Ο απόηχος της 1ης Κατηγορίας

(Μέρος δεύτερο)

Στο χθεσινό φύλλο της «Σ» αναφέρθηκαν οι εντυπώσεις και τα συμπεράσματα από  το πρωτάθλημα της Α΄ΕΠΣΝΑ μετά το περας της κανονικής του διάρκειάς του σε συγκεκριμένους τομείς: της ποιότητας του ποδοσφαίρου, της οργάνωσης των ομάδων, τις «ταχύτητες», τις εκπλήξεις και την προσέλευση των φιλάθλων. Στο σημερινό φύλλο ακολουθεί η αποτίμηση σε παίκτες, Παράγοντες, προπονητές, διαιτησία,  γήπεδα, νέα ταλέντα και κάποια ακόμα πράγματα.

Νέα ταλέντα
Η προσπάθεια έγινε σίγουρα και μάλιστα από πολλές ομάδες, αν και γνωστό ότι παίκτες με μεγάλες δυνατότητες δεν βγαίνουν από τη μία μέρα στην άλλη, ούτε… κάθε μέρα. Ποδοσφαιριστές που σίγουρα θα διαπρέψουν τα επόμενα χρόνια στα γήπεδα του Νομού, εμφανίστηκαν και φέτος. Και δεν ήταν λίγοι. Όσον αφορά το μεγαλεπίβολο στόχο για παίκτες που δίνουν «υποσχέσεις» για παραπάνω πράγματα, ήταν μετρημένοι. Συνήθως αποφεύγεται η αναφορά σε ονόματα, για να μην ξεχαστούν και αδικηθούν κάποιοι, αλλά αν δεν ειπωθούν ονόματα αδικούνται όλοι. Ξεχώρησαν κάποια παιδιά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουν και τα απαραίτητα στοιχεία για υψηλή καριέρα, ή την πιο κατάληλη ηλικία. Αυτό θα το κρίνουν οι ειδικοί. Εδώ θα αναφερθούν κάποιοι παίκτες ως απόδειξη ότι οι ομάδες δούλεψαν. Ξεχώρησαν: Ευθυμιόπουλος (Αντίρριο), Βασιλογιάννης, Στραβοδήμος (Σταμνά),  Νίκος Ζίγκηρης, Πατσιαλος, Γόγα (Λουτρό), Δαλαγιώργος, Διαμάντης (Δοκίμι), Βακράκος (ΑΕΚ), Τόσκα, Παπαδόπουλος (Γαβαλού) Γιαννιώτης (Αγγελόκαστρο), Μπράνης (Ναυπακτιακός).

Διαιτησία

Η Αιτωλοακαρνανία εδώ και πολλά χρόνια δεν έχει πρόβλημα στις διαιτησίες της. Όχι πως δεν γίνονται λάθη, αλλά είναι στο «πρόγραμμα». Έτσι και φέτος ήταν καλές οι διαιτησίς, μόνο που μετά από χρόνια ακούστηκαν κάποια παράπονα ομάδων  για μεροληψία εναντίον τους.

Ήθος
«Παρατράγουδα» με βιαιότητες και ακραία φαινόμενα απουσίασαν εντελώς. Αντίθετα όλες σχεδόν οι ομάδες πάσχιζαν κάθε αγωνιστική να προάγουν το επίπεδο της Κατηγορίας σε θέματα συμπεριφορών. Γι’ αυτό επικρατούσε πολιτισμένο κλίμα ακόμα και σε κομβικά παιγνίδια.

Γήπεδα
Η προσπαθεια ξεκίνησε από την προηγούμενη σεζόν και φέτος τρία ακόμα γήπεδα με χλοοτάπητα φιλοξένησαν αγώνες. Του Δοκιμίου, της Γαβαλούς και του Καινουρίου. Δεν λύθηκε το ζήτημα, ούτε όλα έγιναν τέλεια, αφού ειδικά στο Κοινούριο παρουσιάστηκαν πολλά προβλήματα.

Παράγοντες

Οι άνθρωποι που διοικούν τις ομάδες έχουν ανέβει πολλά επίπεδα τα τελευταία χρόνια. Κάποιες φορές συναγωνίζονται ο ένας τον άλλον, ποιος θα παρουσιάσει καλύτερες συνθήκες φιλοξενίας στον αντίπαλο. αρχίζουν να «βαδίζουν» καλύτερα πρότυπα που αντιπροσωπεύουν τον ερασιτεχνικό αθλητισμό. Ούτε εδώ γίναμε… Αγγλία, αλλά τα βήματα έγιναν και γίνονται.

Προπονητές

Σπάνια βλέπουμε πλέον απαρχαιομένες λογικές και σκοπιμότητες μέχρις εσχάτων. Ανεξάρτητα με τις δυνατότητες που έχει, ο κάθε προπονητής έδειξε να θέλει να παίξει πρώτα ποδόσφαιρο η ομάδα του. Δεν διαπιστώθηκαν παραβατικές συμπεριφορές στους πάγκους, που να είναι άξιες λόγου. Το ότι χρειάζεται κι άλλη προσπάθεια εκ μέρους τους σε θέματα κατάρτισης, είναι κι αυτό γεγονός. Πάντως  το «νέο αίμα» έδειξε προθέσεις να πάει πιο πέρα το ποδόσφαιρο και οι πιο «παλιοί» το ίδιο.

Παίκτες
Στο γήπεδο όλα είναι υπόθεση των ποδοσφαιριστών και οτιδήποτε θετικό δεν προκύπτει χωρίς αυτούς. Υπάρχουν διάφοροι χαρακτήρες και παίκτες διαφορετικών ικανοτήτων. Από προπονητικής πλευράς οι περισσότεροι παρουσίαζαν αγωνιστική πειθαρχία, γι’ αυτό και το καλό ποδόσφαιρο σε πολλά ματς. Οι συμπεριφορές τους ήταν συνήθως άψογες, με λίγες εξαιρέσεις, που θα τις ζήλευαν και επαγγελματίες.

Αξιοπιστία

Σε ένα σπορ που δεν κερδίζει πάντα ο καλύτερος, που επιπλέον υπάρχουν οι αστάθμητη παράγοντες του ερασιτεχνισμού, υπάρχουν και «αδικίες». Πάντως οι άνθρωποι των ομάδων έχουν μπει στη λογική να υπολογίζζουν πρώτα τα δικά τους λάθη, γι’ αυτό και η αξιοπιστία του πρωταθλήματος αμφισβητήθηκε ελάχιστα έως καθόλου. Κι όταν ένα πρωτάθλημα δεν το αμφισβητούν οι ομάδες, είναι αξιόπιστο. Άλλωστε πρόκειται για κατάκτηση των ίδιων των ανθρώπων των Συλλόγων, σε οποιοδήποτε πόστο.

Υποσχέσεις – προοπτικές

Εδώ είναι ίσως πιο υποτονικά τα πράγματα. Η Α΄ΕΠΣΝΑ, ως καθρέφτης του συνόλου,  βρίσκεται σε μία φάση ανόδου, αλλά αν μείνει σ’ αυτούς τους ρυθμούς κινδυνέυει να χάσει τα κεκτημένα. Ίσως χρειάζεται και μία ακόμα πιο δυναμική ώθηση, για να εξαργυρωθούν οι μέχρι τώρα προπάθειες και κόποι. Ίσως απίσης χρειάζεται να αυξηθούν στις 16 οι ομάδες, κάτι που μελετάται από τη διοργανώτρια. Και σωστά διότι ο φόβος της μεγάλης ψαλίδας σε δυνατότητες υπάρχει ούτως ή άλλως.