Πάλι χωρίς σίτιση οι φοιτητές | ΜEΘΟΔΕΥΣΗ | Αναφορά στην εισαγγελία από κηδεμόνα

Πριν είκοσι (20) μέρες ακριβώς, 14 Φεβρουαρίου 2015 δηλαδή, ο πρωτοσέλιδος τίτλος  αυτής εδώ της εφημερίδας ήταν μία φράση από δύο λέξεις: «ΧΩΡΙΣ ΦΑΓΗΤΟ» και αφορούσε τα προβλήματα σίτισης πρωτίστως και δυστυχώς της φοιτητικής κοινότητας της πόλης. Λέμε «πρωτίστως και δυστυχώς», γιατί, όπως όλοι ίσως γνωρίζεται, τα προβλήματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας, δεν θα έπρεπε σε καμιά περίπτωση να είναι πρωτίστως εκείνα τα αυτονόητα που έχουν να κάνουν με την ικανοποίηση των βασικών συνθηκών διαβίωσης, σίτισης και μετακίνησης, αλλά τα άλλα αυτονόητα, εκείνα δηλαδή που έχουν να κάνουν με το επίπεδο των σπουδών των πανεπιστημιακών της ιδρυμάτων και την αναγνώριση των πτυχίων τους στη χώρα, αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο.

 Κείμενο | Ρεποράζ: Λευτέρης Τηλιγαδας

Όμως, πότε μέχρι σήμερα σχεδιάσαμε και εφαρμόσαμε πολιτικές σε αυτή την χώρα με γνώμονα την δεύτερη ενότητα των αυτονόητων όχι μόνο στην παιδεία, αλλά σε κάθε κλάδο και τομέα της δημόσιας ζωής μας μέχρι σήμερα; Δεν θα πούμε ποτέ, γιατί ο κανόνας ευτυχώς, πάντα έχει  τις εξαιρέσεις του.

Σήμερα όμως δεν θα ανοίξουμε τόσο το πλάνο (Όσοι ενδιαφέρονται γι’ αυτά, ας ρίξουν μια ματιά στη σελίδα 11). Σήμερα θα κάνουμε focus στο τεράστιο πρόβλημα της σίτισης των σχολών του Αγρινίου, οι οποίες μετά την κατάργηση του Πανεπιστημίου Δυτικής Ελλάδας εντάχθηκαν στο Πανεπιστήμιο των Πατρών, το οποίο σε ότι αφορά τον συγκεκριμένο ζήτημα μας δίνει ότι περισσότερο φροντίζει να συντηρήσει το πρόβλημα, παρά να το επιλύσει, επιδιώκοντας «να πετάξει το μπαλάκι», σ’ όποιον βρει μπροστά του, στο Δήμο, στο Υπουργείο, μόνο και μόνο για να ξημερώσει εκείνη η μέρα, που με μια υπογραφή της πρυτανείας του, η οποίας άλλης αρμόδιας αρχής, οι σχολές του Αγρινίου θα κλείσουν και θα περάσουν τη γέφυρα «Χαρίλαος Τρικούπης» «άβροχες».

 Από τότε μέχρι σήμερα

Τις μέρες που ακολούθησαν μετά το παραπάνω δημοσίευμα της «Σ», η σίτιση των φοιτητών ξεκίνησε πάλι κάτω από το ίδιο καθεστώς της επισφάλειας της, αφού οριστική λύση στο πρόβλημα δεν δόθηκε, με αποτέλεσμα την περασμένη Δευτέρα η σίτιση να σταματήσει πάλι, χωρίς η συνάντηση του Δημάρχου Αγρινίου με την Πρύτανη του Πανεπιστημίου να έχει πραγματοποιηθεί, όπως είχε δεσμευτεί ο κ. Παπαναστασίου απέναντι στους φοιτητές που τον είχαν επισκεφθεί, και χωρίς φυσικά η Πρυτανεία του Πανεπιστημίου να κάνει τίποτα για να επιλυθεί το συγκεκριμένο πρόβλημα. Σύμφωνα βέβαια με πληροφορίες που έχουμε, ο κ. Παπαναστασίου έχει ζητήσει το συγκεκριμένο ραντεβού, αλλά η Πρύτανης του Πανεπιστημίου, που άλλα, απ’ ότι φαίνεται, έχει κατά νου, δεν βρήκε τον χρόνο να δει τον Δήμαρχο μιας πόλης, που φιλοξενεί τρεις σχολές με χίλιους περίπου φοιτητές στο σύνολο τους και οι οποίοι εξ αιτίας της ανεπαρκούς διαχείρισης της ιδίας, αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα με την διατροφή τους.

