Καλό το παραμύθι σας μου είπανε στη γύρα | μα ο δράκος είναι μουσαντός, κι η σταχτοπούτα χήρα

Τελικά χάθηκε κάθε έννοια του αυτοδιοικητικού πολιτικού μέτρου, καθώς και κάθε έννοια των ορίων της όποιας θεσμικής απαίτησης ενός οργάνου από ένα άλλο. Η επιτακτική φράση: «Το Δημοτικό Συμβούλιο του Αγρινίου και το Δ.Σ. της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων της Δυτικής Ελλάδας να καταδικάσουν με ψηφίσματα τους τις δηλώσεις του κ. Παπαναστασίου», πέρα απ’ το ότι είναι διατυπωμένο ως τελεσίγραφο, το οποίο επιτάσσει ένα ελεύθερο και ανεξάρτητο αυτοδιοικητικό όργανο να πάρει μια συγκεκριμένη απόφαση και μάλιστα εν ψυχρώ, είναι και εξαιρετικά αφασιακό.

Αν η προχθεσινοβραδινή απαίτηση-απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Μεσολογγίου θεωρούν κάποιοι ότι τιμά την πόλη τους, αλλά και τους παρόντες της διαδικασίας, τότε, κατά την  εκτίμηση μου, το πρόβλημα είναι εξαιρετικά μεγάλο και δεν αφορά καθόλου την αναφορά του Δημάρχου Αγρινίου κατά την κοπή της πίτας στην Ένωση Αποστράτων του νομού Αιτ/νίας, αλλά αντεγκλήσεις και γραφικότητες μεγάλων δυστυχώς «παιδιών», που νοιώθουν ότι κάποιος, τους πείραξε τα αγαπημένα τους παιχνίδια.

Μόνο που η τιμή και αξιοπρέπεια, όσων επικοινωνιακά και μόνο διακυβεύονται σε αυτή την άνευ μέτρου αντιπαράθεση, δεν έχει να κάνει τόσο με το άτοπο αυτής της «κόντρας», όσο με την ανάδειξη μιας λογικής, η οποία «εδώ και τώρα» απαιτεί με το ζόρι, «η τρίχα να γίνει τριχιά».

Και βέβαια «η τρίχα έγινε τριχιά»… Μόνο που όπως συνήθως συμβαίνει με τις τριχιές, αφού ρυμουλκήσουν, για όσο ρυμουλκήσουν, τα φορτηγά της φλύαρης ματαιοδοξίας ορισμένων, θα καταλήξουν σε μια έρημη αποθήκη διαχείρισης επικοινωνιακού υλικού, ξεφτισμένες και κουλουριασμένες σπείρες, για θυμίζουν σε όλους, όσους τις τράβηξαν προς την μια ή την άλλη πλευρά, ότι οι ψεύτικοί δράκοι στα τοπικά και μικρά λαϊκά αφηγήματα δεν αφορούν κανέναν άλλον, παρά μόνο τις καλοκάγαθες εκείνες γριές, που αρέσκονται, στο να διηγούνται παραμύθια στη γύρα.