Έναρξης αρδευτικής περιόδου: Θέλουν να παίξουν μπάλα μόνοι τους

Αγωγές ετοιμάζει ο ΓΟΕΒ για να εισπράξει τα χρωστούμενα

Χρόνια τώρα αυτή την περίοδο βγαίνουν ξανά στην επιφάνεια τα χρόνια προβλήματα της άρδευσης όχι μόνο στην δική μας περιοχή αλλά σε όλη σχεδόν τη χώρα. Αντί η συντήρηση, ο εκσυγχρονισμός και η αναβάθμιση των εγγειοβελτιωτικών έργων να είναι το ζητούμενο όλων όσων εμπλέκονται με την αγροτική παραγωγή , αυτή την περίοδο της έναρξης κάθε αρδευτικής περιόδου φτάνουμε στο σημείο να «κυνηγιούνται» οι εμπλεκόμενοι μεταξύ τους, για το ποιος δεν πλήρωσε (αφού αρκετοί είναι αυτοί που δεν έχουν πληρώσει), ποιος δεν «φρόντισε» αυτά που έπρεπε «να φροντίσει» (αφού αρκετοί είναι εκείνοι οι οποίοι δεν «φρόντισαν, όσα θα έπρεπε να είχαν «φροντίσει») και τελικά η μιζέρια και η «γκρίνια» να είναι τα μόνα «αρδευόμενα» αυτού του στείρου διαλόγου και της αναποτελεσματικής πρακτικής.
Αφορμή για το σημερινό μας άρθρο στάθηκε η πρόθεση προσφυγής του ΓΟΕΒ Αχελώου κατά συγκεκριμένου ΤΟΕΒ, το οποίο διαχειρίζεται την άρδευση για πάνω από 40.000 στρέμματα. Συζητώντας χθες με στέλεχος του Οργανισμού μας είπε, ότι επιθυμία κανενός δεν είναι να «κλείσουν» ουσιαστικά για φέτος όλα αυτά τα στρέμματα και να μην καλλιεργηθεί τίποτα. «Θα πρέπει όμως κάποιοι, οι οποίοι θέλουν να παίξουν μπάλα μόνοι τους», μας είπε χαρακτηριστικά το ίδιο στέλεχος, να συνειδητοποιήσουν ότι τα πράγματα έχουν φτάσει στο «αμήν» και δεν πρέπει να ξεπερνιούνται κάποια όρια. Σε μια προσπάθεια μάλιστα εξεύρεσης λύσης η σημερινή ηγεσία του ΓΟΕΒ Αχελώου, έχει προσκαλέσει σε μια σύσκεψη πριν μετέλθει και το τελευταίο μέτρο που της απομένει, για να εισπράξει τα καθυστερούμενα χρήματα.
Από την μέχρι σήμερα ενασχόληση μας με τα συγκεκριμένα προβλήματα άρδευσης της περιοχής μας, αλλά και την γιγάντωση τους, αυτό που έχουμε καταλάβει, είναι ότι όλο το σύστημα της διαχείρισης και των δύο οργανισμών είναι διάτρητο από παντού, και το μόνο που μέχρι σήμερα έχει καταφέρει να κάνει, είναι να αναπαράγει συνεχώς το πρόβλημα με μια διαχείριση στα όρια πάντα της προβληματικής λειτουργίας και χωρίς κανείς σε αυτή την «αμαρτωλή» ιστορία να επιθυμεί να «σπάσει αυγά», αφού κάθε φορά που το αδιέξοδο αυτής της ελλιπούς και ρηχής αντιμετώπισης των ζητημάτων που προκύπτουν και απειλούν να το τινάξουν στον αέρα, καθένας με τον τρόπο του επεμβαίνει λειτουργώντας «πυροσβεστικά» σε που μόνο έτσι δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται.
Έχουν περάσει μόνο λίγες εβδομάδες από κείνη την μέρα που σε τούτη εδώ την εφημερίδα σας είχαμε παρουσιάσει το «μεγάλο πλιάτσικο του κάμπου», το οποίο είχε να κάνει με την εγκατάλειψη, την απαξίωση και την λεηλασία του αντλιοστασίου της Ερμίτσας. Τις αμέσως επόμενες ημέρες από κείνη την καταχώρηση επικοινωνήσαμε με τον Κώστα Μπούρο, ο οποίος θεωρείται και είναι ένας από τους ανθρώπους, που γνωρίζουν ουσιαστικά και σε βάθος τα αρδευτικά προβλήματα της περιοχής μας και τις αμέσως επόμενες μέρες στηριζόμενοι πάνω στις δικές του σημειώσεις και κατευθύνσεις θα επιχειρήσουμε μια ουσιαστική και σε βάθος προσέγγιση στο όλο ζήτημα.
Αυτό όμως που είναι απαραίτητο να καταγραφεί σήμερα είναι ότι δεν είναι μόνο το αρδευτικό του νομού απαρχαιωμένο, είναι και το νομικό πλαίσιο το οποίο ορίζει και χαρακτηρίζει την οργάνωση και την λειτουργία αυτών των δύο οργανισμών εγγείων βελτιώσεων. Ο ΓΟΕΒ για παράδειγμα έχει συσταθεί με βασιλικό διάταγμα του της δεκαετίας του 50.
Τελειώνοντας και επειδή είμαστε σχεδόν βέβαιοι ότι και κατά την φετινή αρδευτική περίοδο όλοι οι εμπλεκόμενοι θα φροντίσουν να γίνει η δουλειά «τσάτρα πάτρα», με ημίμετρα και «μεσοβέζικες λύσεις», όπως λέει κι ο λαός μας, να υπενθυμίσουμε κάτι το οποίο ο ίδιοι το γνωρίζουν πολύ καλύτερα από μας: Αν δεν υπάρξει οργανωμένη και στοχευμένη προσπάθεια ανασυγκρότησης και εκσυγχρονισμού έτσι να μπει τάξη σε αυτό το τεράστιο χάος που διαιωνίζεται στο τομέα των εγγείων βελτιώσεων της χώρας μας, αυτός ο τόπος και ο πρωτογενής του τομέας πολύ, μα πολύ δύσκολα, θα δει προκοπή και ευημερία.

 

Λευτέρης Τηλιγάδας