Όλο το μεσοδιάστημα από το δημοσίευμα μας της 14 Φεβρουαρίου μέχρι και σήμερα «δεν καθίσαμε με σταυρωμένα τα χέρια». Κάναμε ρεπορτάζ, και αυτά που ανακαλύψαμε έχουν σημαντικό ενδιαφέρον, και γι αυτό καθ’ αυτό το πρόβλημα, αλλά και για την αιτία που το δημιουργεί και το συντηρεί.

 Η Πάτρα

Η βασική δικαιολογία της πρυτανείας είναι ότι δεν υπάρχει χρηματοδότηση, όμως αυτό, με βάση την πληροφορίες που συγκεντρώσαμε, είναι μόνο το «πρόσχημα», ένα πρόσχημα, το οποίο παρόλη την αληθοφάνεια του παραμένει και πρόσχημα και ψευδεπίγραφη κατά την άποψη μας δικαιολογία. Πίσω από αυτό κρύβεται η μεθοδευμένη στρατηγική επιλογή της Διοίκησης του Πανεπιστημίου των Πατρών να κλείσει τις σχολές του Αγρινίου και να τις μεταφέρει στην Πάτρα.

Οι εκλογές για την ανάδειξη πρυτάνεως

και το τμήμα Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων

Τον περασμένο Ιούνιο και πιο συγκεκριμένα την Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2014, είχαμε εκλογές για την εκλογή πρυτάνεως στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Υποψήφιοι για την θέση ήταν δύο: Η καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής κα. Βενετσάνα Κυριαζοπούλου, η οποία και εξελέγη νέα  Πρύτανις, με διαφορά τριών μόνο ψήφων από τον κ. Κωνσταντίνο Ραβάνη, καθηγητή του Τμήματος Επιστημών της Εκπαίδευσης και της Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα από τους 744 εγγεγραμμένους εκλέκτορες στον εκλογικό κατάλογο ψήφισαν    οι 625 εκλέκτορες (ποσοστό 84,0%). Τα λευκά Ψηφοδέλτια ήταν 92 (ποσοστό 12,37%) και η μεν κ. Βενετσάνα Κυριαζοπούλου πήρε 268 ψήφους (ποσοστό 50,28%), ο δε κ. Κωνσταντίνος Ραβάνης 265 ψήφους (ποσοστό 49,72%).

Αμέσως μετά τις εκλογές όμως προέκυψε ζήτημα με την προεπιλογή των υποψηφίων πρυτάνεων, αφού ο καθηγητής Βασίλειος Αναστασόπουλος ζητά με προσφυγή του στο ΣτΕ την ακύρωση της απόφασης του Συμβουλίου του Ιδρύματος, σύμφωνα με την οποία δεν επελέγη ως υποψήφιος για εκλογή στο αξίωμα του Πρύτανη η οποία εκδικάζεται σύμφωνα με πληροφορίες μας στις 26 του Μαρτίου και η οποία, μάλλον θα έχει θετική κατάληξη για τον ίδιο, αφού παρόμοια προσφυγή, η οποία εκδικάστηκε στο ανώτατο αυτό δικαστήριο της χώρας, δικαίωσε τον καθηγητή του ΑΠΘ Ανδρέα Γιαννακουδάκη. Εάν αυτό συμβεί και στην περίπτωση του κ. Αναστασόπουλου τότε η προηγούμενη εκλογή της πρυτάνεως θα ακυρωθεί και θα προκηρυχτούν ξανά οι εκλογές στο συγκεκριμένο Πανεπιστημιακό ίδρυμα.

Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τους τρεις μόνο ψήφους διαφορά της κ. Κυριαζοπούλου, από τον κ. Ραβάνη δημιουργεί μια επισφάλεια στη σημερινή Πρύτανη, η οποία, σύμφωνα με πανεπιστημιακούς κύκλους την επόμενη Δευτέρα έρχεται στο Αγρίνιο για την ενημέρωση της, όπως σημειώνεται. Όμως αρκετοί είναι εκείνοι η οποίοι υποστηρίζουν ότι η κ. Κυριαζοπούλου έρχεται στο Αγρίνιο και ειδικότερα στο Τμήμα Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων, για την σύσφιξη των σχέσεων της με την «φίλα διακείμενη» προς αυτή ΔΕΠ του τμήματος, έτσι ώστε να συσπειρώσει τα μέλη της για την περίπτωση εκείνη που η εκλογή Πρυτάνεως του Πανεπιστημίου επαναληφθεί.

Να σημειώσουμε εδώ, ότι σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η πλειοψηφία των μελών (αν όχι όλα) της ΔΕΠ του προαναφερθέντος τμήματος ήταν μεταξύ των υποστηρικτών της για την πρυτανεία, υποστηρίζοντας μάλιστα την απόφαση του συγκεκριμένου οργάνου για μεταφορά του τμήματος στην Πάτρα.

Εδώ αξίζει να σημειώσουμε, με ό,τι αυτό να συνεπάγεται για τα προαναφερόμενα, πως η συνέλευση των καθηγητών του τμήματος Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων, έχει τοποθετηθεί υπέρ της μεταφοράς του τμήματος στην Πάτρα.

 Όπως εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κανείς, το περιβάλλον στην πανεπιστημιακή κοινότητα της πόλης του Αγρινίου, αλλά και της «μητέρας πόλης» της Πάτρας, αν δεν είναι εχθρικό για την διατήρηση των σχολών στο Αγρίνιο, είναι ασαφές και εγκυμονεί κινδύνους για την διατήρηση των σχολών στο Δήμο μας.

Όλα αυτά αποτελούν σοβαρές ενδείξεις για τις προθέσεις και της πρυτανείας του πανεπιστημίου Πατρών, καθώς όμως και της ανεπάρκειας, και της αδιαφορίας, με τις οποίες οι τοπικοί φορείς του Αγρινίου αντιμετωπίζουν το πρόβλημα, αφού ούτε την απαιτούμενη πληροφόρηση φαίνεται να διαθέτουν, ούτε τον απαιτούμενο σχεδιασμό έχουν για την αντιμετώπιση αυτών «διεργασιών», ούτε τις δράσεις αναστροφής αυτής της κατάστασης αναζητούν, αφήνοντας χώρο και χρόνο σε όσους μεθοδεύουν την φυγή των σχολών από την πόλη να κάνουν ανενόχλητοι τη δουλειά τους.

 Δραματική έκκληση κηδεμόνα

 Για να έρθουμε όμως και στο πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζουν σε πραγματικό χώρο και χρόνο όμως οι φοιτητές και το οποίο δεν είναι άλλο από αυτό της διακοπής για άλλη μια φορά μέσα στο ακαδημαϊκό έτος που διανύουμε οφείλουμε να καταγράψουμε την απελπισμένη έκκληση ενός κηδεμόνα φοιτητή που σπουδάζει και ζει στην πόλη μας.

