Σχολεία με μαθητές… δύο

Κινδυνεύουν με κλείσιμο δημοτικά σχολεία

Σχολεία με μαθητές… δύο

Πραγματικότητα εν έτει 2014 τα μονοθέσια σχολεία με 2-5 μαθητές στην Αιτωλοακαρνανία

 

Μια απρόβλεπτη διάσταση έδωσε η αναφορά αναγνώστριας στην εφημερίδα «Σ» για το δημοτικό σχολείο στο Κάτω Κεράσοβο, που έχει απομείνει πλέον να λειτουργεί με μόλις οκτώ παιδιά, με αποτέλεσμα να είναι ορατός ο κίνδυνος να κλείσει. Πέρα από αυτό, τουλάχιστον άλλα τέσσερα δημοτικά σχολεία στην Αιτωλοακαρνανία κινδυνεύουν με λουκέτο μέσα στα επόμενα χρόνια, αφού το καθένα απασχολεί πέντε ή και λιγότερα παιδιά. Ο κακός σχεδιασμός της Πολιτείας αλλά και η επιθυμία πολλών γονιών να πάνε σε μεγαλύτερα και άρα «καλύτερα» σχολεία τα παιδιά τους, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε αφανισμό σχολικών μονάδων από τα χωριά της Αιτωλοακαρνανίας.

Πραγματικά, τόσο η εικόνα που αντικρίζει κανείς όσο και το άκουσμα και μόνο της λέξης «μονοθέσια» παραπέμπει σε άλλους καιρούς, πολλές δεκαετίες πίσω. Κι όμως, εν έτει 2014, τα μονοθέσια δημοτικά σχολεία… φυτοζωούν ακόμη στην Αιτωλοακαρνανία. Αφορμή για το παρών ρεπορτάζ στάθηκε η αναφορά αναγνώστριας για το δημοτικό σχολείο στο Κάτω Κεράσοβο, το οποίο τα τελευταία χρόνια έβλεπε συνεχώς τα παιδιά να μειώνονται, ώστε φέτος να καταλήξει να λειτουργεί με μόλις οκτώ μαθητές. Πρόκειται για μαθητές οι οποίοι παρακολουθούν την Τετάρτη, Πέμπτη και Έκτη τάξη του δημοτικού, κι έτσι είναι ορατός ο κίνδυνος μετά από 2-3 χρόνια, κι εφόσον δεν υπάρχει εγγραφή νέων μαθητών, το σχολείο να οδηγηθεί ακόμη και σε λουκέτο.

Δεν είναι όμως μόνο το σχολείο στο Κάτω Κεράσοβο που αντιμετωπίζει αυτό το πρόβλημα, αφού τουλάχιστον άλλα τέσσερα δημοτικά σχολεία στο νομό μας έχουν πέντε ή λιγότερους μαθητές. Στο δημοτικό της Σπολάιτας, φέτος φοιτούν εκπαιδεύονται πέντε παιδιά, ενώ τέσσερα στο σχολείο της Ραΐνας. Στη Λυσιμαχεία όμως τα πράγματα είναι απελπιστικά αφού φοιτούν μόλις τρεις μαθητές, ενώ στο Πεντάκορφο τα μαθήματα θυμίζουν… ιδιαίτερο, αφού οι μαθητές είναι μόλις δύο!

«Η τάση είναι συνεχώς φθίνουσα σε κάποια σχολεία και ο κίνδυνος αυτά να κλείσουν είναι ορατός», επισημαίνει στην εφημερίδα «Σ» ο Σπύρος Λεφτεράτος, Διευθυντής της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αιτωλοακαρνανίας. Ο ίδιος τονίζει και την ευθύνη της Πολιτείας και του νόμου για την κατάσταση αυτή, πέρα από την επιλογή πολλών γονιών να στέλνουν τα παιδιά τους σε «μεγάλα» σχολεία, ευελπιστώντας σε ένα καλύτερο εκπαιδευτικό περιβάλλον και πλουσιότερο πρόγραμμα σπουδών.

Αν και τα προηγούμενα χρόνια δεν επιτρέπονταν η μεταφορά μαθητών σε σχολεία άλλα από αυτά στα οποία «ανήκουν», αυτό φέτος άλλαξε με αποτέλεσμα πολλοί μαθητές να πάρουν μεταγραφές για άλλα σχολεία, στα οποία μεταφέρονται καθημερινά με ταξί και την αστική συγκοινωνία. «Ποιο το νόημα να πληρώνουμε ταξί και όχι δάσκαλο»; Αναρωτιέται εύλογα ο κ. Λεφτεράτος, ο οποίος συμπληρώνει ότι προκειμένου να «δικαιολογηθεί» η τοποθέτηση δεύτερου δασκάλου, θα πρέπει οι μαθητές να είναι πάνω από 15. Από τη στιγμή όπως που σε πολλά σχολεία μόλις και μετά βίας αυτοί φτάνουν τους… πέντε, κάλλιστα αυτά μπορεί να βάλουν λουκέτο, ακόμη και από του χρόνου. «Όταν ένα σχολείο κλείνει πολύ δύσκολα ξανανοίγει», τονίζει ο Διευθυντής της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, συμπληρώνοντας ότι όταν υπάρχει η δυνατότητα προτιμάται η επιλογή της «αναστολής λειτουργίας» ώστε να μην σβήσει εντελώς η σχολική μονάδα από τον εκπαιδευτικό χάρτη.

Πρέπει επιπλέον να επισημάνουμε ότι η μεταφορά των μαθητών με ταξί, ιδιωτικά αυτοκίνητα ή αστική συγκοινωνία δεν είναι πάντα και η πλέον πρόσφορη λύση, οικονομικά αλλά και πρακτικά, αφού η καθημερινή μετακίνηση αποτελεί σημαντική χρονική επιβάρυνση στο ήδη βαρύ πρόγραμμα των μαθητών. Επιπλέον, το αποτέλεσμα είναι ότι έτσι «αδυνατίζουν» συγκεκριμένες σχολικές μονάδες, οι οποίες δεν λαμβάνουν πλέον όχι μόνο προσωπικό αλλά και πόρους για την συντήρησή τους, ενώ κάποιες άλλες επιβαρύνονται από τον μεγάλο αριθμό μαθητών, και προκαλούνται άλλου είδους δυσλειτουργίες.

Δεν μπορούμε όμως μέσα σε όλα αυτά να παραβλέψουμε και την πραγματικότητα, που θέλει τους γονείς να κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για την καλύτερη παιδεία των παιδιών τους, αλλά και την σκληρή πραγματικότητα της μείωσης του αριθμού των παιδιών, ειδικά στα χωριά της περιφέρειας. Επιπλέον, ούτε η γεωγραφία της Αιτωλοακαρνανίας είναι τέτοια που να διευκολύνει την κατάσταση. Όταν όμως φτάνουμε σε κατάσταση καινούρια σχολικά κτίρια όπως αυτό στο Κάτω Κεράσοβο να κινδυνεύουν με κλείσιμο στη στιγμή που μαθητές «στοιβάζονται» σε κοντέινερ στο Ζευγαράκι, είναι σαφές ότι τόσο η Πολιτεία όσο και οι ίδιοι οι γονείς, οφείλουν σε όλους τους μαθητές ανεξαιρέτως να προσφέρουν το επιπεδο παιδείας που δικαιούνται.

 

Κώστας Καρακώστας