Ιόνιο: Στο εδώλιο 9 γιατροί και νοσηλευτές του Νοσοκομείου Ζακύνθου για το θάνατο της Ε. Αρβανιτάκη – Tα τελευταία λόγια στο σύζυγό της

Είχε καταλήξει στο ΠΓΝΠ – Σύζυγος: «Να αποδοθούν οι ευθύνες»

Στο πεδίο της ιατρικής επανέρχεται με τη βούλα της Δικαιοσύνης ύστερα από τρία χρόνια η υπόθεση του θανάτου της 41χρονης Ελένης Αρβανιτάκη που μπήκε στο Νοσοκομείο Ζακύνθου τον Δεκέμβριο του 2016 για μια επέμβαση ρουτίνας και εξέπνευσε λίγα εικοσιτετράωρα μετά.

Η Εισαγγελία Πρωτοδικών Ζακύνθου άσκησε ποινική δίωξη για ανθρωποκτονία από αμέλεια διά πράξεως και παραλείψεως σε βάρος εννέα γιατρών και νοσηλευτών του νοσοκομείου.

Οι κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν για να δικαστούν στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ζακύνθου στις 2 Απριλίου. Έτσι δίνεται τέλος στην επιχείρηση μετάθεσης των ιατρικών ευθυνών σε δήθεν προβλήματα στις υποδομές ενός νέου, σύγχρονου νοσοκομείου, όπως αυτό της Ζακύνθου, που άνοιξε τις πύλες του το καλοκαίρι του 2012.

Η υπόθεση του θανάτου της Ελένης Αρβανιτάκη απασχόλησε για μεγάλο χρονικό διάστημα όχι μόνο την κοινωνία της Ζακύνθου αλλά ολόκληρη τη χώρα.

Αμέσως μετά το συμβάν οι θεράποντες γιατροί επιχείρησαν να εμφανίσουν ελλείψεις και ανεπάρκειες υποδομών και εξοπλισμού ως αίτια που προκάλεσαν τον θάνατό της. Έτσι, τα χειρουργεία του νοσοκομείου έκλεισαν για έξι μήνες (Δεκέμβριος 2016-Μάιος 2017), κατά τους οποίους διενεργήθηκαν εκτεταμένοι ιατρο-τεχνικοί έλεγχοι από ειδικά κλιμάκια αλλά και Ένορκη Διοικητική Εξέταση.

Τα πορίσματα «αθώωσαν» τις εγκαταστάσεις, ωστόσο οι ίδιοι γιατροί αρνήθηκαν να ανοίξουν τα χειρουργεία, συνεχίζοντας να μιλάνε για προβλήματα σε αυτές.

Η εμπιστοσύνη των ανθρώπων του νησιού στο νοσοκομείο τους κλονίστηκε και εν τέλει τα χειρουργεία επαναλειτούργησαν τον Μάιο του 2017, έπειτα από προσωπική παρέμβαση του αναπληρωτή υπουργού Υγείας Παύλου Πολάκη.

Το χρονικό

Η Ζακυνθινιά, μητέρα δύο παιδιών, μπήκε για ένα απλό χειρουργείο αφαίρεσης μιας λάμας από το πόδι το οποίο είχε σπάσει, αφηγείται στην «Εφημερίδα των Συντακτών» ο σύζυγός της, Νίκος Αρβανιτάκης. Από τον ορθοπεδικό χειρουργό της είχε προγραμματιστεί να λάβει εξιτήριο την ίδια μέρα. Οπως είθισται μετά την επέμβαση μεταφέρθηκε στην ορθοπεδική κλινική του νοσοκομείου. «Από την πρώτη στιγμή είχε έντονες ενοχλήσεις με εμέτους και ζάλη, τα οποία όμως είναι συνήθη συμπτώματα ύστερα από μια αναισθησία, μας είπε η αναισθησιολόγος που πέρασε από τον θάλαμο λίγο μετά την εγχείρηση», θυμάται. Όμως «οι ώρες περνούσαν και η Ελένη χειροτέρευε».

