και η κατακόρυφη αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων θα είναι η χαριστική βολή για το αδύναμο χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας, το οποίο θα καταρρεύσει «στεγνώνοντας» την πραγματική οικονομία από ρευστό.
4. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο το πάγωμα πληρωμής μισθών και συντάξεων θα είναι αναπόφευκτο για ένα διάστημα μέχρι τη μερική αποκατάσταση της ρευστότητας. Οι συνέπειες επίσης από μια πολύ πιθανή κοινωνική αναταραχή που θα επακολουθήσει είναι απρόβλεπτες.
5. Το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν θα συρρικνωθεί περίπου στα 2/3 του σημερινού επιπέδου.
6. Το δημόσιο χρέος της Ελλάδος, ύψους 322 δις ευρώ, θα αυξηθεί αυτόματα ανάλογα με το ύψος της υποτίμησης της δραχμής, πολλαπλασιάζοντας τις δανειακές μας υποχρεώσεις.
7. Ακόμη κι αν επακολουθήσει μια μερική αναδιάρθρωση του χρέους μετά τη χρεοκοπία, αυτή δε θα είναι αναίμακτη: θα συνοδεύεται από ένα νέο πακέτο διάσωσης (μόνο από το ΔΝΤ πλέον) και πολύ επαχθή μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής.
8. Αύξηση εξίσου και του ιδιωτικού χρέους μέσω της εκτόξευσης των επιτοκίων δανεισμού και καταθέσεων, σε μια προσπάθεια τιθάσευσης του καλπάζοντος πληθωρισμού. Η αύξηση των επιτοκίων θα καταστήσει επίσης απαγορευτική την άντληση κεφαλαίων από τις επιχειρήσεις.
9. Ασφυξία των εισαγωγικών επιχειρήσεων λόγω της αδυναμίας αγορών, ελέω της υποτίμησης της δραχμής και της προφανής έλλειψης πιστοληπτικής ικανότητας.
10. Η αδυναμία εισαγωγών θα φέρει έλλειψη σε βασικά είδη στην αγορά, καθώς ως γνωστόν η Ελλάδα δεν είναι αυτάρκης σε πρώτες ύλες και καλύπτει τις ανάγκες της (πχ σε σιτάρι, γάλα, κρέας) μέσω εισαγωγών από ξένες χώρες.
11. Εισβολή ξένων επενδυτών-αρπαχτικών, οι οποίοι θα αποκτήσουν σε εξευτελιστικές τιμές επιχειρήσεις, ακίνητα, κομμάτια δημόσιας περιουσίας κτλ. Θα λάβει χώρα δηλαδή το ξεπούλημα της χώρας, που σήμερα επικαλούνται οι θιασώτες της δραχμής.
12. Διπλωματική και οικονομική απομόνωση της Ελλάδας, η οποία όντας σε πολύ δυσχερή θέση δε θα μπορεί να παρακολουθήσει τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή, καθώς και τυχόν προκλήσεις από άσπονδους γείτονες.