Ο απόηχος της 1ης Κατηγορίας

(Μέρος πρώτο)

Η κανονική διάρκεια της Α΄ΕΠΣΝΑ ολοκληρώθηκε το περασμένο Σάββατο και μένουν μόνο τα play out, σε μία σεζόν που είχε τα θετικά της και τα αρνητικά της, όπως πάντα άλλωστε. Έχοντας παρακολουθήσει από πολύ κοντά την εξέλιξη του πρωταθλήματος, τις παραμέτρους του, τις διακυμάνσεις και ό,τι το χαρακτήριζε, υπάρχει εικόνα για την Κατηγορία. Μην ξεχνάμε ότι οι ομάδες είναι λιγότερες (14) σε σχέση με τις πιο μικρές Κατηγορίες, οι αγώνες γίνονται  σε μέρα και ώρες που συνήθως δεν υπάρχουν ματς μεγαλυτέρων Κατηγοριών, γι’ αυτό μπορεί να υπάρξει μια αποτίμηση, από εκείνους που παρακολούθησαν  επιμελώς το πρωτάθλημα, χωρίς να αντιπροσωπεύουν ομάδες οι εμπλεκόμενους φορείς.
Στην ανάλυση – καταγραφή – σχόλιο,  που ακολουθεί, έγινε διαχωρισμός σε διάφορους τομείς, με τον καθένα να έχει την σημαντικότητά του, χωρίς να είναι ανεξάρτητος από τους άλλους.   Στο σημερινό πρώτο μέρος γίνεται αναφορά στους τομείς, ποιότητας, οργάνωσης ομάδων, «ταχύτητες», εκπλήξεις. Στο αυριανό φύλλο της «Σ» ακολουθεί η αποτίμηση σε παίκτες,  Παράγοντες, προπονητές, διαιτησία,  γήπεδα, νέα ταλέντα και μερικές ακόμα παραμέτρους του πρωταθλήματος.

Επίπεδα ποιότητας

Δεν μπορεί να υπάρξει παράπονο για το θέαμα που παρουσιάστηκε ως μέσος όρος. Υπήρχαν ομάδες που έπαιξαν πολύ καλό ποδόσφαιρο σχεδόν σε όλο το πρωτάθλημα (Όμηρος, Γαβαλού, Σταμνά, Λουτρό) ανεξάρτητα αν πέτυχαν το στόχο τους, άλλες που το έκαναν κατά διαστήματα (Αντίρριο, Ναυπακιακός, Προμηθέας, Δοκίμι), ενώ άλλες το έκαναν σε μικρότερο βαθμό.  Γενικά, και βάσει της εικόνας του Επαγγελματικού  Ελληνικού ποδοσφαίρου, η Α΄Αιτωλοακαρανίας προσέφερε ελκυστικό ποδόσφαιρο, ενίοτε έχοντας να αντιμετωπίσουν οι ομάδες κακούς αγωνιστικούς χώρους, πέρα από τον ερασιτεχνικό χαρακτήρα ο οποίος – φυσιολογικά –  μειώνει την αγωνιστική συνέπεια.

Οργάνωση ομάδων

Παρά τα γενικότερα οικονομικά προβλήματα της εποχής μας, φαίνεται οι άνθρωποι των ομάδων να έχουν προσαρμοστεί στα δεδομένα αυτά και έτσι να βρίσκουν τρόπους για να φέρουν εις πέρας το έργο τους. Σε γενικές γραμμές με τον εθελοντισμό ακόμα και παικτών ή προπονητών, οι Παράγοντες βοηθήθηκαν για την πιο εύρυθμη λειτουργία των ομάδων. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπήρξαν ελλείμματα και κάποιες φορές «χτυπητά», αλλά και μόνο που όλες οι ομάδες ολοκλήρωσαν το πρωτάθλημα (ακόμα και ο Λυγιάς, που  από νωρίς έχασε τη Κατηγορία) σε ένα Νομό με μεγάλες αποστάσεις, είναι πολύ σημαντικό. Ελάχιστες οι περιπτώσεις ομάδων  που παρατάχθηκαν  με λιγότερους αναπληρωματικούς και γενικά όλοι φρόντισαν και πέτυχαν να μην δοθεί  εικόνα διάλυσης. Τη διαφορά έκανε ο Όμηρος και σ’ αυτό το τομέα,  με στελέχωση που ανταγωνίζονταν Επαγγελματικές ομάδες.

