Υπόθεση Ειρήνης Λαγούδη: Το ηχητικό ντοκουμέντο της μαρτυρίας του κυνηγού στο sinidisi.gr (ΗΧΗΤΙΚΟ +VIDEO)

Το ηχητικό της μαρτυρίας του κυνηγού στο sinidisi.gr για την υπόθεση της Ειρήνης Λαγούδη.

Αναλυτικά η συνομιλία με τον κυνηγό:

Εγώ κυνηγούσα εκεί μέχρι το μεσημέρι που ήμουν εκεί, προς απογευματάκι…

Ναι…

…Δεν υπήρχε τίποτα.

Δηλαδή, περίπου, για τι ώρα μιλάμε;

Από 3.30 μέχρι 4.

Σίγουρα από 3.30 μέχρι 4 λοιπόν λες εσύ ότι στο συγκεκριμένο σημείο στην παραλία του Φωτμού…

Δεν υπήρχε… δεν υπήρχε αυτοκίνητο!

Δεν υπήρχε κανένα αυτοκίνητο.

Αν ήταν πιο πέρα, κάπου αλλού δεν μπορώ να στο πω αυτό, αλλά εκεί στο συγκεκριμένο σημείο δεν υπήρχε.

Δεν υπήρχε. Αυτό το λες με σιγουριά, ξέρεις και την περιοχή καλά εσύ γιατί είσαι εκεί από κοντινό χωριό. Μου ‘χεις πει ότι πολλές φορές εκεί στο παρελθόν έχεις δει αυτοκίνητα κτλ. έτσι;

Ναι, ναι, ναι. Πάντα υπάρχει κάποιο αυτοκίνητο και για αυτό δεν δώσαμε καμία σημασία.

Άρα περίπου στις 4 εσύ δεν είδες κάτι και αυτό το ρωτάω για ποιο λόγο; Γιατί δεν ξέρω αν είδες και χθες τα τελευταία βίντεο που…

Όλα, όλα, όλα τα είδα και εγώ το λέω αυτό, γιατί είμαι σίγουρος γι αυτό που λέω.  Ότι δεν ήταν αυτοκίνητο εκεί. Εκτός και πήγε μετά το αυτοκίνητο.

Από τις 2.10 λοιπόν που είδαμε ένα βίντεο χθες που ήταν στη Βαρειά μέχρι τις 4 αν το υποθέσουμε, ένα δίωρο, δεν είναι πολύ μεγάλη διαφορά για το σημείο;

Πάρα πολύ μεγάλη.

Γιατί από τη Βαρειά μέχρι και τη Φωτμού δεν είναι πάνω από είκοσι λεπτά. Βαριά μισή ώρα;

Δεν είναι. Όχι, όχι, όχι.

Δεν είναι. Το αυτοκίνητο εσύ πότε το είδες εκεί; Την επόμενη μέρα; Την Κυριακή;

Το αυτοκίνητο Κυριακή πρωί το είδε φίλος απ’ την παρέα…

Ναι…

Και λέει είναι ένα αυτοκίνητο εδώ 6 η ώρα το πρωί…

Ναι…

Από 6 μέχρι… εκεί μέσα ρε παιδί μου 6-7, την ώρα που πάει να… ξέρεις να φέξει.

Ναι.

Εμφανίστηκε αυτό το αυτοκίνητο εκεί. Το μεσημέρι που κατέβηκα πάλι εκεί κοντά στα δέκα μέτρα με το αυτοκίνητο ήταν εκεί. Δεν μπορούσα να ξεχωρίσω αν είναι άνθρωπος μέσα, αν τέτοιο, γιατί τα τζάμια ήταν θολωμένα και μαυρισμένα.

Δεν σου μύρισε κάτι εσένα;

Όχι εκεί δεν μύριζε. Ούτε σαν καμένο, ούτε τίποτα.

Ούτε είδες κάτι άλλο πουθενά.

Όχι, όχι. Ούτε αυτό που λένε ότι ήταν παγούρι εκεί με καύσιμα και όλα αυτά εγώ δεν είδα.

Αλλά στην συγκεκριμένη περιοχή επειδή την ξέρεις από πολύ μικρός από ό,τι μου είπες γιατί είσαι εκεί από κοντινό χωριό…

Εγώ είμαι από κοντινό χωριό και κυνηγάω εκεί κάποια χρόνια και εγώ πάντα δηλαδή από Σαββατοκύριακο σε Σαββατοκύριακο είναι σπάνιο να μην υπάρχει αυτοκίνητο. Βρίσκεις κανένα αυτοκίνητο εκεί. Το συγκεκριμένο αυτοκίνητο δεν το έχω ξαναδεί εγώ εκεί.