Οι νοσηλευτές, μας λέει, «της έπαιρναν την πίεση και της έδιναν ενδοφλέβια παυσίπονο. Γιατρός δεν ξαναπέρασε»! Το επόμενο πρωί άρχισε ο πόνος στην κοιλιά και η δύσπνοια, «τότε, είπαμε, πρέπει να έρθουν οι γιατροί». Και ήρθαν.

«Η πόρτα έκλεισε και μπαινόβγαιναν παθολόγος, καρδιολόγος, πνευμονολόγος… Στο τέλος μού είπαν πως ‘‘τα πράγματα δεν πάνε καλά, θα γίνει διακομιδή στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ρίου, ο Θεός να βάλει το χέρι του’’».

Το μεσημέρι η Ελένη έφυγε για την Πάτρα. Οι γιατροί του Ρίου διέγνωσαν πολυοργανική ανεπάρκεια, «τα όργανά της υπολειτουργούσαν, χάνει το ένα πίσω από το άλλο, δεν θα ζήσει», είπαν στον άντρα της. «Με ρωτούσαν τι είχε συμβεί, καθώς δεν συνοδευόταν από πλήρη φάκελο, είχαν μόνο μια αιματολογική εξέταση της τελευταίας στιγμής και ακτινογραφίες από το πόδι της. Μου ζητούσαν τηλέφωνα των γιατρών γιατί δεν τους έβρισκαν στο νοσοκομείο στη Ζάκυνθο».

Ηταν γύρω στις 11 το βράδυ όταν οι γιατροί στο Ρίο είπαν στον Νίκο Αρβανιτάκη ότι θα διασωληνώσουν την Ελένη, «πήγαινε μίλησέ της, δεν θα ξυπνήσει μετά».

  • Τι σου είπε Νίκο, τον ρωτάμε. «Να προσέχω τα παιδιά, το είχε καταλάβει». Η Ελένη έζησε περίπου μία εβδομάδα ακόμα.
  • Τι πιστεύεις ότι έγινε; «Χωρίς να είμαι γιατρός, πιστεύω πως κάτι συνέβη μέσα στο χειρουργείο στη Ζάκυνθο και ακόμα πως μετά δεν της έδωσαν τη σημασία που έπρεπε».
  • Τι περιμένεις από το δικαστήριο; «Να μάθω την αλήθεια και αν υπάρχουν ευθύνες να αποδοθούν. Να έρθει πίσω δεν έρχεται».

«Μεγάλη αλαζονεία»

Η Ελένη έφυγε πολύ ξαφνικά, πολύ γρήγορα. Ο Νίκος έμεινε πίσω με τα δύο παιδιά τους, έναν γιο 14 χρόνων και μία κόρη 18 ετών σήμερα, που ακόμα ρωτάει τον πατέρα της πώς χάθηκε η μαμά της και γιατί δεν είχε την ευκαιρία να την αποχαιρετήσει. Η κοινωνία της Ζακύνθου είναι μικρή, όλοι γνωρίζονται.

  • Πώς έχουν περάσει αυτά τα τρία χρόνια; «Με υπομονή για την απόδοση της αλήθειας απέναντι στη μεγάλη αλαζονεία των μεγαλογιατρών που δεν σταμάτησαν τις προκλητικές δηλώσεις, που έφτασαν στο σημείο να κλείσουν τα χειρουργεία του νοσοκομείου και να μην τα ανοίγουν ακόμα και μετά τους ελέγχους, γιατί δεν φταίνε αυτοί αλλά οτιδήποτε άλλο».

Ο Νίκος είναι αποφασισμένος, «δεν θα το βάλουμε κάτω, θα ξαναζήσουμε με το δικαστήριο την απώλεια της Ελένης και θα βγει η αλήθεια».

efsyn.gr