«Ταχύτητες» ομάδων

Είναι αναπόφευκτο να μην έχουν όλες οι ομάδες τις ίδιες δυνατότητες, συχνά να είναι και πολύ μεγάλες οι διαφορές. Όντως ο Όμηρος ξεχώριζε από ένα σημείο και μετά, κάτι που δεν κατάφερε ο Ναυπακτιακός. Άρα αν καταγράψουμε τις «ταχύτητες» οι πρωταθλητές είχαν τη… δική τους. Ο  Ναυπακτιακός δεν μπόρεσε να ακολουθήσει και περισσότερο πλησίαζε τις ομάδες που τερμάτισαν πιο χαμηλά, των οποίων υπερείχε. Προμηθέας, Γαβαλού, αλλά και Σταμνά έδειξαν να βρίσκονται ένα σκαλί πιο πάνω από τις υπόλοιπες ομάδες, κάτι που θα μπορούσε να καταγραφεί και για το Αντίρριο, άσχετα αν στο τέλος έφθειρε  την εξαιρετική εικόνα του.
Στον αντίποδα ο Λυγιάς, με τον Αστέρα Αγρινίου και τον Ηρακλή Αστακού έδειξαν αδυναμίες. Αξιοσημείωτο όμως ότι (εκτός του Λυγιά σε κάποια ματς) δεν γίνονταν εύκολη «λεία» για κανέναν αντίπαλο και πάλευαν τα περισσότερα ματς. Αυτό υπήρξε και από τα πιο θετικά στοιχεία του πρωταθλήματος  αφού,  ειδικά μέχρι να αρχίζουν να ξεκαθαρίζουν ορισμένα πράγματα, δεν ήταν εφικτό να προεξοφληθεί κανένα αποτέλεσμα.
Χαρακτηριστικό πάντως πως στην καλύτερη περίπτωση θα υποβιβαστούν οι τρεις από τις τέσσερις ομάδες οι οποίες προήλθαν από τη Β΄ΕΠΣΝΑ, ενώ στη χειρότερη θα υποβιβαστούν και οι τέσσερις.

Οι εκπλήξεις

Στις ευχάριστες εκπλήξεις το πρώτο λόγο έχουν η Γαβαλού και η Σταμνά, αλλά και ο Προμηθέας. Ο Κεραυνός σε πολλά ματς, με το βαθμολογικό ενδιαφέρον έντονο, έδωσε ευκαιρίες σε πολλά νέα παιδιά. Η Σταμνά πέρα από την τιμητική τρίτη  θέση έπαιξε ποιοτικό και σωστό ποδόσφαιρο,  ενώ διέθετε αξιόλογους νεαρούς. Ο Προμηθέας παρουσίασε «χαρακτήρα» και αυτοπεποίθηση, κι όπως η Σταμνά δεν έπαιζε στη φυσική του έδρα. Έκπληξη μπορεί να χαρακτηριστεί και η εντυπωσιακή πορεία του Αγγελοκάστρου στο τέλος του πρωταθλήματος.
Στις αρνητικές εκπλήξεις προηγούνται  Λουτρό και ΑΕΚ, για να ακολουθήσουν οι… Αστέρες. Μετά την περσινή πορεία του Αμβρακικού, την κατάκτηση του Κυπέλλου και την πλειάδα αυθεντικών ταλέντων, κανείς δεν περίμενε να βρίσκεται προ του φάσματος του υποβιβασμού, μετά την επάνοδο.
Η ΑΕΚ έδινε όλα τα εχέγγυα με το μεράκι που ξεκινούσε, την πορεία των πρώτων αγωνιστικών, την καλή Διοίκηση, τον δουλευταρά προπονητή, το μεγάλο ρόστερ. Βρίσκεται κι αυτή στα play out μήπως και παραμείνει στην Κατηγορία. Μεγάλο μειονέκτημα η έλλειψη έδρας και το ότι αγωνίζονταν στο ΔΑΚ Αγρινίου, όπου συχνά δεν βοηθούσε το γηπεδούχο με τον κακό αγωνιστικό χώρο. Όμως δεν μπορεί να έφταιξε μόνο αυτό.
Ο Αστέρας Ναυπάκτου και ο Αστέρας Αγρινίου απογοήτευσαν για διαφορετικούς λόγους. Ο πρώτος διότι δεν μπόρεσε να κοντράρει τον Όμηρο ούτε κάν μέχρι τα μπαράζ και παρά το κακό ξεκίνημα της ομάδας του Νεοχωρίου που βρέθηκε 10 βαθμούς πίσω. Ο Αστέρας Αγρινίου διότι βρέθηκε στην Α΄ΕΠΣΝΑ μετά από χρόνια και δεν έδειξε έτοιμος να αντεπεξέλθει, αν και κουβαλάει «βαρύ» όνομα.

Προσέλευση φιλάθλων

Σε μία εποχή που ο φίλαθλος δύσκολα πηγαίνει στο γήπεδο, δεν ήταν κι άσχημα τα πράγματα. Σίγουρα «μέτρησε» και το καλό θέαμα. Ο Όμηρος, το Καινούριο, η ΑΕΚ, το Αντίρριο, το Λουτρό, ο Αστέρας Αγρινίου, το Αγγελόκαστρο (περισσότερο προς στο τέλος), η Γαβαλού, το Δοκίμι είναι ομάδες που παραδοσιακά διαθέτουν ένα ικανό πυρήνα φιλάθλων. Το απέδειξαν και φέτος, ενώ αναλογικά με την πορεία της κάθε ομάδας απ’ αυτές υπήρξαν και ματς που ξεπέρασαν πολύ το μέσο όρο τους.