Σε τηλεφωνική επικοινωνία λοιπόν, που είχε μαζί μας χθες, μας ενημέρωση ότι αυτή η κατάσταση με την σίτιση των φοιτητών έχει ξεπεράσει εδώ και καιρό κάθε όριο. Όπως μας τόνισε έχει επικοινωνήσει με το σύνολο σχεδόν των φορέων της περιοχής (δήμο, μητρόπολη), αλλά και με την πρυτανεία του πανεπιστημίου της Πάτρας, αλλά παντού αντιμετωπίστηκε με αδιαφορία και από μερικούς ακόμα και με απαξίωση. (Χρησιμοποιούμε κόσμιες λέξεις, γιατί όλα αυτά που μας είπε, για την αντιμετώπιση που είχε από τους εκπροσώπους των συγκεκριμένων φορέων δεν τιμούν κανένα μας). Αυτό όμως που μας έκανε εξαιρετική εντύπωση, είναι η φράση, η οποία σύμφωνα με την αφήγηση του, ειπώθηκε από υψηλόβαθμο μέλος της διοίκησης του Πανεπιστημίου: «Εμείς φροντίζουμε να φέρουμε τα παιδιά σας πιο κοντά στην Αθήνα (είναι η πόλη διαμονής του συγκεκριμένου κηδεμόνα). Να είστε πως όταν έρθουν στην Πάτρα όλα αυτά τα προβλήματα θα πάψουν να υφίστανται, αφού εδώ το Πανεπιστήμιο διαθέτει τα πάντα».

 Αναφορά στην Εισαγγελία Αγρινίου

 Πέρα όμως από την συγκεκριμένη τηλεφωνική επικοινωνία έχουμε στα χέρια μας και μια αναφορά προς την εισαγγελία Πρωτοδικών Αγρινίου στην οποία ένας κηδεμόνας περιγράφει «την απαράδεκτη κατάσταση, που υπάρχει στην φοιτητική μέριμνα του Πανεπιστημίου της πόλης», όπως χαρακτηριστικά σημειώνει.

Και συνεχίζει η αναφορά: «Αφ’ ότου επέστρεψαν οι φοιτητές στις σπουδές τους από τις διακοπές των Χριστουγέννων (8 Ιανουαρίου) μέχρι και τις 31 Ιανουαρίου σίτιση δεν υπήρχε.

Τον Φεβρουάριο επανήλθε η σίτιση (ο θεός να την κάνει σίτιση) και χθες Δευτέρα σταμάτησε εκ νέου χωρίς να έχει ειδοποιηθεί κανένας φοιτητής, από κανένα υπεύθυνο Αν θα φάνε οι φοιτητές ή πότε θα φάνε. (Κρατάμε την σύνταξη του κειμένου) «Οι Υπεύθυνοι πάντως τρώνε κάθε μέρα!!! Σας παρακαλώ πολύ βοηθήστε τα παιδάκια μας. Είναι παιδιά ελληνόπουλα και το μέλλον της πατρίδας».

 Συμπέρασμα

 Είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι μόλις σταθεροποιηθούν οι Πρυτανικές αρχές στο πανεπιστήμιο της Πάτρας, οι μέχρι σήμερα αρνητικές προθέσεις για τα συμφέροντα της πόλης του Αγρινίου θα μετατραπούν σε συγκεκριμένες ενέργειες, οι οποίες μοναδικό στόχο τους θα έχουν την μεταφορά των σχολών στην Αχαϊκή πρωτεύουσα. Αν μέχρι εκείνη την στιγμή οι φορείς της πόλης δεν αντιδράσουν συγκεκριμένα και μεθοδικά, αυτό που όλοι απευχόμαστε θα συμβεί και μάλλον το γεγονός δεν θα αρέσει σε κανέναν. Γιατί ανεξάρτητα από την θέση, που μπορεί ο καθένας μας να πάρει στο γενικότερο ζήτημα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και που αφορά το σύστημα εισαγωγής των φοιτητών σ’ αυτή, της σκοπιμότητας της δημιουργίας των σχολών της διασποράς τους, είναι σίγουρο ότι ούτε η εκπαιδευτική κοινότητα των σχολών της πόλης, ούτε κυρίως η φοιτητική κοινότητα θα πρέπει να είναι αναγκασμένοι να βιώνει όλον αυτόν τον παραλογισμό της μη σίτισης, της μη στέγασης και της μη μετακίνησης.

 

Διαβάστε επίσης εδω