Η… killer του Παναιτωλικού για την άνοδο στην Α1!

«Βομβάρδιζε» τα αντίπαλα δίχτυα και ήταν από τα… κλειδιά της μεγάλης επιτυχίας του Παναιτωλικού που κέρδισε την άνοδο στην Α1 χάντμπολ γυναικών! Η Αλεξάνδρα Κωνσταντινίδου μερικά 24ωρα μετά τον… άθλο της Κοζάνης, μιλάει στο gazzetta.gr για την επόμενη μέρα και τα δικά της όνειρα!

Με μητέρα Ελληνίδα και πατέρα Κύπριο, η Αλεξάνδρα Κωνσταντινίδου βρίσκεται συνεχώς σε ένα αεροπλάνο μεταξύ Αθήνας και Λάρνακας. Είτε πρόκειται για τα μαθητικά και φοιτητικά της δρώμενα (σπουδάζει χημικός), είτε για το χάντμπολ που λατρεύει… Στον Ορφέα Κατερίνης έκανε τα πρώτα της βήματα και πέτυχε τα πρώτα της γκολ! Στην συνέχεια βρέθηκε στην Κύπρο και την ομάδα της Αραδίππου.

Τις σεζόν 2013-2014 και 2014-2015 αναδεικνύεται πρώτη σκόρερ στο παγκύπριο πρωτάθλημα γυναικών με 112 και 117 γκολ αντίστοιχα σε 12 αγώνες και δικαιολογεί όλους όσοι την αποκαλούν μια… μηχανή των γκολ. Άλλωστε αυτό φάνηκε και στην πρώτη της σεζόν στο Αγρίνιο όπου με την «κυανοκίτρινη» φανέλα… φόρτωνε γκολ τις αντίπαλες εστίες και είχε σημαντικό μερίδιο στην υπόθεση της ανόδου. 

Άλλωστε στο κομβικό ματς της περασμένης Κυριακής με τον Αρίωνα Πτολεμαϊδας ήταν και πάλι με 9 γκολ η πρώτη σκόρερ του Παναιτωλικού. Με την ελπίδα ότι θα βρεθεί λύση στο… εκπαιδευτικό της ζήτημα και θα πάρει μεταγραφή στο Πανεπιστήμιο Πατρών ώστε να παίξει με τους Αγρινιώτες και στην Α1 (κάτι που αποτελεί μεγάλη της επιθυμία) η… Αλεξάνδρα των γκολ, μιλάει στο gazzetta για τα μπαράζ της Κοζάνης, το πως αντιμετώπισε ο κόσμος στο Αγρίνιο την επιτυχία αυτή και τους στόχους της!

-Έχουν περάσει δύο 24ωρα από την τεράστια επιτυχία της Κοζάνης. Το έχεις συνειδητοποιήσει ή θες ακόμη τον χρόνο σου;

«Κανένας μας πιστεύω δεν έχει συνειδητοποιήσει αυτό που καταφέραμε το απόγευμα της Κυριακής. Θα χρειαστούμε τον χρόνο μας. Τώρα κοιταζόμαστε στα μάτια μεταξύ μας όλο απορία για το τι καταφέραμε».

-Στα μπαράζ η άνοδος ήρθε εύκολα ή τελικά ήταν δύσκολη υπόθεση;

«Η άνοδος δεν θα έλεγα ότι ήρθε εύκολα. Ίσως να είχαμε την καλύτερη ομάδα στην κατηγορία της Α2 όμως το απόγευμα του Σαββάτου, στον πρώτο μας αγώνα με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, δεν καταφέραμε να κερδίσουμε αν και προηγούμασταν σχεδόν σε όλο το διάστημα του αγώνα. Η ήττα αυτή ήρθε όχι γιατί η ομάδα του Άρη είναι σε ψηλότερο επίπεδο, απλά εμείς δεν καταφέραμε να κερδίσουμε τον κακό μας εαυτό. Ήταν το χειρότερο παιχνίδι της χρονιάς και χάσαμε μόλις για δυο γκολ.

Με την βοήθεια του προπονητή μας Γιώργου Ραμμόπουλου, του βοηθού του Κώστα Καλιακμάνη, του Προέδρου μας Πάνο Στεργίου, τα άτομα του συμβουλίου Πέτρο Ρούλια, Νίκο Χούση και Ηλία Σίαντη καταφέραμε να ανέβουμε ψυχολογικά και να αντιμετωπίσουμε με ψηλά το κεφάλι τους αντιπάλους της Κυριακής. Πολύτιμη ήταν και η βοήθεια του φυσιοθεραπευτή μας Κώστα Καλφούντζου που ήταν δίπλα μας 24 ώρες το 24ωρο.

Την Κυριακή το πρωί κερδίσαμε την ομάδα της Δράμας 28-17, ξεκουραστήκαμε 2-3 ώρες και το απόγευμα αντιμετωπίσαμε την ομάδα της Πτολεμαίδας όπου η νίκη ήταν μονόδρομος. Δώσαμε όλοι τον καλύτερο μας εαυτό σε έναν αγώνα ντέρμπι, φτάσαμε στην νικη με 28-27 και από εκεί και πέρα δεν σταματήσαμε να πανηγυρίζουμε την άνοδο στα μεγάλα σαλόνια».

