Ο Μυριούνης για ΠΑΟ και ΑΟΑ

Πολύς λόγος έγινε στις αρχές της εβδομάδας για τη  επέτειο των 20 χρόνων από την επιτυχία του Παναθηναϊκού, που στις 11 Απριλιου 1996 νίκησε την Μπαρτσελόνα και κατέκτησε το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Παίκτης εκείνης της ομάδας ήταν κι ένας «δικός μας» το τελευταίο καιρό  άνθρωπος, ο προπονητής του ΑΟ Αγρινίου, ο Χρήστος Μυριούνης. Με αφορμή αυτό το γεγονός, αλλά και την πορεία του ΑΟΑ  φιλοξενήθηκε με τηλεφωνική επικοινωνία στην αθλητική εκπομπή «Πρώτοι στη μπάλα» του «Δυτικά fm 92,8». Απάντησε αυθόρμητα σε όλες τις ερωτήσεις που δέχθηκε για όλα τα θέματα κι επανέλαβε ότι αναλαμβάνει  την ευθύνη για την μικρή “κοιλιά” της ομάδας του Αγρινίου, αλλά παράλληλα ανέφερε και για πιο λόγο θεωρεί πως έχει την ευθύνη.

 

Στο Παρίσι  με τον Παναθηναϊκό 

Αρχικά ρωτήθηκε για θέματα της κατάκτησης του Πανευρωπαϊκού το 1996, τους συμπαίκτες του, το κόψιμο του Βράνκοβιτς που δεν καταλογίστηκε καλάθι και οι Ισπανοί το μνημονεύουν ακόμα κι άλλα…

 

 

76fe342a-2cc0-43c4-9e32-eae9a81a0f73Ο  «πράσινος»  θρίαμβος του 1996:  

Ήταν η πρώτη κατάκτηση Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος από ελληνική ομάδα έχουν περάσει 20 χρόνια, αλλά είναι τόσο νωπές ακόμα οι μνήμες. Αυτά που ζήσαμε στο Παρίσι ήταν συγκλονιστικά, τα οποία δεν ξεχνιούνται και μετά από 20 χρόνια πάλι το ίδιο θα τα θυμόμαστε, εμείς που το ζήσαμε από μέσα. Βλέπω το παιγνίδι, το έχω δει εκατοντάδες φορές κι αναπολώ εκείνες τις στιγμές. Ο κόσμος 15.000 μέσα στο Παρίσι να βοηθάει την ομάδα κι εσύ να σηκώνεις το Ευρωπαϊκό.

 

Οι επιπτώσεις του θριάμβου στους τότε παίκτες:

Η ομάδα εκεινη ήταν γεμάτη από τεράστιους παίκτες, Γιαννάκης, Βράνκοβιτς, Ντομινίκ, εμείς ήμασταν πιο πιτσιρικάδες. Δεν το συζητάω έχει παίξει πολύ μεγάλο ρόλο στην καριέρα μας, αν κι εγώ αποχώρησα την επόμενη χρονιά λόγω του ότι ο Μάλκοβιτς   δεν με πίστευε, όμως  βοήθησε πολλά παιδιά να μπουν δυνατά και να μεγαλουργήσουν, όπως ο «Φράγκι» (Αλβέρτης), ο Οικονόμου κι άλλα παιδιά. Ακόμα και σήμερα μετά από 15 χρόνια που σταμάτησα στο μπάσκετ ο κόσμος με θυμάται απ’ τον Παναθηναϊκό

 

Για τις σχέσεις του με τα «μεγαθήρια» του ΠΑΟ

Με τον Βράνκοβιτς ήμασταν τέσσερα χρόνια στην ομάδα. Εκείνη τη χρονιά είχα πολύ φιλικές σχέσεις με το Ντομινίκ Ουίλκινς, με τον οποίο  κάναμε πολλή παρέα κι εκτός γηπέδου. Με μνημόνευσε πρόσφατα σε μια συνέντευξη,  ανέφερε το όνομά μου και το θεωρώ πολύ τιμητικό, μου έκανε φοβερή εντύπωση, συγκινήθηκα  διότι δεν έχω ξαναμιλήσει από τότε με το  Ντομινίκ

 

a3fdf11f-cb8e-49f2-aa59-5ffafb08d7b0Από… τότε:

Δεν ξανασυναντηθήκαμε ποτέ, μια χρονιά μόνο ο Παναθηναϊκός έχει τιμήσει μεμονωμένα κάποιους παίκτες, όχι όλη την ομάδα μαζί.

 

Η πολυσυζητημένη «τάπα» του Βράνκοβιτς:

«Ήταν δύσκολη φάση, όντως είχε κτυπήσει η μπάλα στο  ταμπλό πριν το κόψιμο, ήταν καθαρή φάση. Τότε δεν υπήρχαν ριπλέι στην διάθεση των διαιτητών αμέσως μετά κι έπρεπε να τη δεις δύο και τρεις φορές τη φάση. Αλλά πριν απ’ αυτή τη φάση υπήρχαν πέντε – έξι περιπτώσεις που τα σφυρίγματα ήταν προκλητικά υπέρ της Μπαρτσελόνα και μας αδίκησε κατάφωρα και δεν γίνεται αναφορά σ’ αυτές. Όμως στη φάση με τον  Βράνκοβιτς κρίθηκε ο αγώνας».