Το συγκεκριμένο αυτοκίνητο λοιπόν εσύ λες δεν το έχεις ξαναδεί και δεύτερον ότι σε περίπτωση που έβλεπες ότι κάτι δεν πήγαινε καλά θα επικοινωνούσες κατευθείαν προφανώς με την αστυνομία γιατί και εσύ δεν γνώριζες ότι αναζητείται η συγκεκριμένη.

Δεν γνώριζα αυτό το πράγμα. Θα αναζητούσα πρώτα την αστυνομία γιατί όταν πάει ένα ζευγάρι εκεί το πολύ σε δύο ώρες – τρεις φεύγει.

Ναι.

Γιατί έχει τύχει αυτό, ήμουνα εκεί για κυνήγι, ήρθε ζευγάρι εκεί, έκατσε ρε παιδί μου, από ό,τι έβλεπα με το αυτοκίνητο και έφυγε. Δεν έκατσε να μείνει ώρες όποιος ήταν εκεί και έφυγε. Αυτό το αυτοκίνητο ήταν απ’ το πρωί, ξημερώματα, μέχρι το μεσημέρι που έφυγα εγώ.

Μέχρι το μεσημέρι και μετά τη Δευτέρα βέβαια άκουσες ότι σε αυτό το αυτοκίνητο βρέθηκε νεκρή.

Δευτέρα το μεσημέρι άκουσα ότι το τάδε αυτοκίνητο που ήταν εκεί στη Φωτμού, στην αμμουδιά ήταν το αυτοκίνητο που ήταν την Κυριακή που κυνηγάγαμε και το είδε και το άλλο το παιδί. Αυτός που το είδε δεν είναι κάποιος τυχαίος.

Εσύ πάντως για να καταλήξουμε στο πιο σημαντικό είναι ότι στις 4 περίπου το μεσημέρι που ήσουν εκεί αναμένοντας την παρέα σου για να πας για κυνήγι, τα λέω καλά;

Μαζευόμασταν για να φύγουμε εκείνη την ώρα.

Δεν υπήρχε αυτοκίνητο.

Δεν υπήρχε αυτοκίνητο στη θέση Φωτμού.

Μάλιστα.

Πιο πέρα δηλαδή στη Μυρτιά, ρε παιδί μου στη Μυρτιά που το λέμε εμείς, στην Κάτω Μυρτιά.

Ναι.

Μες στο χωριό, κάπου σε άλλη μεριά, εκεί στη λίμνη πριν δηλαδή που λένε που είναι τα Λουτρά και όλα αυτά που έρχεσαι προς τη Φωτμού δεν μπορώ να στο πω αυτό.

Επιστολή συγγενών και φίλων από τον τόπο καταγωγής της μητέρας της Ρηνούλας Δραβήσκος Σερρών

Θλίψη, θυμός και οργή!  Αυτά είναι τα συναισθήματα που μας διακατέχουν από την ώρα που μάθαμε για τον χαμό της Ρηνούλας μας.

Θλίψη γιατί έφυγε από δίπλα μας το πιο χαμογελαστό παιδί της οικογένειάς μας. Το χαμόγελό της, ήταν αυτό που όποτε ερχόταν στο χωριό μας γιορτές και καλοκαίρια, με τους πάντα πρόσχαρους και χαμογελαστούς γονείς της, τον Παναγιώτη και τη Στεργιανή πρώτα, και έπειτα με τη δική της οικογένεια, τον «λατρευτό της καρδιάς της» όπως μας έλεγε για τον άνδρα της Σπύρο και τα παιδιά της, μάς γέμιζε δύναμη και ελπίδα για να συνεχίσουμε και εμείς τον δικό μας δρόμο, προσπερνώντας τις όποιες δυσκολίες όπως έκανε και η ίδια σε κάθε εμπόδιο της ζωής της, μικρό ή μεγάλο. Θλίψη γιατί άφησε πίσω της τρία υπέροχα παιδιά.

Θυμός και οργή συγχρόνως, γιατί ο τρόπος του θανάτου της, η δολοφονία της, είναι ότι πιο βάναυσο και απάνθρωπο μπορεί να χωρέσει ο νους του ανθρώπου!

Όλοι εμείς, συγγενείς και φίλοι της Ρηνούλας από το Δραβήσκο Σερρών, που τη ζήσαμε από μικρή, ζητάμε με την ενέργειά μας αυτή και έχοντας πλήρη εμπιστοσύνη στην ελληνική Αστυνομία, να βρεθούν οι ένοχοι και να αποδοθεί δικαιοσύνη. Δε θέλουμε να λειτουργήσουμε εκδικητικά, δε θα μας το επέτρεπε η Ρηνούλα να λειτουργήσουμε έτσι! Θέλουμε όλοι να αναπαυθεί η ψυχή της εν ειρήνη για να μπορέσουν και τα παιδιά της να συνεχίσουν τη ζωή τους.

Υπογραφές Συγγενών και Φίλων της Ρηνούλας