ΑΠΟΨΗ: Αυτά που κατηγορούμε…

 

Με αφορμή τους ισχυρισμούς από πλευράς Αστέρα Τρίπολης, περί του πόσο μεγάλη ομάδα έγιναν, ώστε ο Παναιτωλικός αναγκάστηκε να τους παίξει με «ταμπούρι» (περίπου αυτό λένε), είναι χρήσιμο να αναλογιστούμε ό,τι συμβαίνει γύρω μας. διότι όλοι οι φίλαθλοι, όλων των ομάδων λίγο έως πολύ πείθουν τους εαυτούς τους να αποκηρύξουν την αντικειμενικότητα και να εκτιμούν πράγματα και καταστάσεις μονόπλευρα. Μόνο από  στενή οπαδική πλευρά. Ξεκινώντας από το αξίωμα πως η φίλαθλη ενασχόληση με το ποδόσφαιρο στοχεύει στο να κάνει καλύτερες κάποιες στιγμές και πτυχές της ζωής μας, θα ήταν ωφέλιμο να εξετάσουμε αν αυτός ο οπαδισμός – που βαφτίζεται αγάπη για την ομάδα – κάνει καλό ή κακό. Και με ποιον τρόπο;

 

Ειδικά στη χώρα μας αυτή η νοοτροπία των φιλάθλων επιτρέπει στους ανίκανους του ποδοσφαίρου και πολύ περισσότερο στους «βρόμικους» να προπαγανδίζουν. Διότι βρίσκουν πρόσφορο έδαφος να «πουλάνε» κι αυτοί  υποτιθέμενη αγάπη για την ομάδα που εκπροσωπούν, ή στην οποία εργάζονται, για να καλύψουν λάθη τους ή «βρομιές» τους. Φέρνουν την ομάδα απέναντι σε δήθεν και υποτιθέμενους εχθρούς της, εγκλωβίζουν τη φίλαθλη νοημοσύνη και τελικά εξυπηρετούνται οι δικοί τους σκοποί. Πόσες φορές η  αμετροεπής υποστήριξη σε μια ομάδα δεν επέφερε «τύφλωση» για τις πραγματικές αιτίες μιας κακής εμφάνισης ή πορείας,  βρίσκοντας υποτιθέμενες αιτίες και υποτιθέμενους υπαίτιους; Δεν το έχετε διαπιστώσει ποτέ, σε κάποια ομάδα; Μάλλον το έχουμε δει και το βλέπουμε κατά κόρον σε όλες τις ομάδες. Μόνο που δεν θέλουμε να δεχθούμε ότι το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στη δική μας, καθώς ούτε ο ίδιος μας ο εαυτός δεν διαφέρει από τους άλλους, τους πωρωμένους.

 

Θέλετε να δούμε τον φανατισμό και από την άλλη, την καλύτερη πλευρά; Ο τρόπος που έχουμε μάθει να υποστηρίζουμε την οποιαδήποτε ομάδα (μας) μόνο ευχαριστημένους δεν μας καθιστά. Διότι έχουμε την απαίτηση η ομάδα να κερδίζει συνεχώς. Ωστόσο στο ποδόσφαιρο και σε όλα τα  ομαδικά αθλήματα αυτό δεν γίνεται. Μα ακόμα κι αν συμβεί (με θεμιτούς, ή αθέμιτους τρόπους) μοιραία οδηγούμαστε  σε νέο αδιέξοδο. Κοιτάξτε γύρω σας! Όπως γενικά στη ζωή έτσι και στον οπαδισμό η πλεονεξία δεν έχει όρια. Έτσι,  ενώ οι «φίλαθλοι» μιας ομάδας σήμερα έχουν διακαή πόθο, επί παραδείγματι,  το πρωτάθλημα, όταν το κατακτήσουν  πηγαίνοντας από νίκη σε νίκη, ανοίγει η όρεξη και θέλουν πια διακρίσεις στο  Τσάμπιονς Λιγκ, κι να έλθουν κι αυτές μετά θα ζητάνε την κατάκτηση του τροπαίου. Μ’ αυτή τη νοοτροπία,  ακόμα κι αν κατακτηθεί το Τσάμπιονς Λιγκ, ακολουθεί η απαίτηση να μην  το πάρει κανένας άλλος για πολλά απ’ τα επόμενα χρόνια. Μήπως δεν το έχουμε δει στο μπάσκετ; Δεν το έχουμε δει (και από τον ίδιο μας τον εαυτό) στην Εθνική Ελλάδος;

 

Κακό δεν είναι να στοχεύει κανείς όλο και πιο ψηλά. Το κακό είναι όταν δεν απολαμβάνει κάθε στιγμή, ακόμα και τις μη ευχάριστες διότι αυτές  κρύβουν τη βελτίωση και ίσως την επιτυχία. Προτιμάμε, όμως, αντί για την συνετή κριτική τη τυφλή δαιμονοποίηση των πάντων, εκτός  από τα λάθη που έχουν γίνει εκ μέρους της ομάδας (μας). Προχθές παρακολούθησα ένα εντυπωσιακό παιγνίδι μπάσκετ, αυτό του Α.Ο. Αγρινίου με την Καστοριά. Άκουσα ανθρώπους του Α.Ο. και φιλάθλους, πριν την παράταση, να λένε «τέτοια ματσάρα που βλέπουμε και να μη κερδίσουμε δεν πειράζει». Δεν ξέρω αν το εννοούσαν, αλλά εάν το εννοούσαν, μπράβο τους. Αυτή είναι η σωστή αντιμετώπιση. Αυτό είναι που κάνει έναν άνθρωπο να φεύγει «γεμάτος» από τα γήπεδα. Έτσι γίνεται ευχάριστη η φίλαθλη ιδιότητα, όχι με την «τύφλωση» και τις «παρωπίδες» που έχουν συνέπεια την αγανάκτηση και την ψυχική ταλαιπωρία.

 

Πριν ολοκληρώσω αυτό το μακροσκελές κείμενο, θα γίνω περισσότερο ενοχλητικός. Όμως είναι αλήθεια πως όσο οι φίλαθλοι  μέσα στο φανατισμό τους γίνονται έρμαια των ομάδων τους, θα έχουμε άθλιο αθλητισμό  και η φίλαθλη ενασχόληση αντί για απόλαυση θα συνεχίσει να είναι «μαγκανοπήγαδο». Όπως δηλαδή είναι σήμερα. Αναρωτηθήκατε ποτέ για ποιο  λόγο κάποια Ευρωπαϊκά ματς, εκτός  της ποιότητάς τους, τα απολαμβάνουμε πολύ περισσότερο; Είναι απλό. Επειδή συνήθως δεν είμαστε «τυφλωμένοι», αλλά μόνο υποστηρικτές της μιας ή της άλλης ομάδας.

 

Γιώργος Παπαϊωάννου