ΑΡΗΣ ΑΙΤΩΛΙΚΟΥ Ανάγκη ανασύνταξης

Πριν δύο χρόνια ο Άρης Αιτωλικού πετύχαινε το «όνειρο» να βρεθεί σε Εθνική Κατηγορία με την άνοδο στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα. Η πρώτη σεζόν πήγε καλά, με αποτέλεσμα οι κιτρινόμαυροι να παίξουν στη φετινή Γ΄Εθνική. Αυτό το «ταξίδι» δεν ήταν ευχάριστο και η ομάδα από νωρίς έχασε τις ουσιαστικές ελπίδες για παραμονή.  Την περασμένη Παρασκευη με την τελευταία προπόνηση ολοκληρώθηκε η χρόνια στον αγωνιστικό χώρο και αναμένονται  εξελίξεις μετά την Γενική Συνέλευση κάπου στα μέσα Ιουνίου, όπου είναι αναγκαίο για το Σύλλογο να υπάρξει διάθεση να σταθεί στα πόδια του. Σ’ αυτό υπάρχουν υπέρ και κατά.
Το γεγονός ότι ο Άρης δεν εγκατέλειψε παρά την έλλειψη στόχου και τις οικονομικές δυσκολίες, είναι ένα εχέγγυο για το μέλλον. Ίσως όμως και να «στέγνωσε» τους ανθρώπους που φρόντισαν για το κύρος του. Ο Κώστας Λαχανάς (ένθετη) υπήρξε ξανά η «ψυχή» της ομάδας, μαζί με τον πρόεδρο Αλέκο Σαρλή (φωτο). Στη δύσκολη συνέχεια δεν φτάνουν οι δυο τους και εφόσον αποφασίσουν πως έχουν τις δυνάμεις να συνεχίσουν θα παίξει ρόλο η συμπαράσταση που θα έχουν. Πριν λίγους μήνες ήταν πολύ κοντά η ενεργή συμμετοχη του Ηλία Σιδηρά, υγειούς επιχειρηματία της περιοχής, αλλά κάπου «σκάλωσε». Θα υπάρξει αναθέρμανση αυτής της υπόθεσης;
Η συγκρότηση του  ρόστερ θα χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια. Η ομάδα του Αιτωλικού δεν έχει πλέον πολλά «δικά της» παιδιά, καθώς οι αναγκές της παραπάνω Κατηγορίας οδήγησαν σε άλλες επιλογές. Ένας στόχος θα είναι ο «επαναπατρισμός» τους, αλλά στην πράξη θα φανεί αν είναι εφικτό και σε ποιο βαθμό θα μπορέσει να συμβεί. Πάντως θεωρείται βασικός παράγοντας για να σταθεί η ομάδα σε καλά επίπεδα στην Α΄ΕΠΣΝΑ.
Οι φίλαθλοι ήταν παραδοσιακά δύναμη για την ομάδα και την τελευταία διετία δεν το έδειξαν με την παρουσία τους στα ματς. Ενώ το «όνειρο» πραγματοποιήθηκε, με το «καλημέρα» στο Περιφερειακό  το Φθινόπωρο του 2012 φάνηκε πως ο κόσμος του Άρη δεν θα ήταν ο 12ος παίκτης στον αναμενόμενο βαθμό. Ένα ακόμα ζητούμενο θα είναι και αυτή η πλευρά του Άρη.