Γι’ αυτό ελπίζω ότι θα μείνει ο Ποντένσε!

Ο Κ. Νικολακόπουλος γράφει στο blog του στο gazzetta πέντε πράγματα για τον Ποντένσε και προσπαθεί να καταλήξει κάπου…

Το σκεφτόμουν την ώρα που έβλεπα το παιχνίδι του Ολυμπιακού με τον Παναιτωλικό στο Αγρίνιο, «χαζεύοντας» λίγο τον Ποντένσε. Ας υποθέσουμε ότι ήμουν σκάουτερ μίας σημαντικής ομάδας ενός μεγάλου ευρωπαϊκού πρωταθλήματος κι ερχόμουν να δω τον Πορτογάλο. Τι θα έβλεπα;

Κατ΄ αρχάς, θα μου άρεσε πολύ το πόσο θεαματικός κυνηγός είναι ο Ποντένσε. Σπανίζουν παίκτες με τέτοια προσόντα, ακόμη και στα σπουδαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, παίκτες δηλαδή για τους οποίους αξίζει να πληρώσεις εισιτήριο για να πας να τους δεις, σε ατομικό επίπεδο. Θα μου άρεσε πάρα πολύ η ταχύτητα του, η κινητικότητα του, η δραστηριότητα του, ο τρόπος με τον οποίο μπαίνει στις φάσεις, η ικανότητα του να παίζει ουσιαστικά και στις τρεις θέσεις πίσω από τον σέντερ φορ, η συνεργασία του τόσο με το δεκάρι της ομάδας (Φορτούνη), όσο και με τον παίκτη πίσω του (Ομάρ).

Είναι λίγα όλα αυτά; Καθόλου λίγα! Το ερώτημα που θα με απασχολούσε ήταν άλλο: είναι ώριμος ο Ποντένσε που βλέπω για να παίξει σε ένα πιο μεγάλο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα; Κι εδώ θα είχα τις αμφιβολίες μου, για τρεις συγκεκριμένους λόγους.

Ο πρώτος, το βιογραφικό του. Στα 23 προς 24 χρόνια του είναι η πρώτη σεζόν που παίζει ενδεκαδάτος σε μία ομάδα-εξαίρεση το πρώτο μισό της προπέρσινης σεζόν, τότε που ήταν δανεικός από την Σπόρτινγκ στην μικρομεσαία Μορεϊρένσε. Θα ήθελα δηλαδή να τον δω να παίζει βασικός και δεύτερη στη σειρά χρονιά σε μία ομάδα επιπέδου, όπως ο Ολυμπιακός.

Ο δεύτερος, η έλλειψη αφοσίωσης στην τακτική, αναφορικά με τα ανασταλτικά του καθήκοντα. Ο αριστερός μπακ του Παναιτωλικού, ο Αμαράλ, βρισκόταν ειδικά στο α΄ ημίχρονο, που το παιχνίδι ήταν πραγματικά πιο ανταγωνιστικό, συνεχώς μόνος του από τη δεξιά πλευρά του Ολυμπιακού και δημιουργούσε προβλήματα στην άμυνα του, αφού ο Ποντένσε σπάνια τον μάρκαρε και συνήθως απλά τον…παρακολουθούσε. Ο Αμαράλ έφτιαξε δύο φάσεις για γκολ και θα σκόραρε κι ο ίδιος αν ο Μάζουρεκ του γυρνούσε την μπάλα, όντας ολομόναχος.

Ο τρίτος, η έλλειψη καλών τελειωμάτων. Πόσες φάσεις επιχείρησε να τελειώσει στο παιχνίδι ο Ποντένσε; Έξι! Αποτέλεσμα, κανένα γκολ. Κι από τις έξι, καλούτσικο τελείωμα άντε να βρεις ένα, στο σουτ από το ημικύκλιο της περιοχής που έφυγε λίγο άουτ. Τα υπόλοιπα σουτ ήταν ένα πολύ άστοχο, ένα πάνω στον αντίπαλο γκολκίπερ, ένα το κόντραραν οι αμυνόμενοι, ένα ακόμη το κόντραραν οι αμυνόμενοι και ένα ακόμη σε φάση στην οποία νικήθηκε από τον τερματοφύλακα σε τετ α τετ.

Πού θέλω να καταλήξω: μπορείς να πεις ότι είναι και πολυτέλεια για το ελληνικό πρωτάθλημα η παρουσία του Ποντένσε-για εμένα και του επίσης εξαιρετικά προικισμένου Γουάρντα, με τη διαφορά ότι ο μεν Ποντένσε είναι…κανονικός ποδοσφαιριστής, ενώ ο Αιγύπτιος βγάζει συνεχώς προβλήματα εξωαγωνιστικής φύσεως, αλλά και απίστευτη αστάθεια.

Το πιο πιθανό είναι να έρθει σύντομα στον Ολυμπιακό μία προσφορά τέτοια που θα σημάνει την αποχώρηση του Ποντένσε από τον Ολυμπιακό. Εγώ θέλω να πιστεύω ότι για τους τρεις παραπάνω λόγους, μία τέτοια προσφορά μπορεί να καθυστερήσει, παρότι ο «μικρός αλλά θαυματουργός» Πορτογάλος έχει μάνατζερ τον διάσημο Μέντες (Ρονάλντο κλπ).

Κι έτσι να χαρούμε και τη νέα σεζόν τον Ποντένσε, που λογικά του χρόνου θα είναι ακόμη καλύτερος και πιο έτοιμος σε όλους τους τομείς-ήδη, φέτος έχει διπλασιάσει το ρεκόρ καριέρας στα γκολ (οκτώ, από τέσσερα που είχε)…

Άσχετο: Κι επειδή αναφέρθηκα στο παιχνίδι του Αγρινίου. Μαθαίνω από σοβαρή πηγή, ότι οι ήδη καλές σχέσεις του Παναιτωλικού με την Μπενφίκα (από την οποία έχει δανειστεί τον Αμαράλη και τον Γκούγκα) θα πάνε σε άλλο επίπεδο. Τέτοιο, που δεν θα μπορούσε κανείς να φανταστεί…

Πάντως, αυτός που με εντυπωσίασε εμένα, αν και έπαιξε μόλις 25 λεπτά ήταν αυτός ο εξτρέμ, ο Ντουάρτε, προερχόμενος από την Ακαδημία της Σπόρτινγκ! Και δεξί και αριστερό και σουτ και σέντρα και ντρίμπλα! Και 20 ετών…

gazzetta.gr

Όσοι απέμειναν… στη Ριζούπολη