O καρκίνος πολύ κοντά μας ίσως και δίπλα μας, αλλά όχι στο…κάδρο μας

Με αφορμή την 1η επιστημονική ημερίδα για τον καρκίνο του μαστού που πραγματοποιήθηκε στην πόλη μας το Σάββατο 2 Μαίου και στην οποία συμμετείχα και ενεργά, θα ήθελα να γράψω δυο λόγια γι αυτό το τόσο ευαίσθητο και σοβαρό θέμα.

Γιάννης Γιαπράκης | Ιατρός -Ακτινολόγος

Καταρχήν όμως, θα ήθελα να εκθειάσω όλες τις ομιλίες της ημερίδας οι οποίες ήταν σε πολύ υψηλό επίπεδο και ανέπτυξαν ενδελεχώς θέματα που άπτονται της καθημερινής πρακτικής αλλά και των τελευταιών εξελίξεων τόσο στη διερεύνηση όσο και στη στοχευμένη θεραπεία.Ασχολούμαι αρκετά χρόνια πια, με τον προσυμτωματικό και διαγνωστικό έλεγχο του καρκίνου του μαστού και έχω παρακολουθήσει πάμπολλα συνέδρια για το θέμα και ομολογώ πως το συγκεκριμένο ήταν ένα απο τα σοβαρότερα που έχω δει τελευταία, τουλάχιστον όσον αφορά τα ελληνικά δεδομένα.Κρίμα που δεν είχε τη συμμετοχή που του άξιζε..τουλάχιστον απο τις ειδικότητες που θεωρούνται πρώτης γραμμής στο συγκεκριμένο αντικείμενο( πχ Γενικοί Γιατροί,Γυναικολόγοι,Παθολόγοι..).Δεν ξέρω πραγματικά το γιατί..Ισως και να έφταιγε η σιέστα του τριημέρου της Πρωτομαγιάς..μπορεί..
Μπαίνω στο θέμα τώρα..
Στην Ελλάδα 1 στις 8 γυναίκες θα νοσήσει από καρκίνο του μαστού 4500 νέες περιπτώσεις ετησίως και 1500 θάνατοι ετησίως. Κάθε 2,5 ώρες μια γυναίκα διαγιγνώσκεται με καρκίνο του μαστού και κάθε 6 ώρες μια πεθαίνει. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για το έτος 2012 για την Ελλάδα, ο καρκίνος του μαστού είναι ο συχνότερος καρκίνος στις γυναίκες αποτελώντας το 27,95% των καρκίνων και το 18,8 % των θανάτων από καρκίνο. Πρώτη αιτία θανάτου στις γυναίκες 40 με 55 ετών.
Πάρα ταύτα,σήμερα αν και δε γνωρίζουμε ακόμη την αιτία, ξέρουμε όμως κάποιους ισχυρούς επιβαρυντικούς παράγοντες που μπορούν να αυξήσουν τις πιθανότητες μια γυναίκα να νοσήσει και ως εκ τούτου να τους απομονώσουμε.Αυτοί δε, έχουν να κάνουν με την πρωτογενή πρόληψη η οποία δεν απαιτεί ιδιαίτερα χρήματα αλλά θεμελίωση της αντίληψης της πρόληψης ( πχ απο το σχολείο θα πρέπει να σφυρηλατηθεί η αξία της αυτοεξέτασης στα κορίτσια από την ηλικία των είκοσι ετών και πάνω, ή η ευργετική επίδραση του θηλασμού, ή η ενημέρωση του γενικού πληθυσμού για τον κληρονομούμενο καρκίνο και η εύκολη πρόσβαση των ομάδων υψηλού κινδύνου στην ανιχνευσή του υπεύθυνου γονιδίου κτλ..)
Επίσης σήμερα ζούμε μια νέα εποχή στη διάγνωση,αφού με τις νέες μεθόδους απεικόνισης μπορούμε να τον βρούμε σε προσυμτωματικό στάδιο ακόμη και σε μέγεθος τριών χιλιοστών ! Ετσι σε τόσο πρώιμο επίπεδο πετυχαίνουμε πλήρη ίαση, αποφεύγουμε ακρωτηριασμούς και κοστοβόρες συμπληρωματικές θεραπείες,αποσυμφορούμε τα νοσοκομεία, εξοικονομούμε χρήματα για τα Ταμεία και το σημαντικότερο απαλάσσουμε τη γυναίκα απο τεράστιους ψυχολογικούς συναγερμούς και σωματικές καταπονήσεις.

Κατά τη γνώμη μου λοιπόν η γυναίκα σήμερα δεν κινδυνεύει τόσο απο τον καρκίνο,όσο απο ένα αποδομημένο δημόσιο σύστημα Υγείας το οποίο δεν επενδύει στην πρόληψη την πρωτογενή αλλά ούτε και στη δευτερογενή.Και μένει κι αυτό παγιδευμένο σε μια λογική υπηρέτησης, κατά προτεραιότητα, όχι του ανθρώπου αλλά κάποιων ..τοκογλύφων δανειστών.. Επίσης η γυναίκα σήμερα κινδυνεύει και απο ένα Ιδιωτικό σύστημα Υγείας, το οποία αντιμετωπίζει το αγαθό χυδαία και ως εμπόρευμα.Που μπορεί να ντύνει με χρυσά περιτυλίγματα και δελεαστικές προσφορές αλλά το περιεχόμενο είναι εξαιρετικά αμφίβολο.Γιατί στη λογική να κερδίσει όσο το δυνατό περισσότερα χρήματα απο την ποσότητα των εξετάσεων, ρίχνει με οποιοδήποτε τρόπο το κόστος της κάθε εξέτασης ( απουσία ποιοτικού ελέγχου,ανειδίκευτο προσωπικό,μη καλά εκπαιδευμένοι γιατροί, ή γιατροί εκ του ..μακρόθεν,τεράστιος όγκος εξετάσεων που αναπόφευκτα οδηγεί σε προχειρότητες) πράγμα που καθιστά ιδιαιτέρως επικίνδυνη την ποιότητά της.
Κινδυνεύει επίσης η γυναίκα απο την αμέλειά της να κάνει προληπτικό έλεγχο μετά τα σαράντα σε ετήσια βάση με μαστογραφία και συμπληρωματικό υπερηχογράφημα όταν χρείαζεται.
Απο την μη καλή συνεργασία των γιατρών μεταξύ τους.
Κια τέλος και εξίσου σημαντικό , κινδυνεύει απο τον μη καλά εκπαιδευμένο,μη καλά ενημερωμένο και μη προσεκτικό γιατρό…με αποτέλεσμα ο καρκίνος να είναι κάπου κοντά μας,ίσως και δίπλα μας, αλλά όχι.. στο κάδρο μας.