«Η Μεσολογγίτικη Παιδεία» – Προβαλλόμενη με Διδακτορική Διατριβή

Αθόρυβα, πλην ευχάριστα, μια Διατριβή Ακαδημαϊκού τύπου με το παραπάνω θέμα, μάλιστα δε σε Διδακτορική καταγραφή, βρέθηκε τιμητικά στα χέρια μου. Η καλαίσθητη έκδοση των 144 σελίδων, ως Διδακτορική Διατριβή που εγκρίθηκε από τη Φιλοσοφική Σχολή Ιωαννίνων, ανήκει σε αγωνίστρια Μεσολογγίτισσα. Τούτο δε, πολλαπλασιάζει το τοπικό και μορφωτικό ενδιαφέρον, ως πρόσθετο πνευματικό απόκτημα και του τόπου. Πρόκειται για εργασία της ευγενικής Επιστήμονας, πολύτεκνης και δόκιμης Φιλόλογου Καθηγήτριας της Ιεράς Πόλεως, της Σπυριδούλας Ασημακοπούλου, Πρεσβυτέρας του καλοσυνάτου – ευγενικού Ιερέως π. Συμεών Κιστινέλη, μεγαλωμένου στις αμπολιές της Λιμνοθάλασσας και θεοφιλώς εργαζομένου στον αμπελώνα της Εκκλησίας μας.

Η ανάδειξη σε Ακαδημαϊκού τύπου καταγραφή της Μεσολογγίτικης Παιδείας, ακουμπάει την πιο ευαίσθητη πλευρά του υπέροχου και πλούσιου ιδεόκοσμου της Ιεράς Πόλεως. Ταυτόχρονα υπηρετεί τον διαχρονικό Μεσολογγίτικο στοχασμό, αυτόν που σελάγισε αποδοτικά στα Ευρωπαϊκά πνευματικά και διανοητικά σαλόνια, αναζητώντας πνευματικές διεξόδους, το ίδιο ενδιαφέρουσες με τις βιοποριστικές. Κλεισμένο το Μεσολόγγι στην εσχατιά της δυτικής Ελλάδας, ο πολιτισμικός τομέας με βασικό στυλοβάτη την Παιδεία, ήταν ο πλέον ενδεδειγμένος για δημιουργική εμφάνισή του στον κόσμο. Με την Παιδεία του πρωτοπόρα, δεν έμεινε ξεχασμένο. Είναι χαρακτηριστικό, ότι η πρώιμη εκπαιδευτική δραστηριότητα κάποιων εμπνευσμένων ιδεολόγων, στάθηκε αιτία να καταφθάσουν μεγάλα πνευματικά αναστήματα – δέκα τον αριθμό μετρηθέντα – στην Πόλη του νερού και να δασκαλέψουν για χρόνια και ως Διδάσκαλοι του γένους. Συγχρόνως σε πολλούς αποδόθηκε τιμητικά και ο επίζηλος τίτλος της εποχής. Ήταν αυτός, του «Αιτωλού», που αναδείχτηκαν δώδεκα τον αριθμό, και γι’ αυτούς, ίσχυσε ο λόγος του Βαλαωρίτη: «άγρυπνοι, ακάματοι έσκαπταν δια του αιχμηρού καλάμου των, μυστικήν υπόνομον». Αυτήν που κατέλυσαν αργότερα με έναν φωτεινό δαυλό, τον πολυχρόνιο βόγκο εκ του Τουρκικού ζυγού.

Η Ακαδημαϊκού τύπου πρόσφορη εργασία της Σπυριδούλας Ασημακοπούλου, έχει και ιδιαίτερη σημασιολογία. Με τον διεγερτικό τίτλο μιας υπνώτουσας πολυχρόνιας κατάκτησης του διανοείσθαι της ιεράς Πόλεως, μάλιστα δε σε δύστηνη εποχή, άνοιξε την αυλαία μιας ευρύτερης διδακτικής επαναφοράς της. Οι ορίζοντες για την ανάδειξη της διαχρονικότητας μιας Εκπαιδευτικής δραστηριότητας του Μεσολογγίου, που γεννήθηκε και ανδρώθηκε μέσα στη σκλαβιά, έχουν να προσφέρουν πολλά στα γράμματα και τον πολιτισμό, με επιβεβαίωση της ιστορίας. Φρονώ ότι θα κεντριστούν και θα ενεργοποιηθούν πολλές δυνάμεις. Χρεώνεται, βεβαίως και η ίδια, αλλά και κάθε εμπνευσμένος μελετητής να προχωρήσουν στην ολοκλήρωση, Ακαδημαϊκώς, ολόκληρου του στερεώματος της Μεσολογγίτικης Παιδείας. Μας παραδόθηκε ένας θησαυρός ιδεών, ως πνευματοφόρων δωρεών. Η σημερινή ανάδειξή τους ισοδυναμεί με Εθνικό χρέος.

Ομορφαίνουν και τη σύγχρονη ζωή μας, δικαιώνουν τον τόπο μας, καταξιώνουν του ανήσυχους πνευματολάτρεις. Η Σπυριδούλα, δικαιώνεται.

Χαίρω για την ιδέα. Συγχαίρω για το έργο. Επαινώ την συγγραφέα.

Ιερά Πόλις Μεσολογγίου 10η Μαΐου 2019

Νικόλαος Σπ. Βούλγαρης

Καθηγητής Θεολογίας