Ο Δεκάλογος του Γονιού

Ο δεκάλογος του γονιού αποτελείται από χρήσιμα σημεία που βοηθούν στην ανάπτυξη θετικής και ώριμης προσωπικότητας στα παιδιά και συμβάλουν στην πρόληψη των εξαρτήσεων.

Έχει προκύψει από σημεία που έχουν κρίνει οι ίδιοι οι γονείς βοηθητικά στα πλαίσια συζητήσεων σε ομάδες γονέων.

  1. Το παιδί σας πρέπει να έρχεται στην ζωή όταν είναι επιθυμητό όταν σαν γονείς είστε έτοιμοι να δημιουργείστε ζεστή ατμόσφαιρα και θετικές σχέσεις μαζί του. Διαφορετικά αισθάνεται ανασφάλεια, εγκατάλειψη και τα πρώτα στοιχεία ψυχικών διαταραχών αρχίζουν να διαμορφώνονται.
  2. Συνηθίστε το παιδί σας από νωρίς στις μικρές ευθύνες του, αργότερα στις μεγαλύτερες. Μην το υπερπροστατεύετε, μην το δικαιολογείτε πάντα. Δίνετε του όμως τις ευκαιρίες για συζήτηση, μάθετε να το ακούτε, διατηρείτε τον διάλογο μαζί του.
  3. Αποδεχτείτε το παιδί σας όπως είναι. Περισσότερο ή λιγότερο έξυπνο, δραστήριο ή όχι, όμορφο ή άσχημο, κοντό, παχύ, ψηλό, αγόρι ή κορίτσι κ.α. Μην το ταπεινώνετε, μην κάνετε μόνιμα συγκρίσεις με άλλα παιδιά ή με τον εαυτό σας. Καθένας έχει την αξία του βοηθήστε το να την βρει.
  4. Ενισχύετε πάντα την εμπιστοσύνη του παιδιού στον εαυτό του. Την αυτοεκτίμηση του. Επαινέστε το, ενθαρρύνετε κάθε πρωτοβουλία του, βοηθήστε το να κρίνει, να αναζητά σε κάθε πρόβλημα τα θετικά και αρνητικά του στοιχεία, να παίρνει θέση. Σταυροδρόμια υπάρχουν πολλά στη ζωή. Μην το αφήνετε να αποκτήσει την πείρα επιλογών, για πρώτη φορά, μπροστά στο σταυροδρόμι των ναρκωτικών.
  5. Η προεφηβεία-εφηβεία είναι μια φάση ζωής γεμάτη προβληματισμούς, οι σχέσεις σας με το παιδί σας δοκιμάζονται. Κρατήστε την ισορροπία με γνώση, με κατανόηση και διάλογο. Οι έφηβοι σας χρειάζονται αλλά σύμφωνα με έκφρασή τους «δίπλα και όχι από πάνω». Θέλουν συνεργασία και όχι εξουσία.
  6. Διαμορφώνετε τα σχέδια σας για το παιδί με βάση αυτό που είναι και όχι αυτό που θα «θέλατε» να είναι. Μην υπερτιμάτε τις δυνάμεις του, την νοημοσύνη του, τις σπουδές του, την εκλογή επαγγέλματος. Καλύτερα επιτυχημένος στο δημιουργικό επάγγελμα παρά δυστυχής στο «βάθρο» των φιλοδοξιών σας.
  7. Μην αποξενώνετε το παιδί σας από τους φίλους, από τις διάφορες ομάδες, πολιτιστικές, αθλητικές, πολιτικές κλπ. Μην το καθηλώνετε στην ακινησία της καρέκλας και των πολλών μαθημάτων, που δεν αφήνουν ελεύθερο χρόνο. Η ομαδική ευθύνη είναι κίνητρο για δράση, για δημιουργία. Εξάλλου, στην ομάδα, μπορεί ο έφηβος να βρει αυτοεκτίμηση, αναγνώριση, παραδοχή. Κι αν κάποια φορά το παιδί σας δεν βρει αμέσως το σωστό δρόμο του, μην το αποξενώνετε. Κρατάτε ανοιχτές τις πόρτες του σπιτιού και της καρδιάς σας.
  8. Μην κρύβετε από το παιδί σας τις δυσκολίες σας, οικονομικές, επαγγελματικές, κοινωνικές, ψυχολογικές, χωρίς όμως να τις δραματοποιείτε. Το παιδί εκτιμά περισσότερο τον γονέα που παλεύει, από εκείνο που του προσφέρει έτοιμη, άνετη ζωή.
  9. Είναι ανάγκη να υπάρχει συνεννόηση στην οικογένεια και παραδοχή ανάμεσα στους συζύγους. Αν δε γίνεται το διαζύγιο δεν είναι τραυματικό για το παιδί, όταν οι χειρισμοί είναι πολιτισμένοι και αξιοπρεπείς.
  10. Περάστε στα παιδιά σας ιδανικά, όσο και αν αυτά ταλαιπωρούνται στην εποχή μας. Μην τα συνηθίζετε μόνο στην έννοια του «εγώ» είναι βαρύ φορτίο που τελικά καταρρέει. Τα πλατύτερα ιδανικά ανοίγουν ορίζοντες και θεμελιώνουν την αισιοδοξία και την αγωνιστική διάθεση για ζωή.

Πληροφορίες: Μ. Χουρδάκη, Αθήνα (1995), ‘’Ναρκωτικά-Πρόληψη, Πρωτογενής Τομέας, Οικογένεια-Παιδεία-Τοπική Αυτοδιοίκηση’’

Κ.Γ.