Λαμπρός εορτασμός του Οσίου Ευγενίου του Αιτωλού, στο Αιτωλικό

Με ιδιαίτερη κατάνυξη και σε πανηγυρικό κλίμα ολοκληρώθηκαν οι διήμερες εορταστικές εκδηλώσεις  που πραγματοποιήθηκαν με τη συνεργασία της Ιεράς Μητροπόλεως  Αιτωλίας και Ακαρνανίας, του Εκκλησιαστικού  Συμβουλίου του Ιερού Ναού Παμμεγίστων Ταξιαρχών Αιτωλικού και του Συνδέσμου Αιτωλοακαρνάνων, Όσιος  Ευγένιος ο Αιτωλός, την Πέμπτη 4 και την Παρασκευή  5 Αυγούστου στη μνήμη του Οσίου Ευγενίου του Αιτωλού, στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών Αιτωλικού.

Την Πέμπτη τελέσθηκε πανηγυρικός Εσπερινός, μετ’ αρτοκλασίας και Θείου κηρύγματος. Το Θείο λόγο εκφώνησε ο Ιατρός – Διδάκτωρ Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Παντελής Λεονάρδος. Ο κ. Λεονάρδος, αφού πρώτα αναφέρθηκε στην εορτάζουσα τον Δεκαπενταύγουστο Μητέρα του Θεού μας, Βασίλισσα των Ουρανών, Μαρία Θεοτόκο,  εξήρε το μεγάλο έργο του Οσίου Ευγενίου που την εποχή εκείνη ίδρυσε Σχολή Ελληνικών Γραμμάτων στην πόλη του Αιτωλικού.  Στη Σχολή ήταν ο ίδιος Διευθυντής και Διδάσκαλος και φρόντιζε να έρχονται μεγάλοι Δάσκαλοι  προκειμένου να διδάσκουν στα Ελληνόπουλα γράμματα. Η Σχολή λειτούργησε για διακόσια περίπου χρόνια.

Την Παρασκευή, τελέσθηκε ο Όρθρος και η πανηγυρική Θεία Λειτουργία. Των λατρευτικών εκδηλώσεων, στον Εσπερινό και της λαμπρής Θείας Λειτουργίας,  προεξήρχε ο Πρωτοπρεσβύτερος του Ιερού Ναού π. Ανδρέας Μπότας. Πλήθος ευλαβών ενοριτών ήρθαν και τις δύο ημέρες στον Ιερό Ναό να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας και του Οσίου Ευγενίου, να ανάψουν το κεράκι τους και να ζητήσουν τη βοήθεια τους στα προβλήματά τους.

Ο Όσιος Ευγένιος Ιωαννούλιος ή Γιαννούλης ο Αιτωλός γεννήθηκε στις αρχές του 1597 στο Μέγα Δένδρο Θέρμου. Οι γονείς του, Νικόλαος και Στάμω, ήταν φτωχοί αλλά πιστοί στο Θεό. Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε από τον Ιερομόναχο Αρσένιο στο μοναστήρι της Ιεράς Μονής Βλοχού. Το 1616 βρίσκεται στην Ιερά Μονή Τατάρνας όπου χειροτονήθηκε Διάκονος. Το 1626 πηγαίνει στην Ιερά Μονή της Παναγίας στη Βαρνάκοβα για περισσότερη μόρφωση από τον καλογεροδιδάσκαλο Καλλίνικο.

Αργότερα πηγαίνει στη Κεφαλονιά, στη Ζάκυνθο, στη Κωνσταντινούπολη, στους Αγίου Τόπους, στην Αλεξάνδρεια όπου, το 1619, χειροτονείται Ιερέας από τον Πατριάρχη Κύριλλο Λούκαρη. Στη συνέχεια πηγαίνει στα Ιεροσόλυμα και παραμένει για πολύ χρόνο εφημέριος στον Ιερό Ναό του Αγίου Κωνσταντίνου.

Μετά από πολύχρονη περιπλάνηση στα μεγάλα θρησκευτικά κέντρα της εποχής έρχεται στην Πατρίδα του την Ακαρνανία και ιδρύει Σχολεία, στο Αγρίνιο, στο Αιτωλικό, στο Μεσολόγγι. Στα μαύρα χρόνια της σκλαβιάς η Σχολή του Αιτωλικού λειτουργούσε ως μια πνευματική κολυμβήθρα όχι μόνο για την πόλη του Αιτωλικού αλλά και για την ευρύτερη περιοχή.

Στη συνέχεια ο Όσιος Ευγένιος το 1645 γίνεται Σχολάρχης στο Καρπενήσι, πραγματοποιεί ανακαίνιση του Ιερού Ναού της Αγίας Τριάδος Καρπενησίου και το 1661 μεταφέρει την έδρα της Σχολής των Αγράφων στα Βραγγιανά Ευρυτανίας και ονομάζει τη Σχολή αυτή «Ελληνομουσείον Αγράφων».

Η πνευματική μεγαλοφυΐα του Οσίου Ευγενίου απλώνεται σε ολόκληρη την Ελλάδα. Σαν Δάσκαλος, ο Ευγένιος, είναι ένας από τους πιο καταρτισμένους με γνώσεις, Αρχαίας Ελληνικής και Λατινικής γραμματείας, Φιλοσοφίας, Θεολογίας και ποιητικής.

Ο Όσιος Ευγένιος πεθαίνει στις 5 Αυγούστου 1682 στη Ιερά Μονή της Αγίας Παρασκευής, στη Γούβα των Βραγγιανών, όπου ασκήτεψε και δίδαξε τα τελευταία χρόνια της ζωής του.