Αντώνης Ρεπάνης: 80 χρόνια υπηρέτης του λαϊκού τραγουδιού

Ο Αντώνης Ρεπάνης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών, σκορπίζοντας θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο.

Ο αγέρωχος λαϊκός τραγουδιστής και συνθέτης που για 60 χρόνια υπηρέτησε με λατρεία το ελληνικό τραγούδι εδώ και ένα χρόνο αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας.

Μετά το εγκεφαλικό που υπέστη το 2018 και την απώλεια μνήμης που ακολούθησε ο Αντώνης Ρεπάνης αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την αγαπημένη του Αστροφεγγιά στα Πατήσια και τον περισσότερο καιρό παρέμενε στο σπίτι του στην ίδια περιοχή. Η γυναίκα της ζωής τους και ο γιος του -η κόρη του ζει μόνιμα στο εξωτερικό- ήταν η μοναδική παρηγοριά του.

Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας ήταν αδύνατον πια να ανέβει στο πάλκο που αγάπησε με τόσο πάθος και μόνο όταν ο γιος του έπιανε την κιθάρα επανέρχονταν στη μνήμη του κάποιοι στίχοι που του έφερναν δάκρυα στα μάτια.

Από το 1958, όταν κυκλοφόρησε το πρώτο του τραγούδι στην Κολούμπια μετά από παρότρυνση του Μπάμπη Μπακάλη μέχρι το 2018, ο Ρεπάνης δεν σταμάτησε στιγμή να τραγουδάει.

Από μικρό παιδί με μια κιθάρα στο χέρι, αυτοδίδακτος μουσικός, και αργότερα με ένα μπουζούκι χάρισε στο ελληνικό πεντάγραμμο αξέχαστες επιτυχίες αλλά κυρίως κράτησε μια στάση ζωής που όλοι εκτιμούσαν.

Κύριος σε όλα του, αφιερωμένος στην οικογένεια του και στην μεγάλη του αγάπη έμεινε μακριά από καταχρήσεις, τυχερά παιχνίδια, και άστατη ζωή, όπως συνήθισαν οι συνάδελφοι του.

Έφτιαξε την Αστροφεγγιά και για πάνω από 20 χρόνια έκανε το στέκι των Πατησίων ιερό χώρο του τραγουδιού με τον ίδιο κάθε βράδυ να ανεβαίνει στο πάλκο και να μένει εκεί για ώρες, όσο οι φίλοι του από κάτω το ζητούσαν.

Εκτός από τον «Παλιατζή» του Στράτου Διονυσίου, το «Αγάπη μου επικίνδυνη», το «Η σκέψη μου η τρελή» στην ιστορία θα μείνει η θρυλική «Διπρόσωπη» σε στίχους της Ευτυχίας Παπαγιαννόπουλου. Το τραγούδι γράφτηκε το 1971 και  όπως είχε δηλώσει ο ίδιος: «Η Διπρόσωπη, είναι ένα τραγούδι που αντέχει εδώ και τέσσερις δεκαετίες και πάει για την πέμπτη. Την έγραψα το 1971. Οι στίχοι είναι της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου. Την γνώρισα όταν έμενα στην Κυψέλη. Συμπτωματικά τρώγαμε στο ίδιο εστιατόριο. Ήξερε βέβαια ποιος είναι ο Ρεπάνης και τι κάνει και μια μέρα εκεί που τρώγαμε, μου λέει: για κοίτα ρε Αντώνη ένα στίχο, και μου δείχνει την Διπρόσωπη. Με το που το διαβάζω, της λέω: εντάξει Ευτυχία. Παίρνω το χαρτί, πάω σπίτι και σε μια ώρα είχα γράψει την μουσική. Κατάλαβα ότι ήταν μεγάλο τραγούδι, μάλιστα πήρα στο τηλέφωνο την γυναίκα μου -τότε ήμασταν ακόμη αρραβωνιασμένοι- και της το τραγούδησα».

tempo24.news