Με χλοοτάπητα, περίπου…

Από τα γήπεδα που διαθέτουν φυσικό χόρτο σε καλή κατάσταση είναι της Ναυπάκτου (το Παπαχαραλάμπειο), της Ματαράγκας, της Παραβόλας, του Λουτρού, της Πενταλόφου και της Αμφιλοχίας που κατασκευάστηκε πρόσφατα. Τελευταία και το ΔΑΚ Μεσολογγόυ το οποίο, όμως, όλη τη σαιζόν ήταν ακόμα και επικίνδυνο. Σε σχετικά καλή μοίρα το τερέν στο Αντίρριο και στο Δοκίμι, γήπεδα που όσο περνούσε ο καιρός επιβαρύνθηκαν και γίνονταν «χωράφι», καθώς τα χρησιμοποιούσαν δύο ομάδες. Ανεκτή η κατάσταση σε Παναιτώλιο, Γραμματικού, Παπαδάτες, Φυτείες, Όχθια, Γαβαλού και Καλύβια. Αλλά υπήρχαν και τα ακατάλληλα, η σχεδόν ακατάλληλα. Στο Καινούριο (φωτο με φόντο το… βούρκο), στο Ευηνοχώρι και στο Αιτωλικό η κατάσταση ήταν απελπιστική ορισμένες φορές, ενώ και το γήπεδο Καραπαπά στο Αγρίνιο συνήθως είναι κακό. Ας σημειωθεί ότι την σαιζόν που πέρασε δεν χρησιμοποιήθηκε το κυρίως γήπεδο στο ΔΑΚ Αγρινίου, που διαθέτει φυσικό χλοοτάπητα.Το πιο απαισιόδοξο είναι ότι εάν δεν ληφθεί σοβαρή μέριμνα για συντήρηση των γηπέδων αυτών, η επόμενη σαιζόν θα διεξαχθεί σε ακόμα χειρότερους αγωνιστικούς χώρους.