-Τις τελευταίες ώρες μήπως εσύ και οι συμπαίκτριες σου είστε λίγο πιο αναγνωρίσιμες στους δρόμους της πόλης;

«Από την Κυριακή το βράδυ δεχόμαστε τα συγχαρητήρια πολλών ανθρώπων που μέχρι πριν δεν γνωρίζαμε. Δεν ξέρω αν αυτό αποκαλείται αναγνωρισιμότητα πάντως ευχαριστούμε τον κόσμο του Παναιτωλικού για την στήριξη του».

-Με τα 9 γκολ που πέτυχες στο καθοριστικό ματς με την Πτολεμαϊδα θεωρείς ότι έχει την… μερίδα του λέοντος στην επιτυχία της ανόδου;

«Θεωρώ ότι όλες οι κοπέλες έδωσαν ψυχή και σώμα για να φτάσουμε στην νίκη. Η κάθε μία έβαλε το δικό της λιθαράκι. Πιστεύω οτι το καθοριστικό κομμάτι που μας οδήγησε σε αυτό το αποτέλεσμα είναι οτι ήμασταν και είμαστε ένα σύνολο, ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ».

-Ήσουν μια από τις… killer της κατηγορίας. Τι σημαίνει για σένα κάθε φορά που σκοράρεις; Είναι κάτι ξεχωριστό ή είναι πια ρουτίνα;

«Κάθε γκόλ έχει την δική του σημασία και σίγουρα δεν είναι ρουτίνα. Το ότι είμαι πρώτη σκόρερ του Παναιτωλικού, χωρίς να είναι αρχικός μου στόχος, με τιμά ιδιαίτερα και νιώθω πολύ ευτυχισμένη».

-Είσαι από πατέρα Κύπριο και μάνα Ελληνίδα. Αγωνίστηκες και στο Νησί και στην χώρα μας. Στο Αγρίνιο πως βρέθηκες;

«Στο Αγρίνιο ουσιαστικά βρέθηκα από μία ατυχία. Θα αγωνιζόμουν με την ομάδα της Ορμής Λουξ στην Πάτρα. Με δέχτηκε το Πανεπιστήμιο Πατρών με το πρόγραμμα erasmous και τον Αύγουστο βρέθηκα στην Πάτρα για σπουδές και αθλητισμό. Όταν η Ορμή ανακοίνωσε την αναστολή της έπρεπε να βρώ μια ομάδα κάπου κοντά. Επέλεξα τον Παναιτωλικο μετά από συζήτηση με τον προπονητή της ομάδας κ.Ραμμόπουλο και έτσι βρέθηκα να αγωνίζομαι στο Αγρίνιο».

-Ο Παναιτωλικός είχε βρεθεί και πριν μερικά χρόνια στην Α1. Έφτασε να παίξει ακόμη και ημιτελικό Κυπέλλου, αλλά στην συνέχεια διαλύθηκε ως ομάδα. Πιστεύεις τώρα ότι μπορεί να τα καταφέρει καλύτερα;

«Ο Παναιτωλικός μπορεί να καταφέρει πολλά γιατί έχει ψυχή και ανθρώπους που στηρίζουν το άθλημα».

-Στο νέο πρωτάθλημα ποιος θα είναι ο στόχος της ομάδας;

«Στόχος για την νέα σεζόν είναι η παραμονή στην κατηγορία και γιατί όχι η διεκδίκηση μιας καλής βαθμολογικά θέσης».

-Τα δικά σου όνειρα που φτάνουν;

«Τα όνειρα μου; Είναι πολλά και το επίκεντρο είναι το χάντμπολ».

-Για την χρονιά που ολοκληρώθηκε με επιιτυχία, πέρα από τις συμπαίκτριες σου, σε ποιους άλλους θα ήθελες να πεις ένα μεγάλο ευχαριστώ;

«Σίγουρα θα ήθελα να ευχαριστήσω τις συμπαίκτριες μου, τον προπονητή μου κ.Ραμμόπουλο και τον βοηθό προπονητή κ.Καλιακμάνη, το συμβούλιο του Παναιτωλικού καθώς και τον κόσμο που ήταν δίπλα μας. Το μεγαλύτερο ευχαριστώ θέλω να το δώσω στην οικογένεια μου, που αν και βρίσκεται μακριά μου με στηρίζει και είναι πάντα δίπλα μου».

-Όπως θα γνωρίζεις ο Παναιτωλικός έχει ομάδα ποδοσφαίρου στην Σούπερ Λίγκα. Τώρα και με την δική σας παρουσία στην Α1 θα ήθελες να κάνεις ένα κάλεσμα στον κόσμο του Αγρινίου ενόψει της επόμενης σεζόν;

«Πιστεύω ότι ο κόσμος του Παναιτωλικού θα είναι δίπλα μας και την επόμενη σεζόν, με μεγαλύτερη ενεργό δράση. Δείξαμε τι σημαίνει ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ και εύχομαι η νέα σεζόν να μας βρει με γεμάτες κερκίδες».