Η φωνή του πολίτη: Στηλιτεύουν τη βία οι Αγρινιώτες

Η έξαρση της βίας το τελευταίο χρονικό διάστημα στο Αγρίνιο και την ευρύτερη περιοχή της Αιτωλοακαρνανίας απασχολεί έντονα την τοπική κοινωνία. Καθημερινά όλο και πιο συχνά γινόμαστε μάρτυρες φαινομένων βίας και κακοποίησης, τα οποία συχνά λαμβάνουν ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Η βία μπορεί να ασκηθεί εντός της οικογένειας, με διάφορες μορφές συναισθηματικής, σωματικής ή σεξουαλικής κακοποίησης, στο σχολείο με περιστατικά σχολικού εκφοβισμού, στη γειτονιά με διάφορα περιστατικά ή και βιασμούς, αλλά και παγκόσμια με τα φαινόμενα της πορνογραφίας και της εμπορίας ανθρώπων.

Οι κοινωνικές επιπτώσεις της βίας αναγνωρίζονται όλο και περισσότερο, αφού έχει αποδειχθεί ότι εξαιτίας τους μπορεί να προκληθούν ποικίλες ψυχολογικές διαταραχές, όπως κατάχρηση ουσιών, κατάθλιψη ή ακόμα και αυτοκτονίες. Η πιο διαδεδομένη και πιο αποσιωπημένη μορφή βίας, σε όλο τον πλανήτη, είναι η βία κατά των γυναικών, ενώ τα τελευταία χρόνια στο «κάδρο» έχει μπει και η ενδοοικογενειακή βία. Σύμφωνα με κοινωνιολογικές και άλλες έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί και κατά καιρούς δημοσιοποιηθεί, προκύπτει πως τα αγόρια που βλέπουν να κακοποιείται η μητέρα τους από τον πατέρα τους, ενώ στη νεαρή τους ηλικία τον μισούν για τη συμπεριφορά του αυτή, αργότερα ακολουθούν το παράδειγμά του σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό! Εκ παραλλήλου, τα κορίτσια που γίνονται μάρτυρες της ίδιας κακοποίησης, ενώ στην αρχή κατηγορούν τη μητέρα για την ανοχή που δείχνει σε αυτή την κατάσταση, όταν μεγαλώσουν σε ένα μεγάλο ποσοστό, αποτελούν θύματα ανάλογης μεταχείρισης!

Για την βία σε βάρος των γυναικών, στατιστικά έχει βρεθεί ότι στην Ευρώπη 1 στις 5 έχει υποστεί βία κάποια στιγμή στη ζωή της από το σύζυγο ή το σύντροφο της. Στην Ελλάδα, η πλειοψηφία των στοιχείων που αφορούν τη συχνότητα των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας προέρχεται από τη Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων. Το πρώτο περιστατικό βίας παρατηρείται συνήθως μετά το γάμο (56,06%) και οι γυναίκες, παρά τη βίαιη συμπεριφορά του συζύγου τους (80%), εξακολουθούν να μένουν μαζί τους (65,22%).

Οι Αγρινιώτες μιλώντας στη «Σ» για το θέμα καταδίκασαν ομόθυμα κάθε μορφής βίας.

Σπύρος ΤομαράςΣυγκεκριμένα, ο Σπύρος Τομαράς επισήμανε πως «η βία είναι ένα θέμα που έχει ιστορικές προελεύσεις και αφορά την ψυχολογία μας, η οποία ανέκαθεν και σήμερα επηρεάζεται από εξωγενείς παράγοντες, δηλαδή την κοινωνία, το περιβάλλον και κυρίως την οικονομία. Αυτά είναι συστατικά που αφορούν σχεδόν κάθε μορφή βίας. Αναμφίβολα, μεγάλος παράγοντας που ωθεί στη βία είναι η οικονομία, από την εγχώρια έως την οικογενειακή και την προσωπική. Η ενδοοικογενειακή βία μπορεί να ξεκινήσει ακόμη και από κακές επιλογές εκτός από άλλους παράγοντες».

Κώστας ΦραγκάκηςΟ Κώστας Φραγκάκης σημείωσε πως «πιστεύω πως όλα ξεκινούν από την οικογένεια και τα βιώματα που έχει ο καθένας κατά την παιδική του ηλικία και τις αρχές που λαμβάνει. Έπειτα έρχεται να συμβάλει ο παράγοντας της εκπαίδευσης και της μόρφωσης. Για ένα παιδί το οικογενειακό περιβάλλον είναι σημαντικό, γιατί μπορεί να αξιοποιήσει κάθε εικόνα για το καλό του ή να το οδηγήσει στη βία. Γι’ αυτό, οι εντάσεις μεταξύ των γονέων πρέπει να αποφεύγονται μπροστά στο παιδί. Αν γίνει το βήμα αυτό εντός της οικογένειας τότε η εκπαίδευση και οι εξωσχολικές δραστηριότητες θα λειτουργήσουν θετικά στην διάπλαση του ατόμου και πιθανές κακές επιρροές κατά την εφηβική ηλικία εύκολα θα αποφευχθούν».

Σωτήρης ΚακλόπουλοςΟ Σωτήρης Κακλόπουλος τόνισε πως «από τις βασικότερες μορφές βίας είναι η ενδοοικογενειακή και η βία που προβάλλεται στην τηλεόραση και στις ταινίες, σκηνές οι οποίες αποτυπώνονται στο μυαλό των ανήλικων. Είναι μεγάλο ζήτημα η βία και πρέπει ενδιαφερθούν για τον περιορισμό της ή και την εξάλειψή της τόσο η οικογένεια και το σχολείο, όσο και ειδικοί επιστήμονες. Οι πολίτες πλέον θα πρέπει να ενημερώνονται από κάθε πηγή για την αντιμετώπιση της βίας ή άλλων θεμάτων που απασχολούν την ελληνική κοινωνία για να είναι προετοιμασμένοι. Η ενημέρωση και η ψυχολογική προετοιμασία σε προσωπικό επίπεδο, για κάτι που συμβαίνει στην κοινωνία, ακόμη και αν αυτό δεν συμβεί ποτέ, βοηθάει στον έλεγχο και σταδιακά στον παραγκωνισμό κάθε φαινομένου που δυσκολεύει την συνύπαρξη και την συναναστροφή των ανθρώπων, πόσο μάλλον της βίας, η οποία έχει εξελιχθεί σε μάστιγα και μάλιστα τελευταία «αγγίζει» έντονα την τοπική μας κοινωνία».

xondros1