 

Υπήρχε αυτοεποίθηση:

«Το πιστεύαμε τότε θα το πάρουμε, ειδικά μετά τον ημιτελικό ξέραμε πως εύκολα ή δύσκολα θα νικήσουμε. Είχαμε καλή ψυχολογία, μεγάλη ομάδα, είχαμε παίκτες με τεράστια εμπειρία και ποιότητα  και το ξέραμε ότι θα το σηκώναμε…».

 

Ο προπονητής Μάλοκοβιτς:  

«Έχει πάρει τίτλους πολλούς, εμένα με έδιωξε από τον Παναθηναϊκό, αλλά δεν παύει να είναι ένας  μεγάλος προπονητής και πολύ καλός στην ψυχολογία. Αν και από τους πιο σκληρούς προπονητές, πριν φύγουμε για το Παρίσι μας είχε δώσει δύο μέρες ρεπό, κάτι που μας είχε αποφορτίσει και μας είχε χαλαρώσει».

 

 

«Υπέρβαση ο ΑΟΑ» 

Στη  συνέχεια η συζήτηση πήγε στον ΑΟ Αγρινίου, στη  άποψή του για την όλη πορεία, την γρήγορη εξασφάλιση της παραμονής, τα τρία συνεχόμενα άσχημα αποτελέσματα και τους αγώνες που απομένουν.

 

Γιατι πήρε τη ευθύνη:  

«Είχαμε τρεις σερί ήττες, η μία στο Λαγκαδά με καθαρή ευθύνη των διαιτητών, η δεύτερη απ’ τη Λάρισα, αυτή που μας πείραξε ήταν στην Καλαμαριά από μια ομάδα που έχει υποβιβαστεί, δεν το περιμέναμε, αλλά δεν υπάρχει καμία ευθύνη για τα παιδιά που έχουν κάνει υπέρβαση φέτος. Φταίω κι εγώ, λέγαμε για τριάδα, για τετράδα, για πεντάδα κι αγχώθηκαν πολύ. Δεν είναι κακό να έχεις φιλοδοξίες, μα πρέπει να ξέρεις και που είναι το ταβάνι σου, δεν μπορείς να έχεις μια ομάδα του «πέντε» και να βάζεις στόχο στο «δέκα».   Κάπου εκεί φταίω εγώ γιατί πίεσα τα παιδιά παραπάνω για να τερματίσουμε τριάδα- τετράδα και τους βγήκε το άγχος στο παιγνίδι. Στην Καλαμαριά ήμασταν αγχωμένοι χωρίς να υπάρχει λόγος.  Μιλήσαμε μετά,  τους είπα ότι εγώ έχω την ευθύνη για τις ήττες και την  “κοιλιά”  που κάναμε και στα τέσσερα παιγνίδια που έχουμε ακόμα θα δείξουμε διαφορετικό πρόσωπο, θα είμαστε πιο χαλαροί και θα παίξουμε καλύτερα».

 

Γιατί, υπέρβαση;

Μη ξεχνάμε ότι η ομάδα φτιάχθηκε για την Γ΄Εθνική, όχι για την Β΄Εθνική στην οποία είχε αγωνιστεί μόνο ο Γεωργούλας. Πολλά παιδιά δεν είχαν παίξει ούτε Γ΄Εθνική, γι’ αυτό λέω έκαναν υπέρβαση. Είχαμε πάθος, είχαμε ενέργεια, είμαι πολύ ευχαριστημένος από τους παίκτες.

 

 

Στοχος και κίνητρο για τη συνέχεια:  

Το επόμενο παιγνίδι, εκτός έδρας με τους Τιτάνες Παλαμά  είναι ο στόχος. Μας έχει πειράξει η ήττα στην Καλαμαριά, τα παιδιά έχουν θυμώσει και παρότι δεν  υπάρχει βαθμολογικό ενδιαφέρον θέλουν να αποδείξουν πως ήταν τυχαία, όχι βάσει δυναμικότητας.  Θέλουμε να παίξουμε καλά εκεί και μετά να υποδεχθούμε τον Αστακό σε ένα παιγνίδι – γιορτή. Μια ομάδα με τεράστιο μπάτζετ,  με παίκτες που έχουν παίξει Α1 δεν υπάρχει θέμα σύγκρισης δεν είναι τυχαίο το «24 στα 24». Να δούμε τι θα κάνει με μας. Τα παιδιά εδώ μέσα βγάζουν… αφρούς, ας… κρατήσουμε μια πισινή, δεν θα περάσει εύκολα από δω, μπορεί να κερδίσει αλλά πρέπει να “ματώσει“  για να περάσει. Κι εμείς έχουμε κίνητρο με μια ομάδα σαν τον Αστακό, θα παίξουμε πολύ πιο δυνατά…